به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شاهوخبر؛ توسعه پایدار به دلیل استقبال گسترده در محافل دانشگاهی، سازمان های بین المللی و سطوح مختلف سیاستگذاری، به یکی از بالنده ترین مباحث روز دنیا تبدیل شده است؛ این مفهوم چشم اندازی جدید در سیاستگذاری پیش روی دولت ها قرار می دهد.تحقق توسعه پایدار در درجه اول مستلزم شناخت دقیق این پدیده و در درجه دوم شناخت جدیدترین روش های تحلیل و مدل های اجرایی سیاست های توسعه ای است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شاهوخبر,هدف اصلی توسعه پایدار دستیابی به یک نقطه نظر اقتصادی و مشارکت اجتماعی است؛ فرایندی که از محیط زیست بهره گرفته و در حفظ و ارتقای آن می کوشد. امروزه توسعه گردشگری که برآیند مثلث اجتماع، اقتصاد و محیط زیست به صورت منصفانه پایدار و قابل تحمل است در تمامی عرصه ها، چه در سطح ملی و چه در سطح بین المللی مورد توجه برنامه ریزان دولتی و شرکت های خصوصی قرار گرفته است.
,توسعه صنعت گردشگری به ویژه برای کشورهای در حال توسعه که با معضلاتی همچون میزان بیکاری بالا، محدودیت منابع ارزی و اقتصاد تک محصولی مواجه هستند از اهمیت فراوانی برخوردار است.در حال حاضر گردشگری به عنوان یکی از بزرگترین و متنوع ترین صنایع دنیا مطرح می باشد و رشد سریع آن تغییرات اجتماعی، اقتصادی و محیطی فراوانی را به دنبال داشته است و به یک حوزه مهم مطالعاتی بین پژوهشگران مبدل شده است.
,اقتصاد ایران نیز اتکای شدیدی به درآمدهای حاصل از نفت دارد و متغییرهای کلان اقتصادی آن با پیروی از قیمت جهانی نفت در طول زمان دچار نوسانات شدیدی می شود؛ از نظر اقتصادی،گردشگری بین المللی بیشترین عایدی را ایجاد می کند، دریافتی های ارزی حاصل از گردشگری بین المللی بیشتر از محصولات نفتی، خودرو وتجهیزات ارتباطی تامین می شود.
,بر اساس اعتقاد بسیاری از صاحبنظران گردشگری صنعتی کاربر و اشتغال زاست و به عنوان صنعتی بدون دودکش و پاک تعریف می شود و همچنین به عنوان صنایع پاک و ارزان در مقایسه با دیگر صنایع تولیدی در بیشتر کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه مورد توجه بسیاری قرار گرفته و نقش آن در افزایش درآمد ملی و رشد اشتغالزایی به صورت مستقیم و غیر مستقیم به اثبات رسیده است؛ یکی از مهم ترین منابع درآمدی ناشی از گردشگری است که به صادرات غیرمرئی معروف می باشد وموجب رونق اقتصادی در آن مناطق گشته و خود موجب افزایش اشتغالزایی خواهد شد.
,درتعریف توسعه پایدار باید گفت، توسعه پایدار در مفهوم گسترده آن به معنی اداره و بهره برداری صحیح و کارا از منابع پایه_طبیعی_مال و نیروی انسانی برای دستیابی به الگوی مصرف مطلوب است که با به کارگیری امکانات فنی و ساختار و تشکیلات مناسب برای رفع نیازهای امروز و آینده به طور مستمر و رضایت بخش امکان پذیر می شود؛ توسعه پایدار در کمیسیون استراتژی حفاظت جهان که توسط اتحادیه بین المللی حفاظت طبیعت در سال 1980 میلادی تشکیل شده بوده مدون گردید به علاوه این موضوع توسط کمیته جهانی با عناوین آینده مشترک ما در سال 1987میلادی و حفظ زمین در سال 1991 میلادی نیز مطرح گشته است.در سال 1987 کمیته جهانی توسعه و محیط آینده مشترک ما را گزارش کرد که این گزارش یک تعریف جامع از توسعه پایدار ارائه داد.
,در سال های اخیر پایداری نه تنها در میان اندیشمندان بلکه میان عموم تبدیل به واژه ای متداول شده است و این ایده که پایداری بر مبنای اجماع و اصلاحات علمی پایه گذاری شده مورد انتقاد نیز قرار گرفته است، چون پایداری سه مشخصه اصلی دارد.
,الف) زمینه پایدار منابع از بهره وری جمعیت ها و اکوسیستم ها حاصل می شود.
,ب) فراوانی پایدار و تنوع زیستی گونه های فردی در زمینه اکوسیستم ها نسبت به بهره برداری انسانی و به طور کلی تر مداخلات انسان.
,ج) توسعه اقتصادی پایدار بدون تخریب منابع موجود برای نسل آینده.
,براین اساس می توان این گونه تعبیر کرد که توسعه پایدار فرآیندی است که طی آن علاوه بر کیفیت ها مناسب زندگی و نیازها، نسل آینده حفاظت از محیط زیست نیز مدنظر است؛ در این رویکرد نگهداری پتانسیل طبیعی برای حال و آینده در خلال استفاده بهینه از زمین و استفاده کمتر منابع تجدید ناپذیر مدنظر است.
,نویسنده: حشمت قربانی- روزنامه نگار
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه