به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ ذاکر و مداح اهل بیت سعید میرفهیمی در گفتگو با نوانا در پیاده روی اربعین گفت:روایتی است از امام عسکری علیه السلام که فرمودند ۵ چیز از علامت های شیعه است یکی از این ۵ علامت زیارت اربعین است. خوب علی الظاهر زیارت اربعین بسیار با ارزش و مهمی ست که در کلام معصومین بهش اشاره شده. زیارت اربعین یک روضه است و یک حرکت روضه ای ست. به دید زیارت عادی نباید به آن نگاه کرد. باید خودمان را به این سیل جمعیت که مورد تاکید اهل بیت است برسانیم. ان شاء الله روزی خواهد رسید که با این جمعیت که به سوی کربلای حسینی رهسپار است با نابودی آل سعود و صهیونیسم به طرف مدینه حرکت کنیم.
وی در ادامه افزود: این جمعیت و این راهپیمایی تأسی به حضرت زینب سلام الله علیها ست که خود را به کربلا رساندند و ما هم در این سفر با سید الشهدا عهد و پیمان می بندیم و در عصر کنونی که عصر امام زمان ارواحنا له الفدا ست بیعت خود را با آن حضرت تازه می کنیم. چون این حرکت حرکتی ست که همه ی عالم را متوجه خود می سازد و پیام آور راه امام حسین علیه السلام است.
میرفهیمی با تصریح این مطلب که در راهپیمایی اربعین باید بیشتر به مسأله وحدت بپردازیم گفت: از کارها و اعمالی که موجب اختلاف می شود بپرهیزیم. سال گذشته در همین راهپیمایی اربعین تحرکاتی از طرف عده ای معلوم الحال انجام می گرفت که ایجاد حساسیت و اختلاف می کرد. خط و مسیر مشخص است و این مسیر ولایت است، مسیر شهداست و هدف هم مشخص و مقدس است. از کارهایی که موجب بهره برداری دشمن می شود باید پرهیز کرد تا نتوانند به وسیله ی کارهای ساده لوحانه این حرکت عظیم را زیر سوال ببرند.
وی با اشاره به نقش تشیع انگلیسی در دامن زدن به اختلافات گفت: تشیعی که از قلب یک کشور غربی بخواهد ترویج شود قابل قبول نیست به عنوان مثال در کشور انگلیس برای مراسم شیرخوارگان و عزاداری حضرت علی اصغر علیه السلام مجوز نمی دهند اما برای قمه زنی مجوز صادر می کنند پس باید هوشیاری ما را افزایش دهد و از خود بپرسیم چرا برای آن حرکت مجوز صادر می شود ولی برای مراسم شیرخوارگان مجوز صادر نمی کنند؟ الحمدلله مردم ما بصیر هستند و روز به روز بصیر تر و آگاه تر می شوند.
سعید میرفهیمی در تشریح قیام حضرت اباعبدالله نیز گفت: حرکت امام حسین علیه السلام یک حرکت سیاسی بود و شامل سه بخش عمده بود بخش اول که قیام خود اباعبدالله و حرکت ایشان از مدینه به کربلا و واقعه ی عاشورا بود. حرکت دوم که اگر نگوییم اهمیتش از قیام امام حسین علیه السلام بیشتر بود قطعا کمتر نیست حرکت حضرت زینب سلام الله علیها و افشا گری ایشان و امام سجاد علیه السلام بود و سایر اهل بیت علیهم السلام که در این مسیر خطبه خواندند وکاخ ظلم یزید را به لرزه درآوردند. شما دقت کنید گریه های حضرت زینب و خطبه های ایشان و امام سجاد همه سیاسی بود. گریه های آن بزرگواران از روی ضعف و ناچاری نبود بلکه گریه ی سیاسی بود. و اما حرکت سوم در عصر ما و به دست ماست. تأسی ما هم باید به همان خطبه های حضرت زینب و امام سجاد باشد. اصل گریه ی ما برای اباعبدالله الحسین گریه ی سیاسی است.همین رزمندگان ما در هشت سال دفاع مقدس و در زمان حال مدافعان حرم به چه کسی تأسی کردند؟ همه ی این افراد جزء بچه های هیئتی و اهل روضه بودند. اگر به امام حسین علیه السلام اقتدا نکرده اند چرا در کیلومترها دورتر از خاک کشورشان مقابل دشمن سینه سپر کرده اند و مقابل دشمن ایستاده اند؟ این ها اثرات اشکی است که برای سید الشهدا ریخته اند. اگر هیئت ها و گریه های ما سیاسی نبود چنین رزمندگانی را پرورش نمی داد. این هیئت هایی هم که گاها می بینیم ادعا می کنند که ما سیاسی نیستیم غافل اند و نمی دانند که در اصل آنها هم در حال انجام یک حرکت سیاسی هستند.
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه