شریان سلامت ایرانیان، زیر پای واردات بی رویه داروهای شیمیایی!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  به نقل از کُردتودی، غذا و دارو نیازهای اولیه هر فرد برای ادامه زندگی روی نبض سلامتی و حیات هستند.

دارو در گذشته یکی از نایاب ترین چیزهای بود که به راحتی در دسترس قرار نمی گرفت و هرکسی توان تهیه آن را نداشت همان گونه که غذا یکی از مواردی بود که به راحتی یافت نمی شد.

اما امروزه به لطف مواد شیمیایی و تولیدات مصنوعی و نیز با روش های منجمد کردن و فریز کردن غذا به فراوانی یافت می شود و دارو نیز به بزرگترین اسلحه برای مرگ مردم تبدیل شده است.

مسموم شدن غذاها به مرور زمان فرد را به امراض بسیاری مبتلا می کند و در نهایت فرد به دارو برای سرپا شدن مجدد نیازمند خواهد شد.

داورهای که به مراتب از زهر و سم هم قوی تر، کشنده تر و نابودگرتر خواهند بود، اما فرد با توجه به تبلیغاتی که می شود و نیز برای اینکه آستانه تحمل درد او کاهش یافته است مجبور به استفاده خواهد شد.

ساخت داروهای قوی با استفاده از مواد مخدر و سایر مواد دارای آرامش بخش های قوی در سال های گذشته تنها در اختیار چند کشور ابرقدرت بود و همین موضوع منجر به وابستگی شدید مردم به این تعداد کشور شد، در نهایت داروسازهای بزرگ آنچه را که دلخواه دولت ها و سودآور شرکت های دارویی بود به خورد مردم دادند.

در نهایت وابستگی ملل به چند شرکت داروسازی مستقر در کشورهای ابرقدرت آینده طولانی مدت این ملت ها را وابسته به مسکن های موضعی و کوتاه مدت شرکت ها کرد، کاری که سلامت مردم جهان را تحت تاثیر خود قرار داده و مردم را در مقابل این ابرداروسازها ضعیف و ناتوان کرد.

با وجود اینکه داروهایی گیاهی یکی از موثرترین، بی خطرترین و کم ضررترین موارد برای دستیابی به سلامت است اما با افزایش داروهای شیمیایی در بازار استفاده از این نوع درمان سالم و کم خطر رفته رفته در میان مردم جایگاه خود را از دست داده و در نتیجه استفاده مکرر و بیش از اندازه مردم از داروهای شیمیایی، بدن افراد نسبت به داروهایی گیاهی بازتاب کمتری از خود نشان داده و استفاده از داروهایی گیاهی برای درمان نیاز به مدت زمان بیشتری دارد.

در ایران هم در دهه های اخیر به دلیل درگیری با جنگ تحمیلی و نیز بازدارندگی جهانی از توسعه و پیشرفت، در نهایت کشور دریرتر نسبت به ساخت و تولید محصولات و صنایع دارویی اقدام نمود و همین تاخیر تا حدود زیادی مردم را از طب گیاهی دور و به طب شیمیایی و داروهایی مخدر وابسته تر کرد.

بعد از دستیابی کشور به صنایع تولید برخی از داروها و با توجه به افزایش بیشمار بیماری ها در کشور در نهایت واردات برخی داروهایی که نیاز مردم و نیز در حوزه اختیار سازندگان دارویی کشور نیست، افزایش یافت.

با افزایش واردات غذایی و دارویی طی سال های اخیر و تغییر روند تغذیه ایی در بین مردم، در نهایت بیماری های ناشناخته و شناخته شده جهان در بین مردم بیش از قبل شده و روند مبتلایان هم روز به روز در حال افزایش است.

سمومی که طی سالیان دراز و در طولانی مدت به خورد مردم داده شده است، امروزه در بین فرزندان و نوادگان این افراد چندین برابر شده و تبدیل به یک معضل و بیماری سخت و مهلک گردیده است، که راه علاج آن به مراتب گران تر و سخت تر و گاهی حتی غیر قابل درمان هم شده است.

بیماری های که در نتیجه تبادل دانش و به قیمت نتیجه بخش بودن تحقیقات علمی برخی از شرکت های داروسازی وارد بدن مردم شده است امروزه هزینه های گزافی برای فرد و نیز دولت متبوع وی به دنبال دارد و این همان چیزی است که کشورهای سرمایه گذار به دنبال آن بود.

انتهای پیام/