به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج بالاخره روز گذشته رئیس‌جمهور در بدو ورود به تهران و در فرودگاه مهرآباد نسبت به جنایت اخیر آل‌سعود در یمن واکنش نشان داد و ضمن ابراز ناباوری، خیلی کوتاه و مختصر گفت: «واقعاً باور ناکردنی است که در ماه حرام، این‌ها بدون هیچ دلیلی به کشتار مردمِ برادر و مسلمان خودشان و زنان و کودکان ادامه می‌دهند.»
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,کاملا مشخص است که روحانی و دولت متبوعش این محکومیت حداقلی را صرفا جهت رفع تکلیف به‌جا آورده و هرگز با رفتارهای آن‌ها نسبت به اتفاقات مشابه، شباهت ندارد.
,همین 5 ماه پیش بود که روحانی پس از حادثه‌ی تروریستی پاریس که البته از ابعاد انسانی کمتری نسبت به جنایت اخیر آل‌سعود در یمن برخوردار بود، بدون فوت وقت و هر گونه تعلل، با رئیس‌جمهور و مردم فرانسه ابراز هم‌دردی کرد و در پیام تسلیتی به همتای فرانسوی‌اش نوشت: «حوادث تروریستی و کشته و مجروح شدن تعداد زیادی از مردم بی‌گناه در پاریس موجب تأثر و اندوه فراوان گردید. این‌جانب به نام ملت بزرگ ایران که خود یکی از قربانیان پدیده‌ی شوم تروریسم بوده است، این جنایات ضد بشری را شدیداً محکوم و به ملت سوگوار و دولت فرانسه تسلیت می‌گویم.»
,اما چه می‌شود که روحانی و مقامات وزارت امور خارجه چشم خود را بر روی چنین اتفاقاتی می‌بندند اما نسبت به حوادث بروکسل و پاریس و اورلاندو دایه‌ی دلسوزتر از مادر می‌شوند؟
,جالب است که روحانی می‌گوید «جنایت اخیر عربستان، باورکردنی نیست» اما در نظرش حوادث تروریستی اروپایی-آمریکایی «کاملا باورکردنی و اندوهناک‌اند.» روحانی پس از شنیدن خبر ناگوارکننده‌ی کشتار بی‌رحمانه‌ی مسلمانان یمنی، ترجیح می‌دهد واردات روغن پالم و برنج تایلندی را برای موضوع سخنانش در مالزی و تایلند انتخاب کند و هیچ سخنی از این فاجعه‌ی انسانی به زبان نیاورد.
قطعا کسی که از کربلا درس مذاکره می‌گیرد، کُمِیت‌اش در تشخیص آنکه مصداق امروزی کربلا چیست و کجاست، می‌لنگد. سکوت منفعلانه‌ی دولت در برابر فاجعه ضاحیه لبنان نیز در همین چارچوب قابل تحلیل است. میوه‌ی این نوع از نگرشِ اسلامی، همان «اسلام رحمانی» است که اصلاح‌طلبان و لیبرال‌های وطنی تئوریزه‌اش کرده و رئیس‌جمهور و برخی از اعضای کابینه، آن را تکرار می‌کنند. اسلام رحمانی در فهم «اشدّاء علی الکفار» ناتوان است و تنها راه نجات را در وادادگی و التماس مقابل ابرقدرت‌ها می‌بیند. لیبرالیسم بیشتر از این نمی‌تواند اسلام را بفهمد و بفهماند.
جالب است که روحانی می‌گوید «جنایت اخیر عربستان، باورکردنی نیست» اما در نظرش حوادث تروریستی اروپایی-آمریکایی «کاملا باورکردنی و اندوهناک‌اند.» روحانی پس از شنیدن خبر ناگوارکننده‌ی کشتار بی‌رحمانه‌ی مسلمانان یمنی، ترجیح می‌دهد واردات روغن پالم و برنج تایلندی را برای موضوع سخنانش در مالزی و تایلند انتخاب کند و هیچ سخنی از این فاجعه‌ی انسانی به زبان نیاورد.
,قطعا کسی که از کربلا درس مذاکره می‌گیرد، کُمِیت‌اش در تشخیص آنکه مصداق امروزی کربلا چیست و کجاست، می‌لنگد. سکوت منفعلانه‌ی دولت در برابر فاجعه ضاحیه لبنان نیز در همین چارچوب قابل تحلیل است. میوه‌ی این نوع از نگرشِ اسلامی، همان «اسلام رحمانی» است که اصلاح‌طلبان و لیبرال‌های وطنی تئوریزه‌اش کرده و رئیس‌جمهور و برخی از اعضای کابینه، آن را تکرار می‌کنند. اسلام رحمانی در فهم «اشدّاء علی الکفار» ناتوان است و تنها راه نجات را در وادادگی و التماس مقابل ابرقدرت‌ها می‌بیند. لیبرالیسم بیشتر از این نمی‌تواند اسلام را بفهمد و بفهماند.
,
ارسال دیدگاه