«لحظاتی با کودک چندماهه در پیاده‌روی اربعین» تا «موکب‌هایی که بوی حسین(ع) می‌دهند»

چگونه می‌توان از آن کودک چندماهه‌‌ای گفت که چهار دست و پا در کنار پدر با دیدی خدایی و حسینی راهی چندمتری با تمام توان خود را به قربت پیاده‌روی اربعین می‌پیماید، توصیف کرد.

چگونه می‌توان پاهای نداشته کودک ۱۰ ساله‌ای را که بر روی زمین بدنش را کشیده و خون از زخم‌های سائیدگی آن جاری می‌شود، را وصف کرد.

انگیزه‌هایی که فهمش برای دنیا مشکل است

نمی‌دانم چگونه باید فهم آن دلداده ای که با اشتیاق هرچه تمام‌تر به سوی معشوق خود در حرکت است، را توصیف کرد.

چگونه می‌شود که بیش از ۲۰ میلیون زائر با پای پیاده از جای جای این دنیا خود را به کربلای معلی می‌رسانند و در این میان از خطرهای موجود در راه نمی‌هراسند.

نمی‌دانم چگونه باید وصف کنم فرزندی را که مادر خود را بر دوش، دستان فرزندانش را در دست، و کوله باری را در کالسکه‌ای گذاشته و به سوی سرزمین عشق با اشتیاق حرکت می‌کند.

آنان که به پای حسین(ع) همه چیزشان را قربانی می‌کنند

در وصف موکب‌داران عاشق ایرانی و عراقی چه باید گفت که با شور و ذوق فراوان از چای تا کباب را برای مهمانان اباعبدالله آماده می‌کنند و در این میان چه زیباست حرکت آن طفل زیر ۱۰ سال عراقی که دستمال کاغذی را بر سر خود نگه می دارد تا عاشقان حسین(ع) عرق خود را با آن پاک کرده و به سمت معشوق ادامه طریق دهند.

نمی‌دانم چه شده که اینگونه عشق حسین(ع) در دل‌ها به تب و تاب افتاده است، اما همین بس که عاشقان اباعبدالله و ابوالفضل‌العباس با طراوت وصف‌نشدنی به سوی‌شان در حرکتند.

در این مسیر رمز و رازها دیده شد و شنیدیم، خانواده‌ای فرزند بیمارش را به بغل گرفته و در حرکت است، دیگری با حاجتی دیگر، صاحبان منازل در عراق، به وسعت و توان خود درب‌های خانه‌های خود را باز کرده و تا آخرین روز آن را نمی‌بندند، دیگر خود را صاحب آن خانه نمی‌دانند و نوکری را افتخاری برای خود و خاندانشان می‌دانند.

دنیا عاشق حسین(ع) است

چه بگویم از وصف این همه عظمت که میلیون‌ها زائر از هر چهار سوی عالم به کربلا می‌آیند تا به «سیدالعطشان» عرض ارادت کنند و خود را در غم این «مصیبت عظیم» شریک کنند.

نمی‌دانم چه شده است که عده‌ای این حرکت را صرفا سیاسی می‌دانند، قطعا باید در این مسیر وارد شوند و خستگی حضور را بچشند تا زیبایی و طعم مقبولیت از سوی ائمه را درک کنند.
اما…
باید اینگونه گفت...

حسین جان(ع)، امروز این مردم با حضور میلیونی خود می‌خواهند این مطلب را فریاد بزنند که راه خونین شهدا همواره ادامه دارد و شیعیان و مسلمانان جهان هر یک به شکلی ولی خود را شناحته و در راه آن از هر گونه خطری هراسی ندارند.

حسین‌ جان(ع)، این مردم آمدند که بگویند چه شایسته کاری بود که به ظالم زمان دست ندادید و دستان خود را دادید و امروز مردم انقلابی و شیعه دنیا نیز می‌دانند که فریاد «هیهات من الذله» باید سرلوحه کار آنها قرار بگیرد.

حسین جان(ع)، امروز دنیا فهمیده است که راه عزت، راه ولایت است و از تو آموختند که مذاکره در شب‌های محرم عاشورایی، چیزی جز عبرت‌آموزی به دشمن نبود وگرنه خندیدن با آنها ذلت آفرین است و تاریخ چه خوب در حال اثبات آن‌ها است.

حسین(ع)، مقتدای بسیجیان عالم

آزادگی و حریت مرهون اباعبدالله الحسین(ع) است. سیدالشهداء به آزادگان تاریخ عزت و شرف داد. او به همه تاریخ درس شهادت و خروج از بن بست "ناچاری" و "بیچارگی" را آموخت.

صادقانه و با تمام وجود هرچه که داشت را در طبق اخلاص ارزانی حضرت دوست کرد؛ از همه چیز خود گذشت تا به مقصود خود برسد. اسلام و نظام اسلامی را در چنان جایگاهی میدید که برای آن حتی حاضر شد همه داشته های خود را به پای آن فدا کند.

او به بشریت آموخت که برای رسیدن به هدف الهی، باید هیچ چیزی را برای خود نخواست و همه عالم را برای اسلام عزیز و اعتلای اخلاق و معنویت و صیانت از خون شهداء به صحنه آورد.

سیدالشهداء با اقدام خود منشور بسیج را به رشته تحریر در آورد و به همه بسیجیان تاریخ راه و رسم آزادگی و فداکاری در مسیر هدف را آموزاند.

امام حسین(ع) الگوی بسیجیان

اگر امروز جوانان ایران اسلامی و جهان اسلام در برابر شیطان بزرگ و ظلم و کشتار آنها ایستادگی میکنند و حاضر به پذیرش جنایات آنها نیستند، بواسطه تأسی آنان از سید و سالار شهیدان است. امام و مقتدای بسیجیان ما در لبنان، سوریه، عراق، یمن و هر نقطه از جهان آزاد، امام حسین(ع) است.

نظام سلطه اگر بخواهد با اقدامهای جنایتکارانه خود مبارزان و آزادیخواهان را از بین ببرد، به این حقیقت نمیتواند کوچکترین آسیبی برساند و آنهم جاودانگی اباعبدالله الحسین(ع) و الگو بودن این امام مظلوم برای همیشه تاریخ است و امروز نیز، امام حسین(ع) لحظه به لحظه بسیجیان مان را الهام بخش است و اجازه نمی دهد هیچ فرد سست بنیه ای بتواند با تغییر مشیء نظام اسلامی دشمنان و شیطان بزرگ را نسبت به تسخیر سرنوشت ملت مسلمان و ولایی ایران اسلامی امیدوار کند.

 

انتهای پیام/