به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از صاحب نیوز، سال ۲۰۰۷ بود که سپاهان به عنوان اولین تیم ایرانی موفق شد به فینال رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا راه پیدا کند و با وجود اینکه در مقابل اوراواردز ژاپن شکست خورد به خاطر میزبانی این تیم ژاپی در جام باشگاه های جهان حتی سپاهانی ها موفق شدند در این مسابقات معتبر هم شرکت کنند تا برای اولین بار فوتبال اصفهان جور فوتبال ایران را بکشد.
, شبکه اطلاع رسانی دانا , صاحب نیوز, سپاهان,این ماجرا سه سال بعد هم تکرار شد و این بار ذوب آهن بود که با منصور ابراهیم زاده خودش را به فینال لیگ قهرمانان آسیا رساند و عنوان نایب قهرمانی دیگری را نصیب فوتبال ایران کرد تا دومین افتخار اسیایی ایران در عرصه لیگ قهرمانان آسیا باز هم توسط یک تیم اصفهانی کسب شود و هنوز هم هیچ تیم دیگری نتوانسته خودش را به این مرحله برساند.
,از طرف دیگر تیمهای سپاهان و ذوب آهن در طی این ده سال گذشته عملکرد خوبی در بازی های داخلی هم داشته اند و همیشه خودشان را به جمع مدعیان لیگ رسانده اند. البته این قهرمانی ها در شرایطی حاصل شد که همیشه یک ایراد بزرگ به فوتبال اصفهان وارد بود که با استفاده از بودجه بی پایان دو کارخانه فولاد مبارکه و ذوب آهن در فوتبال ایران تیمداری می کند و این موفقیتها هم حاصل استفاده از بازیکنان وارداتی گرانقیمت بوده است.نمونه این ادعا هم قهرمانی سپاهان در دوره نهم ودهم لیگ برتر با امیر قلعه نویی بود که با حضور انبوهی از ستاره های فوتبال ایران بدست آمد و واژه سپاهان کهکشانی از همان روزها در فوتبال ایران شنیده شد که محمد رضا ساکت و سپاهان با خرید خیلی از بازیکنان بزرگ و مطرح فوتبال ایران برای دو سال متوالی به عنوان قهرمانی دست پیدا کردند.
,منتقدان سپاهان و ذوب آهن همیشه به این مسئله اشاره می کنند که پول در فوتبال اصفهان یک رکن اساسی و اصلی است و اگر این مزیت از تیمهای اصفهانی گرفته شود آنها به تنهایی قادر نیستند تا پتانسیل بالقوه موجود در فوتبال اصفهان را به فعل تبدیل کنند. اصفهانی ها با وجود این همه موفقیت که در فوتبال باشگاهی بدست آوردند در عرصه ملی چیز زیادی برای نمایش نداشتند و فوتبال ملی ایران در این سالها کمتر از بازیکنان بومی اصفهان سود برده است.
,در حقیقت بعد از مصدومیت محرم نویدکیا دیگر بازیکنی برخاسته از فوتبال بومی اصفهان نبود که در سطوح ملی مطرح شود و شانس فیکس بازی کردن در ترکیب تیم ملی را پیدا کند و اکثر بازیکنانی که از دو تیم سپاهان و ذوب آهن به تیم ملی دعوت می شدند همه از نوع وارداتی بودند.
,رحمان احمدی،هادی عقیلی،محمدرضا خلعتبری،فرشید طالبی،شهاب گردان و چند بازیکن دیگر درست است که در فوتبال اصفهان به بلوغ فکری لازم برای حضور در تیم ملی دست یافتند ولی به هر حال دست پرورده فوتبال اصفهان آن هم به صورت زیرساختی نبودند و محرم نویدکیا ،احسان حاج صفی و قاسم حدادی فر تنها بازیکنانی بودند که در این سالها به نوعی آبروی فوتبال اصفهان در رده ملی بودند و اعتماد کی روش به دو محصول دست پرورده فوتبال اصفهان باعث شد تا این استان هم شانس حضور در جام جهانی برزیل را پیدا کند.
,حاج صفی و حدادی فر نماینده نسلی از فوتبال در اصفهان هستند که از تیمهای پایه شروع کردند و خودشان را به رده بزرگسالان رساندند و کاملا هم می توان برچسب اصفهانی بودن را به آنها زد.یک بازیکن از سپاهان و یک بازیکن از ذوب آهن اگر بتوانند در جام جهانی هم به میدان بروند حجت را برای فوتبالی تمام می کنند که در رده باشگاهی همیشه در بین مدعیان قهرمانی ایران حضور داشته اما در رده ملی هرگز موفق نشد بازیکن شاخصی را تحویل تیم ملی بدهد تا به مانند بازیکنانی مثل جواد نکونام،سید جلال حسینی و چند نفر دیگر سالها در رده ملی بازی کند و افتخارش نصیب فوتبال اصفهان شود.
,___________________
,جمشید محبی زاده
]
ارسال دیدگاه