حفظ اتحاد به معنای کتمان حقایق نیست/ عده‌‌‌ای کج فهم موجب وهم در مذهب می‌شوند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حجت الاسلام محمد امین شهمنظری در گفت‌‌وگو با خبرنگار گروه فرهنگی آناج با اشاره به ضرورت اتحاد بین شیعه و سنی اظهار کرد: این موضوع اختصاصی به دوران انقلاب اسلامی زمان حاضر ندارد بلکه از ابتدای اسلام مطرح بوده و شواهد تاریخی متعددی از برخوردهای امام علی(ع) در راستای حفظ اتحاد مسلمانان وجود دارد.

امیرمومنان(ع) بارها از خلیفه‌‌ی دوم حمایت کرده است

وی افزود: امیرمومنان(ع) بارها از خلیفه‌ی دوم حمایت کرده است تا بین مسلمانان تفرقه ایجاد نشود که البته این به معنای عدول از حق ذاتی امامت خویش نبود.

این کارشناس دینی تصریح کرد: امام علی(ع) از جانب خداوند حق نداشت تا در مورد امامت کوتاه بیاید، لذا به دفعات موضوع سقیفه و بحث امامت را مطرح می‌کرد اما همه اینها به صورت منطقی مطرح می‌‌شد و یک بار هم اتفاق نیفتاد که موجب تفرقه در میان امت شود.

وی با اشاره به جایگاه بی‌‌بدیل امیرمومنان(ع) در میان مسلمانان، به خصوص در بین خلفاء، گفت: ایشان عقل کل بشریت و مورد رجوع خلفا بودند بگونه‌ای که خلفیه وقت هرگاه از پاسخ گویی یا تصمیم در امری وا می‌ماند، به امام علی(ع) رجوع می‌کرد و حتی مستندات تاریخی شیعه و سنی نشان می‌دهد که خلیفه‌ی دوم گاه چنان از پاسخ‌‌ها و درایت‌های امام علی(ع) متاثر می‌شد که می گفت اگر علی نبود عمر هلاک می شد.

این فعال فرهنگی یادآور شد: حتی در تاریخ اتفاق افتاده است که وقتی خلیفه دوم می‌‌خواست خود در میدان جنگ حضور یابد، امام علی(ع) مانع شدند و فرمودند اگر اتفاقی برای تو بیفتد، کیان مسلمین از بین می‌‌رود؛ درواقع برای امام علی(ع) شخص خلیفه دوم مطرح نبود بلکه جایگاهی مطرح بود که در حال حاضر در راس حکومت اسلام قرار دارد ولو اینکه حکومت هم حقش نبوده باشد.

امام علی(ع) به فکر اتحاد مسلمانان در برابر بیگانگان بود

وی تاکید کرد: اگر ما جای امام علی(ع) بدیم شاید اینگونه فکر می‌‌کردیم که بهتر است خلیفه به میدان برود، کشته بشود و علی(ع) بر جای او به مسند حکومت بنشیند اما در آن لحظه امام(ع) تنها به فکر اتحاد مسلمانان در برابر بیگانگان بود.

شهمنظری باضرورت حفظ اتحاد بین شیعه و سنی توام با آگاه سازی و روشنگری در خصوص وقایع تاریخ اسلام، ابراز کرد: البته برخی معتقدند چون بحث شیعه و سنی مطرح شده است پس دیگر حرفی از اختلافات بین این دو نیز به میان نیاوریم و لعن و نفرین را ترک کنیم که در این صورت باید زیارت عاشورا و خیلی از احادیث ائمه(ع) را دور بریزیم!

حفظ اتحاد شیعه و سنی به معنای کتمان حقایق نیست

وی یادآور شد: اگر رهبر انقلاب و پیشتر از ایشان امام علی(ع) به اتحاد بین مسلمانان تاکید کرده‌‌اند، مقصودشان پرهیز از توهین و تفرقه افکنی است نه کتمان حقایق.

این کارشناس دینی خاطرنشان کرد: ما باید از توهین و بی‌‌ادبی در رابطه با بزرگان اهل سنت، پرهیز کنیم و اختلافات و مبانی اعتقادی را با استدلال و منطق مطرح سازیم.

اگر ما به بزرگان اهل سنت توهین کنیم آنها هم به بزرگان ما توهین می‌‌کنند

وی اظهار کرد: حواسمان باشد که اگر ما توهینی به بزرگان و خلفای اهل سنت بکنیم، آنان نیز به بزرگان ما توهین می‌‌کنند و این دیگر برای ما قابل تحمل نخواهد بود و آتش فتنه را برپا می‌‌کند.

شهمنظهری ادامه داد: برخی متاسفانه با استناد به لزوم اتحاد مسلمانان، از آن سوی بام می‌‌افتند و نتیجه‌‌اش می‌‌شود اینکه جوانان ما نمی‌‌دانند برای چه از فردی برائت می‌‌جویند.

باید تبیین کنیم که دلیل برائت ما از غاصبان خلافت چیست

وی افزود: اگر ما شعار مرگ بر امریکا سر می‌دهیم، عقده‌‌ی مرگ بر آمریکا نداریم بلکه برای کارمان دلیل داریم؛ همچنین اگر از افرادی اعلام برائت می کنیم برای برائت خود دلیل داریم که باید این دلایل را برای جوانان شیعه و سنی تبیین کنیم و به ایشان مبنا بدهیم.

این کارشناس دینی با تاکید بر معنای واقعی اتحاد بین مسلمانان، توضیح داد: اتحاد به معنای کنار نهادن احادیث و مستنداتی چون زیارت ععاشورا نیست و باید بدانیم اگر ائمه(ع) جهت حفظ اتحاد تلاش‌‌های بسیار کرده‌‌اند، در عین حال لحظه‌‌ای از حق امامت خود نیز عدول نکرده‌‌اند.

رسوخ عده‌‌ای کج فهم موجب وهم در مذهب می‌‌شود

وی فعالیت‌‌های برخی گروه‌‌ها و فرقه و افراد ناآگاه را موجب وهم در مذهب قلمداد کرد و گفت: اگر مناسبت‌‌هایی چون عیدالزهرا حرام اعلام شده است، به دلی توهین و بی ادبی‌‌هایی است که عده‌‌ای کج فهم به خلفای اهل سنت می‌‌کنند و موجب وهم در شیعه می‌‌شوند اما فردای آن عده‌‌ای دیگر نیز در میانمار شیعیان را زنده زنده می‌‌سوزانند.

اختلاف ما با اهل سنت بر سر شیوه‌‌‌ی وضو گرفتن نیست ...

وی در پایان تاکید کرد: بنابراین باید بدون توهین و تحقیر به تحلیل وقایع تاریخی بپردازیم و به جوانانمان تفهیم کنی که اختلاف شیعه و سنی بر سر نوع وضو گرفتن، مهر گذاشتن یا زیارت قبور نیست بلکه مباحث مبنایی مطرح است.