قدمت 150 ساله «تعزیه‌خوانی» در روستای اَتُوُ سوادکوه +تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سوادکوه آنلاین، یاد و خاطره شهدای کربلا مشعل فروزان قیام بر ضد ظلم و ستم را در خلال سالیان متمادی برافراشته نگاه داشته و پیام عاشورا را از این طریق همه ساله در تاریخ تداوم بخشیده است.

سیاه پوش شدن مردم، نوحه سرایی، برداشتن نخل و علم و کتل، اطعام عزاداران حسینی و برپایی مراسم تعزیه خوانی و روضه خوانی در هیأت‎ها، تکایا و حسینیه‌های شهرها و روستاهای ایران، نمونه‌هایی از آداب و سنن مسلمانان و ارادتمندان به اهل بیت عصمت و طهارت است.

تبدیل شدن حماسه کربلا با جوهره الهی و توام با قداست، معنویت رشادت و عشق و شجاعت به شعائر اسلامی، ضمن زنده نگه داشتن مکتب و یاد آن شجاعان و رشادت‌هایشان انگیزه‌ای است برای انقلاب مکرر علیه ظلم و بیداد.

این واقعه عظیم تاریخی در اسلام، فصلی درخشان در عقاید مذهبی ایرانیان که به ائمه اطهار و آل‌الله علاقمندند ایجاد کرد و سرآغازی برای برپایی تعزیه شد که با گسترش و توسعه آن دامنه سایر حوادث مذهبی، همچون وفات پیامبر اسلام(ص)، وفات حضرت زهرا(س)، شهادت مظلومانه حضرت علی(ع) و شهادت کریم اهل‌البیت امام حسن مجتبی(ع) از صحرای کربلا به کوفه، شام، مدینه و سراسر ایران کشیده شد.

روستای اَتُوُ در 14 کیلومتری شمال شهر زیراب  باقدمت بیش از 3 هزار ساله، مرکز منطقه کسلیان سوادکوه است و مراسم تعزیه آن شهرتی فراوان داشته و قدمت تعزیه خوانی آن به بیش از 150 سال می‌رسد.

هرساله در ماه محرم دوستداران اهل بیت(ع) به این روستا می‌آیند تا در این مراسم باشکوه شرکت کنند و از ابتدای ماه محرم تا اواسط ماه صفر مراسم شبیه خوانی دراین روستا برگزار می‌شود.

در غروب تاسوعا مراسم شبیه خوانی و در همان شب نیز مراسم تعزیه وفات حضرت رقیه(س) برگزار می‌شود که تمام عزاداران را به حزن واندوه وا می‌دارد.

پس از آن مراسم عزاداری تا پاسی از شب ادامه پیدا می‌کند و سپس جوانان روستا مسیر عزاداری روز عاشورا را جهت ورود میهمانان آب و جارو می‌کنند و به نظافت روستا می‌پردازند.

 این جوانان یاد و خاطره شهدا و دوستانشان را که هر ساله در این مراسم با عشق به اباعبدالله همپای آنان بودند و اکنون در بینشان نیستند را پاس می‌دارند و از خدواند متعال، مغفرت و همنشینی با اباعبدالله را برای آنان طلب می‌کنند.

اندکی مانده به سحر، گروهی ناشناس با صورت‌های پوشیده و لباس‌های عربی وارد حیاط مسجد شده و دور علم به نوحه خوانی و عزاداری پرداخته و با حالتی حزن انگیز خاطره تلخ روز عاشورا را یادآور می‌شوند.

قبل از اذان صبح مراسم سحرخوانی اجرا می‌شود و نغمه‌ای صبح صادق وا مشو در روستا طنین انداز می‌شود.

پس از برگزاری نماز جماعت صبح عاشورا، همه اهالی روستا خود را جهت پذیرایی از میهمانان امام حسین (ع) آماده می‌کنند.

با حضور هیات‌های مذهبی روستاهای اطراف و اجتماع و عزاداری در مسجد روستا و پذیرایی صبحانه از آنان، مراسم تعزیه شهادت امام حسین (ع) برگزار می‌شود.

مراسم پذیرایی ناهار برنامه انتهایی روز عاشورا در روستای اتو است که با توجه به پخت غذا در همه منازل روستا، همه این منازل پذیرای عزاداران حسینی هستند.

مردم منطقه به دلیل علاقه‌مندی به خاندان عصمت و طهارت، همواره به آیین‌های دینی گرایش زیادیی داشته‌اند و خدمتگذاری به امام حسین(ع) و عزادارانشان را افتخاری بزرگ می‌دانند.

سیاه پوش شدن مردم، نوحه سرایی، برداشتن نخل و علم و کتل، اطعام عزاداران حسینی و برپایی مراسم تعزیه خوانی و روضه خوانی در هیأت‎ها، تکایا و حسینیه‌های شهرها و روستاهای ایران، نمونه‌هایی از آداب و سنن مسلمانان و ارادتمندان به اهل بیت عصمت و طهارت است.

تبدیل شدن حماسه کربلا با جوهره الهی و توام با قداست، معنویت رشادت و عشق و شجاعت به شعائر اسلامی، ضمن زنده نگه داشتن مکتب و یاد آن شجاعان و رشادت‌هایشان انگیزه‌ای است برای انقلاب مکرر علیه ظلم و بیداد.

این واقعه عظیم تاریخی در اسلام، فصلی درخشان در عقاید مذهبی ایرانیان که به ائمه اطهار و آل‌الله علاقمندند ایجاد کرد و سرآغازی برای برپایی تعزیه شد که با گسترش و توسعه آن دامنه سایر حوادث مذهبی، همچون وفات پیامبر اسلام(ص)، وفات حضرت زهرا(س)، شهادت مظلومانه حضرت علی(ع) و شهادت کریم اهل‌البیت امام حسن مجتبی(ع) از صحرای کربلا به کوفه، شام، مدینه و سراسر ایران کشیده شد.

روستای اَتُوُ در 14 کیلومتری شمال شهر زیراب  باقدمت بیش از 3 هزار ساله، مرکز منطقه کسلیان سوادکوه است و مراسم تعزیه آن شهرتی فراوان داشته و قدمت تعزیه خوانی آن به بیش از 150 سال می‌رسد.

هرساله در ماه محرم دوستداران اهل بیت(ع) به این روستا می‌آیند تا در این مراسم باشکوه شرکت کنند و از ابتدای ماه محرم تا اواسط ماه صفر مراسم شبیه خوانی دراین روستا برگزار می‌شود.

در غروب تاسوعا مراسم شبیه خوانی و در همان شب نیز مراسم تعزیه وفات حضرت رقیه(س) برگزار می‌شود که تمام عزاداران را به حزن واندوه وا می‌دارد.

پس از آن مراسم عزاداری تا پاسی از شب ادامه پیدا می‌کند و سپس جوانان روستا مسیر عزاداری روز عاشورا را جهت ورود میهمانان آب و جارو می‌کنند و به نظافت روستا می‌پردازند.

 این جوانان یاد و خاطره شهدا و دوستانشان را که هر ساله در این مراسم با عشق به اباعبدالله همپای آنان بودند و اکنون در بینشان نیستند را پاس می‌دارند و از خدواند متعال، مغفرت و همنشینی با اباعبدالله را برای آنان طلب می‌کنند.

اندکی مانده به سحر، گروهی ناشناس با صورت‌های پوشیده و لباس‌های عربی وارد حیاط مسجد شده و دور علم به نوحه خوانی و عزاداری پرداخته و با حالتی حزن انگیز خاطره تلخ روز عاشورا را یادآور می‌شوند.

قبل از اذان صبح مراسم سحرخوانی اجرا می‌شود و نغمه‌ای صبح صادق وا مشو در روستا طنین انداز می‌شود.

پس از برگزاری نماز جماعت صبح عاشورا، همه اهالی روستا خود را جهت پذیرایی از میهمانان امام حسین (ع) آماده می‌کنند.

با حضور هیات‌های مذهبی روستاهای اطراف و اجتماع و عزاداری در مسجد روستا و پذیرایی صبحانه از آنان، مراسم تعزیه شهادت امام حسین (ع) برگزار می‌شود.

مراسم پذیرایی ناهار برنامه انتهایی روز عاشورا در روستای اتو است که با توجه به پخت غذا در همه منازل روستا، همه این منازل پذیرای عزاداران حسینی هستند.

مردم منطقه به دلیل علاقه‌مندی به خاندان عصمت و طهارت، همواره به آیین‌های دینی گرایش زیادیی داشته‌اند و خدمتگذاری به امام حسین(ع) و عزادارانشان را افتخاری بزرگ می‌دانند.

سیاه پوش شدن مردم، نوحه سرایی، برداشتن نخل و علم و کتل، اطعام عزاداران حسینی و برپایی مراسم تعزیه خوانی و روضه خوانی در هیأت‎ها، تکایا و حسینیه‌های شهرها و روستاهای ایران، نمونه‌هایی از آداب و سنن مسلمانان و ارادتمندان به اهل بیت عصمت و طهارت است.

تبدیل شدن حماسه کربلا با جوهره الهی و توام با قداست، معنویت رشادت و عشق و شجاعت به شعائر اسلامی، ضمن زنده نگه داشتن مکتب و یاد آن شجاعان و رشادت‌هایشان انگیزه‌ای است برای انقلاب مکرر علیه ظلم و بیداد.

این واقعه عظیم تاریخی در اسلام، فصلی درخشان در عقاید مذهبی ایرانیان که به ائمه اطهار و آل‌الله علاقمندند ایجاد کرد و سرآغازی برای برپایی تعزیه شد که با گسترش و توسعه آن دامنه سایر حوادث مذهبی، همچون وفات پیامبر اسلام(ص)، وفات حضرت زهرا(س)، شهادت مظلومانه حضرت علی(ع) و شهادت کریم اهل‌البیت امام حسن مجتبی(ع) از صحرای کربلا به کوفه، شام، مدینه و سراسر ایران کشیده شد.

روستای اَتُوُ در 14 کیلومتری شمال شهر زیراب  باقدمت بیش از 3 هزار ساله، مرکز منطقه کسلیان سوادکوه است و مراسم تعزیه آن شهرتی فراوان داشته و قدمت تعزیه خوانی آن به بیش از 150 سال می‌رسد.

هرساله در ماه محرم دوستداران اهل بیت(ع) به این روستا می‌آیند تا در این مراسم باشکوه شرکت کنند و از ابتدای ماه محرم تا اواسط ماه صفر مراسم شبیه خوانی دراین روستا برگزار می‌شود.

در غروب تاسوعا مراسم شبیه خوانی و در همان شب نیز مراسم تعزیه وفات حضرت رقیه(س) برگزار می‌شود که تمام عزاداران را به حزن واندوه وا می‌دارد.

پس از آن مراسم عزاداری تا پاسی از شب ادامه پیدا می‌کند و سپس جوانان روستا مسیر عزاداری روز عاشورا را جهت ورود میهمانان آب و جارو می‌کنند و به نظافت روستا می‌پردازند.

 این جوانان یاد و خاطره شهدا و دوستانشان را که هر ساله در این مراسم با عشق به اباعبدالله همپای آنان بودند و اکنون در بینشان نیستند را پاس می‌دارند و از خدواند متعال، مغفرت و همنشینی با اباعبدالله را برای آنان طلب می‌کنند.

اندکی مانده به سحر، گروهی ناشناس با صورت‌های پوشیده و لباس‌های عربی وارد حیاط مسجد شده و دور علم به نوحه خوانی و عزاداری پرداخته و با حالتی حزن انگیز خاطره تلخ روز عاشورا را یادآور می‌شوند.

قبل از اذان صبح مراسم سحرخوانی اجرا می‌شود و نغمه‌ای صبح صادق وا مشو در روستا طنین انداز می‌شود.

پس از برگزاری نماز جماعت صبح عاشورا، همه اهالی روستا خود را جهت پذیرایی از میهمانان امام حسین (ع) آماده می‌کنند.

با حضور هیات‌های مذهبی روستاهای اطراف و اجتماع و عزاداری در مسجد روستا و پذیرایی صبحانه از آنان، مراسم تعزیه شهادت امام حسین (ع) برگزار می‌شود.

مراسم پذیرایی ناهار برنامه انتهایی روز عاشورا در روستای اتو است که با توجه به پخت غذا در همه منازل روستا، همه این منازل پذیرای عزاداران حسینی هستند.

مردم منطقه به دلیل علاقه‌مندی به خاندان عصمت و طهارت، همواره به آیین‌های دینی گرایش زیادیی داشته‌اند و خدمتگذاری به امام حسین(ع) و عزادارانشان را افتخاری بزرگ می‌دانند.

انتهای پیام/