به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ناب نیوز حجت الاسلام حسین محمدی در جمع عزاداران سیدالشهدا (ع) کرمانی در مسجد امام حسین (ع) با اشاره به آثار و برکات فراوانی که برای نماز در آیات و روایات بیان شده،گفت: گاهی با وجود اینکه نماز می خوانیم این آثار را درون خود نمی بینیم بنابراین باید به دنبال علت آن باشیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ناب نیوز, ناب نیوز,این استاد حوزه علمیه ابراهیمیه کرمان اظهار داشت: خداوند در قرآن نماز را بازندارنده از گناه معرفی می کند و در جایی دیگر می فرماید "الا بذکر الله تطمئن القلوب" با یاد خدا دلها آرامش می یابد؛ سپس در آیه "اقم الصلوة لذکری" نماز را مصداق بارز یاد خدا می خواند.
,وی عنوان کرد: خداوند انسان را موجودی حریص و کم طاقت معرفی می کند و می فرماید زمانی گرفتاری به انسان می رسد، جزع و فزع می کند اما وقتی به نعمتی دست می یابد آن را با کسی تقسیم نمی کند مگر کسانی که اهل نماز باشند؛ همچنین در جای دیگر انسان را به استعانت از صبر و نماز در گرفتاری ها توصیه می کند.
,حجت الاسلام والمسلمین محمدی با تاکید بر اینکه این آیات نشان از برکات فراوان نماز است، در پاسخ به این سوال که چرا با وجود توجه به نماز از برکات آن برخوردار نیستیم و همچنان آلوده به گناه و معصیت هستیم، بیان کرد: برای جواب دادن به این سوالات باید به آیات و روایات مراجعه کرده و منشاء این مشکل را دریابیم؛ برای نماز نیز همانند زیارت ائمه اطهار(ع) آدابی بیان شده است که اگر این قوانین و آداب را رعایت کنیم از آثار آن بهرمند خواهیم شد.
,وی افزود: در مرحله اول باید عبادت را عارفانه و آگاهانه انجام دهیم یعنی نسبت به آن شناخت پیدا کرده و هدف را شناسایی کنیم؛ به همین منظور در آیات قرآن هدف از خلقت جن و انس را در عبادت و بندگی بیان کردند پس عبادت وقتی ارزشمند است که از روی معرفت و شناخت باشد.
,این کارشناس مسائل دینی در خصوص لزوم افزایش سطح معرفت خاطرنشان کرد: پیامبران الهی از خدا می خواستند که علم آنان را افزایش دهد بنابراین باید عوامل افزایش معرفت را دریابیم، چنانچه خداوند در قرآن می فرماید در حالت مستی به نماز نزدیک نشوید تا درک کنیم چه کاری انجام می دهیم؛ امام علی (ع) در این باره توضیح مفصلی بیان کردند که حالت مستی تنها با شرب خمر نیست بلکه گاهی به واسطه تسلط بر قدرتی ما مست می شویم لذا به این نکته توجه کنیم که حتی مستی نیز مراتب دارد.
,حجت الاسلام والمسلمین محمدی اذعان داشت: میزان مقبولیت نماز ما در نزد پروردگار به میزان معرفت ما نسبت به نماز است از این رو هم معرفت نسبت به معبود و هم شناخت اسرار نماز باید مورد توجه ما قرار گیرد و باید بدانیم با چه کسی سخن می گوییم؟ با چه ادبیاتی باید سخن بگوییم و اسرار اعمال نماز چیست؟
,این استاد حوزه علمیه با اشاره به اینکه عبادات دارای ظاهر و باطن است، ابراز کرد: برای شناخت نماز باید به هر دو این مسائل توجه داشته باشیم چنانکه در بیان سرّ سلام پایان نماز می گویند؛ ما معمولا زمان ورود به مجلس سلام می کنیم نه در میان مجلس یا پایان آن؛ پس از آنجا که با تکبیره الاحرام وارد حریم الهی و دنیای دیگر می شویم در پایان نماز کم کم از آن عالم جدا می شویم و سپس السلام می گوییم که نشان از حضور در میان انبیا و صالحان است.
,وی گفت: شرط مدیریت و رهبری جامعه علم، آگاهی و معرفت است چرا که هر چه معرفت بیشتر باشد زمینه تقوا و تواضع در انسان بیشتر می شود و این بهترین خیر است زیرا به واسطه حکمت و معرفت به مقامات بالایی دست می یابیم از این رو طبق فرمایش حضرت علی (ع)، برای شناخت پروردگار ابتدا باید خود را بشناسیم چرا که "معرفت النفس انفع المعارف" است.
,این کارشناس مسائل مذهبی تصریح کرد: علاوه بر شناخت نماز، به اخلاص در انجام آن نیازمند هستیم پس در این راه نباید برای خدا در مقام ذات و صفات ویا در مقام افعال الهی شریک قائل شویم بنابراین به میزان اخلاص خود پاداش دریافت می کنیم زیرا ارزش عمل به نیت آن است و ابلیس خطاب به پروردگار می گوید من همه بندگانت را اغوا می کنم مگر کسانی که به اخلاص رسیدند.
,حجت الاسلام محمدی یادآور شد: در مرحله پس از شناخت و اخلاص نیازمند عاشقانه عمل کردن هستیم؛ پیامبر (ص) نماز را نور دیده خود معرفی می کند و می فرماید "از آن سیر نمی شوم" چرا که ایشان تنها از سر تکلیف و نیاز نماز نمی خواند بلکه عاشقانه پروردگار را می پرستید همانگونه که ابا عبدالله با عشق، خدا را عبادت می کرد و در این راه جان خود را فدا کرد.
,وی با بیان اینکه انسان مریض از بهترین غذاها لذت نمی برد چون به واسطه بیماری مزه غذا را نمی فهمد، اظهار داشت: روح ما مریض و آلوده به گناه است لذا از عبادات لذت نمی بریم پس برای درمان خود باید بر اعضا و جوارح خود نظارت کنیم تا به گناه آلوده نشود و موجب مرض قلب نشود.
,این استاد حوزه علمیه خاطرنشان کرد: باید قلب را از بند معصیت آزاد کرد و راه ورود آن را به روی اجنبی بست تا پاکی و صفای خود را حفظ کند؛ همانگونه که برای منزمان وسائل امنیتی تهیه می کنیم باید از قلب خود نیز حراست کنیم.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه