لوکوموتیو بی ثمر آموزش و پرورش بر روی ریل کهنه تعلیم به راه افتاد!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، تدریس کتب جدید، استقرار پایه دهم و نیز از همه مهمتر افزایش جمعیت دانش آموزی از مهمترین مواردی است که امسال برخلاف سال های قبل همزمان با آغاز سال تحصیلی جدید خودنمایی می کند.

امسال اول مهر برخلاف هرسال از سوم مهر و روز شنبه آغاز شد، چرا که اول مهر ماه همزمان با روز پنجشنبه بود و چند سالی از تصویب قانون تعطیلی پنجشنبه می گذرد!

سال اولی ها البته آخرین روز شهریور به مدرسه رفتند و تعدادشان با افزایش 200 هزار نفری نسبت به سال قبل همراه بود، یعنی جمعیتی که از رسانه ها تعدادشان یک میلیون و 400 هزار نفر اعلام شد.

هرچند وزیر آموزش و پرورش اعلام کرده بود که امسال جمعا 13 میلیون و 500 هزار دانش آموز در  107 مدرسه و با حضور 947 نیروی فرهنگی سال جدید را آغاز می کنند، اما باید یادآور شد که از نظر کیفی آموزش و پرورش می تواند تمام این تعداد سرمایه انسانی را پشتیبانی کند؟

همچنین امسال تعداد ۱۳۴ میلیون جلد کتاب درسی برای سال تحصیلی جدید تهیه و توزیع شد و برای پایه دهم که مصادف با اولین سال بازگشایی این مقطع تحصیلی است ۱۴۰ عنوان جدید تالیف شده است، هر چند که بعید می توان اعلام کرد که این حجم کتب منتشر شده پاسخگویی نیاز و درخواست بازار کار آینده کشور باشد!

بنا به گفته های اعلام شده همچنین تغییراتی در برخی کتب آموزشی سال های قبل لحاظ شده است، اما باید دید این تغییرات جوابگوی واقعی سطح علمی داشن آموزان است، چرا که تا حدود زیادی بی کاربرد بودن و عدم تناسب کتب آموزشی وزارت آموزش و پرورش در عرصه عمل بر همگان ثابت گردیده است.

در سال تحصیلی 95-96 همچنین 26 هزار معلم جدید به تعداد فرهنگیان اضافه شده تا بتوانند بخشی از کمبود نیروی انسانی نظام تعلیم و تربیت را جبران کنند.

اما آیا واقعا افزایش دانش آموزان سال اولی که نهایتا از دیپلم به بعد نرخ آنها هم کاهش پیدا می کند، تغییر کتب آموزشی و غیره تاثیری در روند اقتصادی کشور دارد؟

متاسفانه آموزش در ایران براساس نیاز بازار نبوده و بعد از اتمام دوره 20 ساله تحصیل در نهایت تعداد زیادی از جوانان که همان دانش آموزان دیروز و امروز هستند به ناچار گزینه بیکاری و علافی را برای خود انتخاب می کنند.

ناهماهنگی بین وزارت آموزش و پرورش و وزارت کار در حقیقت جامعه ای عاری از متخصص کاری به بار آورده است و در نهایت تمام جمعیت تحصیل کرده و حتی متخصص و خبره در کار خود در نهایت بدون داشتن هیچ سودی برای بازار و اقتصاد کشور و بدون بازدهی برای خود و خانواده تبدیل به خیابان گردهای حرفه ای می شوند.

با وجود اینکه حداقل 10 سال از پس زدن جوانان فارغ التحصیل در بازار کار ایران می گذرد اما هنوز وزارت متبوع آموزش و پرورش هیچ اقدام مناسب و چاره ای برای برقراری ارتباط بین دنیای متفاوت کار و تحصیل ایجاد نکرده است.

هر ساله تعداد زیادی از جوانان فارغ التحصیل می شوند و مدارک عالی دانشگاهی خود را لب کوزه گذاشته و بدون هیچ بهره وری و بازدهی فقط به گذر عمر نگاه می کنند.

در حقیقت وزارت آموزش و پرورش در تمام این دوران هیچ فکری برای تغییر نگرش خود در حوزه آموزشی کاربردی استفاده نکرده است و این بزرگترین ضعف این وزارت خانه است، چرا که بزرگترین سرمایه کشور یعنی نیروی انسانی خام بدون هیچ ورودی در اختیار آنها قرار می گیرد تا بتوانند با کارایی خود این نیروهای خام را به نرم افزارهای کارا و قابلی تبدیل کنند.

اما متاسفانه تاکنون هیچ اقدام ارزشمندی از سوی این وزارت خانه انجام نشده و امروز هم همچنان با پیروی از قوانین آموزشی 40 سال قبل لوکوموتیو بی ثمر و بی بار آموزش و پرورش در ریل نظام قدیم آموزش در حال تردد است!

انتهای پیام/