تغییر نوع نگاه جامعه هدف، یکی از برنامه های دشمن در جریان نفوذ است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اصفهان شرق، یکی از کلیدواژه هایی که در فرمایشات رهبر فرزانه انقلاب اسلامی به طور مکرر آمده «نفوذ» است.

ایشان به طور جدی نسبت به خطر نفوذ دشمن هشدار داده و آن را از ظریف ترین و خطرناک ترین ترفندهای دشمن دانسته اند.

خداوند متعال در بسیاری از آیات قرآن نسبت به وجود دشمن به مؤمنین هشدار داده و در این خصوص، یکی از مواردی که در قرآن دارای فراوانی قابل توجه است، موضوع «شیطان» مطرح می شود که خداوند متعال شیطان را به عنوان نماد دشمنی با انسان معرفی فرموده است.

به یقین خوانندگان می دانند شیطان «یک» مفهوم عام در زبان قرآن است که البته در میان عوام، شیطان و ابلیس یکسان تلقی می شود، در حالی که ابلیس یکی از شیاطین است و به عبارت دیگر مفهوم «شیطان» اعم از ابلیس است.

همان گونه که در بالا گفته شد، در آیات قرآن نسبت به دشمنی شیطان نسبت به انسان هشدار داده شده و قابل توجه آن که در کلام حضرت حق، روش های کار شیطان نیز بیان شده است.
از جمله آیاتی که دشمنی شیطان در آن به روشنی بیان شده می توان به آیه ی ۶۰ سوره ی یس اشاره کرد:
أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَیْکُمْ یَا بَنِی آدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّیْطَانَ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِینٌ
(اى فرزندان آدم مگر با شما عهد نکرده بودم که شیطان را مپرستید زیرا وى دشمن آشکار شماست)

مهمترین خصوصیتی که در ابلیس به عنوان مصداق کامل شیطان وجود داشته و همان ویژگی باعث نافرمانی و سقوط او شده، «استکبار» است که این دقیقاً همان ویژگی موجود در دشمنان نظام اسلامی قلمداد می شود.

نکته ی بسیار جالب توجه آن که خداوند متعال، رفتار این شیطان غدار را تدریجی توصیف کرده است؛ عبارت زیر با دقت بنگرید:
و لَا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّیطان
این عبارت در قرآن دارای تکرار است؛ از جمله در آِیه ی ۲۰۸ سوره ی بقره، آیه ی ۲۱ سوره ی نور و…

خطوات جمع «خطوهم به معنای گام مطرح می شود و به عبارت دیگر می توان گفت دشمن قدم به قدم و آرام آرام برای رسیدن به اهداف خود کار می کند.

به طور کلی می توان اینگونه بیان کرد که دشمنان به دنبال تسلط بر جوامع با هدف سلطه بر منابع آن ها هستند. مستکبران به دلیل خودبرتربینی موجود در نگاه شان نسبت به دیگران، به خود حق می دهند که برای تسلط بر جوامع و بهره مندی از منابع آنان برای تأمین منافع خویش، به هر حربه ای متوسل شوند تا اهداف شوم خویش را جامه ی عمل بپوشانند. این سلطه جویی با دو شیوه اتفاق می افتد: سخت و نرم.

-شیوه سخت:
به این معنا که ظالمان با استفاده از ابزارآلات نظامی وارد میدان شده و به جامعه ی هدف حمله ور می گردد. در تهاجم سخت معمولاً از سوی حمله شونده، «تقابل» اتفاق می افتد، زیرا دشمن آشکار بوده و خطر آن قابل حس و مشاهده است و به طور طبیعی رفتار تقابلی شکل خواهد گرفت. در این صورت دو حالت وجود دارد؛ یا حمله کننده در تهاجم خود موفق شده و بر جامعه ی مورد نظر مسلط می گردد یا جامعه ی هدف در دفاع خود موفق می شود و حمله و در نتیجه سلطه دشمن را دفع می نماید.

-شیوه ی نرم

به معنای آن که دشمن از ابزارآلات نظامی استفاده نمی کند و به عبارت دیگر با جسم افراد جامعه ی هدف کاری ندارد؛ بلکه به سراغ فکر آن ها رفته و ذهنیت آنان را هدف قرار داده و به آرامی اهداف خود را پیش می برد. این نوع تهاجم «نفوذ» نام دارد.
در نفوذ، مهمترین کاری که دشمن انجام می دهد، «تغییر نوع نگاه» جامعه هدف است؛ به این معنا که دشمن با جامعه هدف کاری می کند که آنان دیگر دشمن را دشمن ندانند.

متأسفانه آن چه در نفوذ اتفاق می افتد این است که جامعه هدف نه تنها در برابر این نوع تهاجم «تقابل» نمی کند بلکه در بسیاری موارد، از خود «تعامل» نشان می دهد و این نتیجه همان تغییر نوع نگاه است، زیرا ما وقتی دشمن را دشمن ندانیم دیگر در برابر او نخواهیم ایستاد؛ و اگر در نگاه جامعه ای دشمن تبدیل به دوست شود (که این بدترین اتفاق ممکن است) در نتیجه به او اعتماد شده و تعامل نیز صورت خواهد گرفت. به عبارت دیگر افراد جامعه ی هدف تبدیل به سربازان دشمن خواهند شد، یعنی همان رفتاری را از خود نشان خواهند داد که دشمن می خواهد و بدون آن که هزینه ای برای وی داشته باشد به اهداف خود خواهد رسید و این یعنی همان “فریب” که قرار است نسبت به آن مراقب باشیم.

جالب است که خداوند متعال در آیه ی ۵ سوره ی فاطر برای مراقبت نسبت به فریب از دو چیز هشدار داده است: زندگی دنیا و دشمن فریبنده(شیطان):
فَلَا تَغُرَّنَّکُمُ الْحَیَاهُ الدُّنْیَا وَ لَا یَغُرَّنَّکُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ
و جالب تر آن که بلافاصله در آیه ی بعد می فرماید دشمن را دشمن حساب کنید:
إِنَّ الشَّیْطَانَ لَکُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا

آن چه به ما توان می دهد تا در هر شرایطی (حتی نفوذ) از وجود دشمن و برنامه ی او غافل نشده و آمادگی مقابله با وی را داشته باشیم، همان نیروی “بصیرت” است که به واسطه ی آن می توان مسیر صحیح را تشخیص داده و برای رسیدن به مقصد تلاش نماییم؛ امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: …وَ لایَحمِلُ هذَا العَلَمِ إلّا أهلُ البَصَرِ وَ الصَّبرِ وَ العِلمِ بِمَواضِعِ الحَقِّ… (نهج البلاغه/خطبه۱۷۳)

و این بصیرت همان است که پروردگار حکیم در آیه ی ۱۰۸ سوره ی یوسف آن را به عنوان پایه ی دعوت به دین مطرح می فرماید:
قُلْ هَذِهِ سَبِیلِی أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِیرَهٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِی…

نفوذ در عرصه های گوناگون اعم از اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و… اتفاق می افتد اما مهم ترین و خطرناک ترین نوع نفوذ، «نفوذ فرهنگی» است که همان تغییر نوع نگاه و طرز تفکر جامعه است و اگر جامعه ای به لحاظ فرهنگی دچار بلای نفوذ شد شکی نیست که در عرصه های دیگر نیز دچار سلطه ی دشمن خواهد شد.

نتیجه آن که دشمن چه با ابزار سخت و چه با ابزار نفوذ پیش بیاید، در هر حال به دنبال تسلط بر جوامع برای بهره بردن از همه ی منابع آنان اعم از انسانی، طبیعی، مالی، جغرافیایی و… است و باید برای مقابله با اقدامات او هشیار بود و برای حفظ و تعالی جامعه همت گمارد.

سید روح الله رفعتی پور

انتهای پیام/