رویشگاهای زربین شهرستان رودبار در سکوت روبه نابودی می روند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از زیتون خبر،گونه های سوزنی برگ مانند زربین از دیر باز به جهت سرعت رشد ، نرمش اکولوژیکی و اجرای عملیات جنگلکاری،روی تپه های شنی، اراضی کم بارده و مقاوم و سازگار به صخره های فرسایش یافته،، شیب های تند و جنگل های میان بند شمال و ایجاد فضای سبزمورد توجه قرار گرفته است .بیشتر سهم رویش این درخت در ایران در حسن آباد مازندران و شهرستان رودبار یافت می گردد .

در طول سالهای اخیر گزارش ها و مشاهدات عینی در خصوص خشکیدگی درختان زربین در سطح جنگلکاری حوزه اداره منابع طبیعی شهرستان رودبار مشاهده گردیده است .به منظور تحقیق در ارتباط با مسئله فوق جنگلکاری در مناطق مختلف شهرستان از جمله رویشگاه سیدان ، رستم آباد ، اطراف رودبار و منجیل تعیین میزان آلودگی ، محیط کشت و … که عواملی مانند بیماری قارچ Pestaotiopsis funereal و تار عنکبوتی ریشه Tramates radiciperda عامل پوسیدگی سفید چوب Collybia xylophila و همچنین عامل خسارت بر روی چوب ها درخت Phytophthora cryptogeaتعیین گردید .

میزان آلودگی درختان زربین در منطقه رویشگاهی زربین ماندآبان رستم آباد به مراتب بسیار بالا و خسارت در حد گسترده تا حدود ۷۰ درصد می باشد .مدیریت منابع طبیعی و جنگلکاری می بایست قطع و خروج درختان آلوده از محل و سریعا جایگزین نمودن درختان جدید و مقاوم در عرصه را اقدام نماید .
ارزش و اهمیت این رویشهای جنگلی زربین از سالیان گذشته برای متخصصین و مسئولین امر مورد توجه بوده که در بحث مهم بودن زربین ، مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۷۱ زربین را به عنوان یکی از ذخائر جنگلی کشور محسوب شده و قطع آن ممنوع گردید.

قانون حفظ و حمایت از منابع طبیعی و ذخائر جنگلی کشور مصوب ۱۳۷۱/۷/۵مجلس شورای اسلامی

ماده ۱- از تاریخ تصویب این قانون گونه های درختانی از قبیل شمشاد یا همان کیش، زربین، سرخدار، سرو خمره ای، سفیدپلت، حرا و چندل، ارس، فندق، زیتون طبیعی، بنه (پسته وحشی)، گون، ششم، گردو (جنگلی) و بادام وحشی(بادامک) در سراسر کشور جزء ذخائر جنگلی محسوب و قطع آنها ممنوع می باشد. ”

در ادامه این قانون وزارت جهاد سازندگی (وزارت جهاد کشاورزی فعلی) موظف به شناسایی و حفاظت مناطق استقرار این گونه ها شده و قطع آنها تنها بر اساس طرح مصوب در موارد خاص و بنابرضرورت و مسائل فنی و توسعه گونه های دیگر به تایید وزارت مجاز شمرده شده است.

یکی دیگر از عوامل نابودی این گونه، جاده سازی در جنگلهای زربین است

در سالهای اخیر بخشهای زیادی از رویشگاه زربین تخریب شده که در محدوده اتوبان قزوین- رشت بوده است. اگر این تخریبها را ضرورت ناگزیر توسعه بدانیم و فرض بگیریم بر اساس طرح مصوب و ارزیابی زیست محیطی انجام شده است، سوالی که مطرح می شود این است که برای کاهش اثرات سوء تخریب انجام شده و احیای جنگلها از جمله در شیبهای مجاور بزرگراه چه برنامه هایی در طرحهای مصوب در نظر گرفته شده است؟ اکنون پس از عملیات جاده سازی، بخشهای زیادی از دامنه های جنگلی تبدیل به دیواره ها و شیبهای بدون پوشش گیاهی شده و علاوه بر تخریب مناظر و جاذبه های توریستی، فرسایش خاک را شدت بخشیده است. با توجه به اینکه تجدید حیات طبیعی در جنگلهای رودبار و منجیل از وضعیت مناسبی برخوردار است، بذر پاشی و محدود کردن حضور دام می تواند احیای طبیعی جنگلهای زربین منطقه را در پی داشته باشد.

بهره برداری از معادن و نابودی جنگلهای زربین

متاسفانه در سکوت مسئولین و دستگاههای نظارتی، بهره برداری از معادن در محدوده جنگلهای کمیاب زربین هرروز رو به گسترش است. هجوم ماشین آلات به جنگلهای زربین باعث تخریب کامل پوشش گیاهی و تاراج خاک و سنگ و بستر رویشگاه و درنهایت به جا ماندن هکتارها زمین بیابانی و بدون پوشش گیاهی شده که نتیجه مجوز بهره برداری معادن در دل جنگلهای زربین است. متاسفانه نمونه های این امر در اطرف اتوبان منجیل و رودبار ، رودبار به رشت گسترده گی معادن سنگ ، و همچنین در جاده قدیم رودبار به رستم آباد به معادن فراوان برداشت ماسه کوهی که باعث نابودی جدی جنگل ها و رویشگاهای زربین شده است مشاهده میشود که از نمونه های بارز آن رویشگاه زربین ماندآبان رستم آباد را میتوان نام برد.خواهشمندیم مسئولین امر در این زمینه گامی بردارند .

میدانیم که با سکوتمان زود دیر می شود …

انتهای پیام