هزاران نخل ایستاده در پازل خشکسالی میناب مات شدند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از میناب جنوب، شهرستان میناب در روزگاران گذشته به جهت دارا بودن آب های زیر زمینی فراوان و سرسبزی دشت ها به میاندواب یا هرمز کهنه لقب گرفته بود که در پی عمر این شهرستان به مین آب یا میناب شهرت فراوانی پیدا کرد.

کمبود منابع آب و کاهش میزان آبیاری نخیلات سبب خشک شدن نخیلات و کاهش بهره‌وری آنها شده و تعداد زیادی از نخیلات نیز به دلیل کمبود شدید آب ایستاده می میرند.

این روزها در شهرستان میناب به جهت نبود آب مردمان برخی روستاها تمایل چندانی برای ادامه کشت و حرس درختان نخل های خود ندارند و در نبود آب و ترک برداشتن زمین شاهد فرونشست هایی با عمق زیاد در زمین های کشاورزی می باشند.

شهرستان میناب در روزگاران گذشته قطب محصولات کشاورزی محسوب می شد و بارانداز ترانزیت محصولات کشاورزی من جمله خرما به کشورهای حاشیه خلیج فارس را در کارنامه خود دارد اما این روزها دیگر نخل ها در نبود آب تلف می شوند.

خشک شدن نخل های خرما یک طرف پازل خشکسالی در میناب قرار دارد اما در طرف دیگر آن  برخی افراد سودجو با تغییر کاربری زمین های کشاورزی به بهای نابود کردن هزاران نخل ایستاده اقدام به ساخت و ساز می کنند.

مسئولان گام موثری به مسئله بی‌آبی و کمبود آب کانال‌های آبیاری نخیلات بر لزوم بهبود وضعیت آبیاری نخیلات و سیراب شدن نخل‌ها بردارند و بساط کسب و کار باغداران مینابی را رونق بخشند.

با وجود کمبود آب برای آبیاری نخیلات اما همچنان آبیاری از شیوه سنتی به سمت شیوه نوین در این شهرستان تغییری نداشته و شاهد آبیاری غرقابی و هدررفت آب در طول مسیر و بستر نخیلات در این شهرستان خالی از دید نیست.

به گفته یکی از باغداران روستای حکمی بالا بودن شوری آب چاه های حفر شده در کنار کانال های انتقال آب در سطح شهرستان و طولانی بودن مدت زمان آبیاری باعث عطش نخیلات می شود و منجر به مرگ هزاران نخل های ایستاده در دشت میناب شده است.

وی بیان داشت: در این بین کسانی هستند که از آب شرب برای آبیاری نخیلات وبصورت غیر مجاز استفاده می کنند تا شاید از تلفات نخیلات خود جلوگیری کنند.

احمد ذاکری باغدار روستای حکمی این خشکسالی را نوعی غافلگیری برای مردمان دانست تا اینکه مردمان در هر لحظه به یاد خدا باشند و از نعمات خدادادی به نحو شایسته ای استفاده کنند.

این شهروند گفت: خشک شدن نخیلات ،ترک برداشتن زمین و حفر فروچاله یک غذاب الهی برای بندگان است تا از فرت نعمات به سمت ناشکری نروند اما باز با وجود تعداد اندکی از نخل های ایستاده ناشکر هستیم به طوری که امروزه سلام کردن به همدیگر از زندگی روزمره افراد کمرنگ شده و فرزند به پدر سلام نمی کند.

ذاکری تاکید کرد: مسئولین باید عادل باشند و در تقسیم آب سهم باغداران را با عدالت تقسیم کنند و از تلفات نخل های دشت میناب با برنامه ریزی دقیق جلوگیری کنند.

انتهای پیام/