به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زنان کویر ، میهمان است. قرار است چند روزی را در شهر سپری کند، آواز میهمان نوازی مردمان شهر را بسی شنیده و همین خوش نامی او را به اینجا کشانده است. ما هم برای این که میهمان نوازی و خونگرمی مان را ثابت کنیم ظهر هنگام او را به یک رستوران دعوت کردیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان کویر,در بدو ورود، دود قلیان با بوی غذا، در هم آمیخته به استقبالمان آمدند و چهره ی متعجب میهمان، ما را برآن داشت تا لبخندی به لب بنشانیم و گذر کنیم. بعد از چندی انتظار، طعم غذا را با دود قلیان فرو بردیم، هر چند که در زیر نگاه متعجب میهمانمان به خجالت نشسته بودیم.
بعد از صرف نهار برای آنکه در هوایی پاک نفسی تازه کنیم و از دل میهمانمان در آوریم روانه ی یکی از پارک های شهر شدیم و در تعجب ما و میهمانمان ، باز هم قلیان بود که خوش آمد می گفت وهوای آلوده ی پارک که فریاد می کشید از دود قلیان خفه شده است.
براستی که میهمان شهر، چه نگرشی به مردمان این دیار خواهد داشت؟ مردمانی که در هر کوی و برزن از سفره خانه ها و رستوران ها تا پارک ها هریک دستی بر قلیان دارند و فرق نمی کند که قلیان در دستان یک کودک باشد یا یک زن و یا مردی شصت ساله...شاید هم مافیایی که به دنبال سود خود از سلامت مردم و وجهه ی شهر پول در جیب می نهد.
قلیان، فارغ از همه ی ضرر و زیان هایی که برای هر یک از مردمانش می آورد، چهره ی شهر را نیز آلوده در دود به تصویر می کشاند.
براستی مسئول چنین شهری کیست؟
مردمانش و یا مسئولین؟
تصور کنید که وارد شهری شده اید که مردمانش ملزم به اجرای قانون هستند، قانون خارق العاده ای را نمی گویم همان " منع مصرف دخانیات در اماکن عمومی " مثالمان باشد.
فکر می کنید مردمانش به تنهایی به این باور رسیده اند که نباید در ملا عام قلیان بکشند؟ البته در این که فرهنگ و باور مردم نقش طلایی در اجرای قانون را دارد شکی نیست اما این تنها یک بال است برای داشتن چنین شهری بی شک مسئولین نیز سهل انگاری نکرده اند ، به آگاه سازی مردم اهتمام ورزیده و برای اجرای قانون پافشاری کرده اند.
بنابراین برای داشتن شهری پاک با وجهه ای خوب ، بهتر است مطالبه گری و مسئولیت پذیری مان را هیچ گاه فراموش نکنیم.
یادداشت: اعظم پسند
انتهای پیام/
در بدو ورود، دود قلیان با بوی غذا، در هم آمیخته به استقبالمان آمدند و چهره ی متعجب میهمان، ما را برآن داشت تا لبخندی به لب بنشانیم و گذر کنیم. بعد از چندی انتظار، طعم غذا را با دود قلیان فرو بردیم، هر چند که در زیر نگاه متعجب میهمانمان به خجالت نشسته بودیم.
بعد از صرف نهار برای آنکه در هوایی پاک نفسی تازه کنیم و از دل میهمانمان در آوریم روانه ی یکی از پارک های شهر شدیم و در تعجب ما و میهمانمان ، باز هم قلیان بود که خوش آمد می گفت وهوای آلوده ی پارک که فریاد می کشید از دود قلیان خفه شده است.
براستی که میهمان شهر، چه نگرشی به مردمان این دیار خواهد داشت؟ مردمانی که در هر کوی و برزن از سفره خانه ها و رستوران ها تا پارک ها هریک دستی بر قلیان دارند و فرق نمی کند که قلیان در دستان یک کودک باشد یا یک زن و یا مردی شصت ساله...شاید هم مافیایی که به دنبال سود خود از سلامت مردم و وجهه ی شهر پول در جیب می نهد.
قلیان، فارغ از همه ی ضرر و زیان هایی که برای هر یک از مردمانش می آورد، چهره ی شهر را نیز آلوده در دود به تصویر می کشاند.
براستی مسئول چنین شهری کیست؟
مردمانش و یا مسئولین؟
تصور کنید که وارد شهری شده اید که مردمانش ملزم به اجرای قانون هستند، قانون خارق العاده ای را نمی گویم همان " منع مصرف دخانیات در اماکن عمومی " مثالمان باشد.
فکر می کنید مردمانش به تنهایی به این باور رسیده اند که نباید در ملا عام قلیان بکشند؟ البته در این که فرهنگ و باور مردم نقش طلایی در اجرای قانون را دارد شکی نیست اما این تنها یک بال است برای داشتن چنین شهری بی شک مسئولین نیز سهل انگاری نکرده اند ، به آگاه سازی مردم اهتمام ورزیده و برای اجرای قانون پافشاری کرده اند.
بنابراین برای داشتن شهری پاک با وجهه ای خوب ، بهتر است مطالبه گری و مسئولیت پذیری مان را هیچ گاه فراموش نکنیم.
یادداشت: اعظم پسند
انتهای پیام/
در بدو ورود، دود قلیان با بوی غذا، در هم آمیخته به استقبالمان آمدند و چهره ی متعجب میهمان، ما را برآن داشت تا لبخندی به لب بنشانیم و گذر کنیم. بعد از چندی انتظار، طعم غذا را با دود قلیان فرو بردیم، هر چند که در زیر نگاه متعجب میهمانمان به خجالت نشسته بودیم.
بعد از صرف نهار برای آنکه در هوایی پاک نفسی تازه کنیم و از دل میهمانمان در آوریم روانه ی یکی از پارک های شهر شدیم و در تعجب ما و میهمانمان ، باز هم قلیان بود که خوش آمد می گفت وهوای آلوده ی پارک که فریاد می کشید از دود قلیان خفه شده است.
براستی که میهمان شهر، چه نگرشی به مردمان این دیار خواهد داشت؟ مردمانی که در هر کوی و برزن از سفره خانه ها و رستوران ها تا پارک ها هریک دستی بر قلیان دارند و فرق نمی کند که قلیان در دستان یک کودک باشد یا یک زن و یا مردی شصت ساله...شاید هم مافیایی که به دنبال سود خود از سلامت مردم و وجهه ی شهر پول در جیب می نهد.
قلیان، فارغ از همه ی ضرر و زیان هایی که برای هر یک از مردمانش می آورد، چهره ی شهر را نیز آلوده در دود به تصویر می کشاند.
براستی مسئول چنین شهری کیست؟
مردمانش و یا مسئولین؟
تصور کنید که وارد شهری شده اید که مردمانش ملزم به اجرای قانون هستند، قانون خارق العاده ای را نمی گویم همان " منع مصرف دخانیات در اماکن عمومی " مثالمان باشد.
فکر می کنید مردمانش به تنهایی به این باور رسیده اند که نباید در ملا عام قلیان بکشند؟ البته در این که فرهنگ و باور مردم نقش طلایی در اجرای قانون را دارد شکی نیست اما این تنها یک بال است برای داشتن چنین شهری بی شک مسئولین نیز سهل انگاری نکرده اند ، به آگاه سازی مردم اهتمام ورزیده و برای اجرای قانون پافشاری کرده اند.
بنابراین برای داشتن شهری پاک با وجهه ای خوب ، بهتر است مطالبه گری و مسئولیت پذیری مان را هیچ گاه فراموش نکنیم.
یادداشت: اعظم پسند
انتهای پیام/
در بدو ورود، دود قلیان با بوی غذا، در هم آمیخته به استقبالمان آمدند و چهره ی متعجب میهمان، ما را برآن داشت تا لبخندی به لب بنشانیم و گذر کنیم. بعد از چندی انتظار، طعم غذا را با دود قلیان فرو بردیم، هر چند که در زیر نگاه متعجب میهمانمان به خجالت نشسته بودیم.
بعد از صرف نهار برای آنکه در هوایی پاک نفسی تازه کنیم و از دل میهمانمان در آوریم روانه ی یکی از پارک های شهر شدیم و در تعجب ما و میهمانمان ، باز هم قلیان بود که خوش آمد می گفت وهوای آلوده ی پارک که فریاد می کشید از دود قلیان خفه شده است.
براستی که میهمان شهر، چه نگرشی به مردمان این دیار خواهد داشت؟ مردمانی که در هر کوی و برزن از سفره خانه ها و رستوران ها تا پارک ها هریک دستی بر قلیان دارند و فرق نمی کند که قلیان در دستان یک کودک باشد یا یک زن و یا مردی شصت ساله...شاید هم مافیایی که به دنبال سود خود از سلامت مردم و وجهه ی شهر پول در جیب می نهد.
قلیان، فارغ از همه ی ضرر و زیان هایی که برای هر یک از مردمانش می آورد، چهره ی شهر را نیز آلوده در دود به تصویر می کشاند.
براستی مسئول چنین شهری کیست؟
مردمانش و یا مسئولین؟
تصور کنید که وارد شهری شده اید که مردمانش ملزم به اجرای قانون هستند، قانون خارق العاده ای را نمی گویم همان " منع مصرف دخانیات در اماکن عمومی " مثالمان باشد.
فکر می کنید مردمانش به تنهایی به این باور رسیده اند که نباید در ملا عام قلیان بکشند؟ البته در این که فرهنگ و باور مردم نقش طلایی در اجرای قانون را دارد شکی نیست اما این تنها یک بال است برای داشتن چنین شهری بی شک مسئولین نیز سهل انگاری نکرده اند ، به آگاه سازی مردم اهتمام ورزیده و برای اجرای قانون پافشاری کرده اند.
بنابراین برای داشتن شهری پاک با وجهه ای خوب ، بهتر است مطالبه گری و مسئولیت پذیری مان را هیچ گاه فراموش نکنیم.
یادداشت: اعظم پسند
انتهای پیام/
در بدو ورود، دود قلیان با بوی غذا، در هم آمیخته به استقبالمان آمدند و چهره ی متعجب میهمان، ما را برآن داشت تا لبخندی به لب بنشانیم و گذر کنیم. بعد از چندی انتظار، طعم غذا را با دود قلیان فرو بردیم، هر چند که در زیر نگاه متعجب میهمانمان به خجالت نشسته بودیم.
بعد از صرف نهار برای آنکه در هوایی پاک نفسی تازه کنیم و از دل میهمانمان در آوریم روانه ی یکی از پارک های شهر شدیم و در تعجب ما و میهمانمان ، باز هم قلیان بود که خوش آمد می گفت وهوای آلوده ی پارک که فریاد می کشید از دود قلیان خفه شده است.
براستی که میهمان شهر، چه نگرشی به مردمان این دیار خواهد داشت؟ مردمانی که در هر کوی و برزن از سفره خانه ها و رستوران ها تا پارک ها هریک دستی بر قلیان دارند و فرق نمی کند که قلیان در دستان یک کودک باشد یا یک زن و یا مردی شصت ساله...شاید هم مافیایی که به دنبال سود خود از سلامت مردم و وجهه ی شهر پول در جیب می نهد.
قلیان، فارغ از همه ی ضرر و زیان هایی که برای هر یک از مردمانش می آورد، چهره ی شهر را نیز آلوده در دود به تصویر می کشاند.
براستی مسئول چنین شهری کیست؟
مردمانش و یا مسئولین؟
تصور کنید که وارد شهری شده اید که مردمانش ملزم به اجرای قانون هستند، قانون خارق العاده ای را نمی گویم همان " منع مصرف دخانیات در اماکن عمومی " مثالمان باشد.
فکر می کنید مردمانش به تنهایی به این باور رسیده اند که نباید در ملا عام قلیان بکشند؟ البته در این که فرهنگ و باور مردم نقش طلایی در اجرای قانون را دارد شکی نیست اما این تنها یک بال است برای داشتن چنین شهری بی شک مسئولین نیز سهل انگاری نکرده اند ، به آگاه سازی مردم اهتمام ورزیده و برای اجرای قانون پافشاری کرده اند.
بنابراین برای داشتن شهری پاک با وجهه ای خوب ، بهتر است مطالبه گری و مسئولیت پذیری مان را هیچ گاه فراموش نکنیم.
یادداشت: اعظم پسند
انتهای پیام/
در بدو ورود، دود قلیان با بوی غذا، در هم آمیخته به استقبالمان آمدند و چهره ی متعجب میهمان، ما را برآن داشت تا لبخندی به لب بنشانیم و گذر کنیم. بعد از چندی انتظار، طعم غذا را با دود قلیان فرو بردیم، هر چند که در زیر نگاه متعجب میهمانمان به خجالت نشسته بودیم.
بعد از صرف نهار برای آنکه در هوایی پاک نفسی تازه کنیم و از دل میهمانمان در آوریم روانه ی یکی از پارک های شهر شدیم و در تعجب ما و میهمانمان ، باز هم قلیان بود که خوش آمد می گفت وهوای آلوده ی پارک که فریاد می کشید از دود قلیان خفه شده است.
براستی که میهمان شهر، چه نگرشی به مردمان این دیار خواهد داشت؟ مردمانی که در هر کوی و برزن از سفره خانه ها و رستوران ها تا پارک ها هریک دستی بر قلیان دارند و فرق نمی کند که قلیان در دستان یک کودک باشد یا یک زن و یا مردی شصت ساله...شاید هم مافیایی که به دنبال سود خود از سلامت مردم و وجهه ی شهر پول در جیب می نهد.
قلیان، فارغ از همه ی ضرر و زیان هایی که برای هر یک از مردمانش می آورد، چهره ی شهر را نیز آلوده در دود به تصویر می کشاند.
براستی مسئول چنین شهری کیست؟
مردمانش و یا مسئولین؟
تصور کنید که وارد شهری شده اید که مردمانش ملزم به اجرای قانون هستند، قانون خارق العاده ای را نمی گویم همان " منع مصرف دخانیات در اماکن عمومی " مثالمان باشد.
فکر می کنید مردمانش به تنهایی به این باور رسیده اند که نباید در ملا عام قلیان بکشند؟ البته در این که فرهنگ و باور مردم نقش طلایی در اجرای قانون را دارد شکی نیست اما این تنها یک بال است برای داشتن چنین شهری بی شک مسئولین نیز سهل انگاری نکرده اند ، به آگاه سازی مردم اهتمام ورزیده و برای اجرای قانون پافشاری کرده اند.
بنابراین برای داشتن شهری پاک با وجهه ای خوب ، بهتر است مطالبه گری و مسئولیت پذیری مان را هیچ گاه فراموش نکنیم.
یادداشت: اعظم پسند
انتهای پیام/
در بدو ورود، دود قلیان با بوی غذا، در هم آمیخته به استقبالمان آمدند و چهره ی متعجب میهمان، ما را برآن داشت تا لبخندی به لب بنشانیم و گذر کنیم. بعد از چندی انتظار، طعم غذا را با دود قلیان فرو بردیم، هر چند که در زیر نگاه متعجب میهمانمان به خجالت نشسته بودیم.
,بعد از صرف نهار برای آنکه در هوایی پاک نفسی تازه کنیم و از دل میهمانمان در آوریم روانه ی یکی از پارک های شهر شدیم و در تعجب ما و میهمانمان ، باز هم قلیان بود که خوش آمد می گفت وهوای آلوده ی پارک که فریاد می کشید از دود قلیان خفه شده است.
,براستی که میهمان شهر، چه نگرشی به مردمان این دیار خواهد داشت؟ مردمانی که در هر کوی و برزن از سفره خانه ها و رستوران ها تا پارک ها هریک دستی بر قلیان دارند و فرق نمی کند که قلیان در دستان یک کودک باشد یا یک زن و یا مردی شصت ساله...شاید هم مافیایی که به دنبال سود خود از سلامت مردم و وجهه ی شهر پول در جیب می نهد.
,قلیان، فارغ از همه ی ضرر و زیان هایی که برای هر یک از مردمانش می آورد، چهره ی شهر را نیز آلوده در دود به تصویر می کشاند.
,براستی مسئول چنین شهری کیست؟
,مردمانش و یا مسئولین؟
,تصور کنید که وارد شهری شده اید که مردمانش ملزم به اجرای قانون هستند، قانون خارق العاده ای را نمی گویم همان " منع مصرف دخانیات در اماکن عمومی " مثالمان باشد.
,فکر می کنید مردمانش به تنهایی به این باور رسیده اند که نباید در ملا عام قلیان بکشند؟ البته در این که فرهنگ و باور مردم نقش طلایی در اجرای قانون را دارد شکی نیست اما این تنها یک بال است برای داشتن چنین شهری بی شک مسئولین نیز سهل انگاری نکرده اند ، به آگاه سازی مردم اهتمام ورزیده و برای اجرای قانون پافشاری کرده اند.
,بنابراین برای داشتن شهری پاک با وجهه ای خوب ، بهتر است مطالبه گری و مسئولیت پذیری مان را هیچ گاه فراموش نکنیم.
,یادداشت: اعظم پسند
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه