درد دلهای همسر یک شهید/پس از 30 سال از شهادت همسرم هیچ کس سراغی از من نگرفت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زن امروز ، همسر یکی از شهدای استان خراسان جنوبی پایگاه خبری زن امروز را قابل دانسته و مطلبی تحت عنوان یادداشت و گلایه از مسئولین به این رسانه ارسال کرده است.

پایگاه خبری زن امروز بدون هیچ کم و کاستی این مطلب را به شرح زیر آورده است:

بسم رب الشهدا و  الصدیقین

 شاید گفتن این درد دل ها پس از سال ها دیر باشد اما این جملات را می نویسم تا شاید مرهمی بر دلی باشد که سال‌هاست که شکسته شده است.

در جامعه همه ما به دفعات مکرر از توجه به خانواده شهدا شنیده‌ایم و سعی شده تا با توجه به این عزیزان لااقل دردی از دردهای خانواده هایی که عزیز خود را از دست داده‌اند کاسته شود.

مقام معظم رهبری نیز بر مسئله دیدار با خانواده شهدا تاکید دارند و بارها خودشان در این موضوع پیشقدم بوده‌اند.

امروز نیز شاهد این توجهات به خانواده های شهدا هستیم اما با کمال تاسف باید بگویم آنچه که من شاهد بوده ام توجه به برخی از خانواده های شهدا است و عده ای دیگر این خانواده ها در گمنامی به سر می برند.

به جرئت می توانم بگویم که برخی از خانواده های شهدا به فراموشی سپرده شده اند و حتی تاکنون یادی از آن ها نشده که مصداق بارز این سخن خود من هستم.

من نیز همسر شهیدی هستم که پس از شهادت همسر با درد از دست دادن او ساختم و 30 سال است که روزی را بدون یاد او نگذرانده ام اما در این سال ها حتی یک نفر نیز یادی از من نکرده است.

حتی به گونه ای برخورد شد که انگار نه انگار که شهید عزیز متاهل بوده و در یادواره ها نیز دعوت نمی شدم و نامی از من برده نمی شد.

دو سال با شهید زندگی کردم اما پس از شهادتش من نیز از اذهان پاک شدم و کسی برای التیام دردهایم به سراغم نیامد.

اگر به دلیل این بی مهری فکر کنم با خود می گویم شاید به این دلیل است که من فرزندی نداشتیم یا پس از 10 سال تنهایی با اصرار اطرافیان دوباره ازدواج کردم اما باز با خودم می گویم که، کاری که انجام دادم بر خلاف شرع مقدس اسلام نبوده و دلیلی بر این بی مهری ها نیست چرا که اگر باشد باید به حال جامعه‌ای که ازدواج پس از مرگ همسر را منکر می‌داند تاسف خورد.

این درد دل ها را از سر نیاز مالی نمی گویم چرا که خوشبختانه خداوند از مال دنیا بی نیازم کرده و تنها روی سخنم با افرادی است که ادعای توجه به خانواده های شهدا را دارند.

می گویم چرا باید توجه به برخی از خانواده ها همیشه وجود داشته باشد اما برخی دیگر در گمنامی باشد مگر نمی گویید که خانواده های شهدا سرمایه های عظیم اجتماعی هستند پس چرا باید پس از گذشت بیش از حدود 20 یا 30 سال از شهادت شهید هنوز یک مسئول با خانواده اش دیدار نکرده باشند و التیامی بر غصه هایش نباشند.

شاید این سخنان برای عده ای تلخ باشد اما حقیقتی است که وجود دارد و من نیز تلخی این حقیقت را چشیده ام.

انتهای پیام/