به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، سال نو میلادی در حالی در سراسر جهان جشن گرفته شد که در کشورهای زیادی نیروهای امنیتی در حالت آماده باش و با ترس از احتمال وقوع حمله تروریستی، به سر می بردند ولی با این حال تنها ساعتی از تحویل سال نگذشته بود که خبر تلخ حمله تروریستی در استانبول و کشته شدن 39 نفر و مجروحیت 65 نفر، تیتر اول رسانه های جهان شد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,جالب است بدانید که 26 نفر از 39 نفر جان باخته حمله کلوب شبانه استانبول، جزو اتباع خارجی بودند و به اصطلاح برای تفریح و گذران روزهای خوش سال نو به ترکیه سفر کرده بودند که ترور امان نداد!
,بعد از گذشت 5 روز از حمله، تروریست داعشی بی هیچ مشکلی در ترکیه راه می رود و همواره چند قدم از نیروهای امنیتی جلوتر است و پلیس فعلا موفق نشده عامل و یا عاملان ترور خونبار را گیر بیاندازد و علاوه بر آن دیگر دولت ترکیه هم معترف این موضوع هست که شنبه هر هفته، منتظر شنیدن خبری از تروری بزرگ می باشد که وقوع آن در هر نقطه این کشور بعید نیست و فقط نمی دانند که این هفته داعش به اجرای نمایش می پردازد و یا پ.ک.ک!
,اما در این میان عده ای که به هر بهایی به دنبال پرکردن جیب های خود هستند، بدون در نظر گرفتن تروری که بیخ گوششان است و هر لحظه امکان تبدیل شدن به طعمه ای لذیذ برای تروریست های خونخوار وجود دارد، با تبلیغات گسترده فستیوال های خرید و تخفیف سال نو فروشگاه ها و مراکز خرید ترکیه، هزاران نفر از هموطنانشان را با سودای تفریح و خرید نصف قیمت، به کانون آتش می اندازند و هرگاه کسی سربلند کرده و می گوید: روا نیست جان انسان های از همه جا بی خبر را به خطر بیاندازید جواب می دهند که نیازی به این همه محافظه کاری نیست و نمایش این انفجارها و حملات تنها سیاه نمایی رسانه ای و سیاسی می باشد و خطری کسی را تهدید نمی کند!
,جالب است بدانید که دلیل این گفته خود را نیز چنین بیان می کنند که اگر واقعا خطری جان توریست ها را تهدید می کرد آن موقع دولت هشدار می داد و وقتی سراغ از مسئولان و به اصطلاح کارشناسان امر می گیریم می گویند مردم خود می بینند که در ترکیه چه خبر است و چه اتفاقی می افتد، خودشان آگاه هستند، نیازی نیست ما هشداری بدهیم، نمی توانیم روابط بین دو کشور را فدای تحولات مقطعی بکنیم!
,این می شود که آمار میلیونی مسافرهای همسایه ی غرق در خون به گوش می رسد و هتل و و بازارهای رکودزده ترکیه به یمن ورود سیل آسای ایرانی های خوش خیال با جیب های پرپول، نفسی تازه می کنند و رسانه های ترکیه صفحات خود را پر می کنند از عکس های ایرانیان در حال خرید در بازارها که گویی از قحطی رها شده اند و در انتخاب اجناس با هم رقابت می کنند و فخر ساک های پرشده از البسه و اجناس تُرک خود را به همدیگر می فروشند و این قصه به این جا ختم نمی شود چون وقتی به کشور خود باز می گردند، فصل شوهای خانگی چندین هفته ای برای فروش اجناس به بهای چند برابری خریداری شده به دوستان و آشنایان آغاز می شود که بماند خود این شوهای خانگی لباس، چه فسادهایی بالا آورده اند!
,اصناف هم که رنگی به صورتش آمده، تمام تلاشش را می کند که جنس های از سری افتاده و بنجول یک سال گذشته خود را به اسم مارک های گران قیمت به دست ایرانی ها بدهند، برخی نیز تا جایی پیشرفت کرده اند که برای سبقت گرفتن از همکاران خود، حتی زبان فارسی یاد گرفته اند و برای ایرانی ها،شرایط اختصاصی تعیین می کنند و وقتی می پرسی ایرانی ها چطور انسان هایی هستند، می گویند: بسیار دست و دل باز و عاشق خرید!
,رسانه های ترکیه هم آرام نمی گیرند و با دستورکارهای ابلاغی از سوی دولت، گزارش های متنوع از حضور پرشور ایرانیان در مراکز خرید می گیرند و سعی می کنند این حضور را دلیلی بر امنیت حاکم بر ترکیه وصف نمایند، تا شاید صنعت فلک زده توریسم خود را احیا نمایند، اما امنیتی که تا شنبه دوام می آورد و همچون بادکنک سوزن چشیده به باد فنا می رود!
,در حالی که شعار اقتصاد مقاومتی به عنوان چاره ای برای خروج از رکود اقتصادی بر سر زبان هایمان است، در حالی که خبر تعطیلی بنگاه های اقتصادی کوچک و بزرگ هر روز به گوشمان می رسد، در حالی که شاهد بیکار شدن دوستان و آشنایانمان هستیم، اما باز هم با جان نثاری تمام، بدون توجه به هر گونه خطری و بی تفاوت به هر واقعیتی می رویم تا هم جیبی خالی کرده باشیم و هم آتشی افروخته تر تا اگر برگشتیم با فخر تمام بگوییم که ما چیزی جز کالای تُرک مصرف نمی کنیم!
,ناخواسته یاد حرف مهندس ژاپنی افتادم که به هنگام سفر به ایران شکلات ژاپنی به همراه خود آورده بود و وقتی شکلات ایرانی تعارف کردند از لب زدن به آن امتناع نموده و دلیل این مخالفت را این گونه بیان کرد: "من می دانم شکلات ایرانی خیلی خوشمزه تر از شکلات ژاپنی است، ولی اگر من آن را ترجیح دهم، هموطن کارگرم، شغلش را از دست می دهد!" حالا بماند که با این انتخاب، هیچ خطر جانی را هم متحمل نمی شد...
,
ارسال دیدگاه