دلشان به حال حیوانات می سوزد ولی به حال «ژن های ضعیف» نه!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح توس، ژن قوی ،ژن ضعیف، بالا شهر،پایین شهر، ثروتمند،فقیر، باسواد ،بی سواد، سفید،سیاه، برده ،آزاد، ارباب ،رعیت؛ این ها واژه های است که این شبها رهایم نمی کند ماجرایی غم انگیز گور خواب ها به انسانیتم لطمه زده نه حتی مسلمانی وادعایی شیعه بودن نه به اصل انسان بودنم .

خیلی راحت می توانم دلایل رسانه ای شدن وفراگیری آن را ودلایل سیاسی وطراحی این موضوع را بیان کنم وجدان خود را خلاص کنم اما نه…

شاید بشود با تمام گرم خانه های ساخته شده ومرور آنها آرام شد ولی نه…

شاید به همه کارتون خواب ها خانه بدهند وبعد آرام شد اما نه نمی شود این وجدان و انسانیت نهفته در درون آدمی قبول نمی کند .

شاید موضوع گور خواب ها تمام شود وانشاالله دیگر شاهد این رنج ها وغصه ها نباشیم اما با این واژه چه کنم که خواب را از چشم هایم ربوده است.

(ژن های ضعیف)

خدا می داند که خصومتی با نقل کننده آن ندارم ، اما این که بشری دیگری را ژن ضعیف بداند را نمی توانم بفهمم .

مگر همه ما را خدا نیآفریده مگر همه ما مخلوق او نیستیم…

بشر به کجا رسیده که دلش به حال حیوان می سوزد ولی به حال همنوع خود نه .

چقدر انسان خوشش می آید از اینکه احساس آدمی آنقدر پروانه ای می شود که از فحش به سگ فریاد بر می آورد ولی تمام وجود آدم نابود می شود که کسی به خودش اجازه می دهد به هم نوع خود بگوید «ژن ضعیف»

یاد استاد دانشگاهم افتادم وقتی که برایمان مدرنیته را با آب وتاب تعریف می کرد.

دنیایی متمدن دلش برای محیط زیست می سوزد دلش برای حیوانات می سوزد برای محافظت گونه های نادر سازمان های مردم نهاد تشکیل می دهد ولی وقتی پای مهاجرت انسانها از ترس جنگ ومرگ به اروپا می رسد مرزها را می بندد .

انسان باید به همه موجودات وجمادات احترام بگذارد وحقوق آنها را رعایت کند اما بیش از همه موظف است به انسانها احترام بگذارد .

دیگر تحمل ندارم می خواهم حرف دلم رابزنم

متنفر از انسانهایی که دلشان برای حیوانات می سوزد برای محیط زیست می سوزد ولی برای مردم یمن افغانستان ، فلسطین ، عراق نمی سوزد.

از این تفکر غلط بیزارم که برای انسان اروپایی اشک می ریزد ولی برای مرگ هزاران انسان در آفریقا ،نیجریه وسومالی ذره ای احساس به خرج نمی دهد.

احترام به محیط زیست وحیوانات ارزشمند است ولی وقتی که انسانها را ارج نهیم، نه بخاطر رنگ پوست یا دانش یا ثروت یا قدرت یا زیبایی وزشتی نه بخاطر خالق آنها به خاطر انسان بودنشان.

باید از دنیایی مدرن ترسید دنیایی که اگر منافعش به خطر افتادن بمب هسته ای بر سر هیروشیما وناکازاکی می اندازد وبعد اعلامیه حقوق بشر صادر می کند.

باید از این تفکر ترسید که انسانها را به خاطر اهداف خود می خواهد رفاه خود را مهم می داند ،لذت خود رامهم می داند حقوق شهروندی خود را مهم می داند، اما نوبت که به گور خواب ها که می رسید می گوید آنها را باید عقیم کرد.

هیچ اسمی از تشیع بر خود نگذاریم که علی پدر یتیمان، معین فقیران ، دوستدار جزامیان ، و… بود .

هیچ اسمی از انسانیت نیآوریم وقتی آموزه های مکتبی را ترجمه می کنیم که اگر تامین اجتماعی برای فقرا پدید می آورد نیتش حفظ بازار مصرف با بقایی مصرف کننده است نه انسانیت.
نه تساوی درست است ونه تبعیض وخود برتر بینی نه کمونیسم دردی از بشر توانست دوا کند نه لیبرالیسم وسرمایه داری .

خمینی به مستضعفان می گفت ولی نعمت برای همین مردم دوستش داشتند، ولی آهسته آهسته واژه ها عوض شد اول گفتند محرومین بعد کم برخوردار ،دهک های پایین ،حاشیه نشین، آسیب دیده اجتماعی و…وامروز ژن های ضعیف .

این ها واژه ها نیستند که عوض شده اند اینها اندیشه ها وارزشهای انسانی هستند که رنگ باخته اند تا این فکرها درست نشوند اگر برای گور خواب ها کاخ هم بسازیم فایده ای ندارد چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید.

یادداشت/محمدامین توکلی زاده

انتهای پیام/