به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سایت ندای ارومیـــه، کلا در خلق عجایب اعجوبه ایم، هی خودمان را زورکی به برند جهانی و ملی تبدیل میکنیم، البته انصافا استعدادهایمان در ساخت و پرورش سوژه های مخاطب پسند و مخاطب کُش کتمان پذیر نیست.
مثلا بعد از اینکه هوای سیاستمان معتدل می شود، مدیرکل جدید یک اداره را شش ماه بعد تغییر میدهیم، بعدا آقایان میگویند: "مظفر" نیروی قرار دادی بوده است.
مدیر کل سابق(مظفر عباس زاده) گله دارد که چندین ماه هست حقوق نگرفته، انگار کسی رغبتی به تبدیل و تغییر وضعیت او ندارد!
آقایان هم پشت سر هم میگویند: او مشکل اداری دارد...
اینجا نگارنده از مخاطبان عزیز و مسئولین گرام، رخصت میطلبد که این فرضیه را [که میخواستند مظفر را حفظ کنند اما نشد] کلا به رسمیت نشناسد و زیر بارش نرود.
اما جدا از تمام حرف و حدیث ها و دست های پشت پرده، بی ثباتی های اخیر در اداره کل میراث فرهنگی استان از چند جهت قابل بررسی است. یکی اینکه آیا نهاد های نظارتی وضعیت مظفر عباس زاده را قبل از انتصاب وی به سمت مدیرکلی به دوستان و آقایان و صاحب نظران گزارش نکرده بودند؟ دوستانی که مو را از ماست بیرون می کشند!!!
,
,
,
,
,
اگر قراردادی بودن مظفر برای مسئولان بالا دستی مشهود بود، این انتصاب چگونه توجیه می شود؟ اما بحث بی خبری از وضعیت اداری عباس زاده عمق فاجعه را بیشتر میکند.
,نکته مبرهن کش و قوس های اخیر ساختمان خیابان شهید بهشتی این است که به نظر می رسید اقبالی به حفظ مظفر عباس زاده وجود نداشت، رک و پست کنده بگوییم که اگر ایشان را اقبالی بود یا به گروه خاصی ارادت داشت، هم حزبی هایشان زمین را به آسمان میدوختند، که ...
,مسئله دیگر مستخرج از این قضیه، عزم جدی دولت برای استخدام نکردن است!!! انصافا دولت با این حرکت آب پاکی را ریخت روی دستان قبول شدگان آزمون استخدامی استانداری. و نشان داد که در خصوص مقوله استخدام با مدیرکل و معاون و رئیس جمهورش شوخی ندارد، و مظفر را استخدام نکردند تا او برود.
,در پس این ماجرا، جریانات شبه مافیایی و هم نوا در ساختمان میراث فرهنگی استان احساس شدند، آقایانی که دست جمعی تهیدید به استعفا میکنند، آقایانی که سالهاست در آرزوی مدیرکلی خواب و خوراک ندارند.
,شاید اگر مظفر برخی از مدیران و کارکنان این اداره را از لب تیز داس میگذراند، امروز هنوز بر روی صندلی چرمی مدیرکل میراث فرهنگی آذربایجان غربی نشسته بود. تجربه ای که برای جلیل جباری به یادگار مانده است.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه