به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از آوای سربیشه، در این جلسه ابتدا خانم هاشمی رئیس اداره کتابخانه های عمومی شهرستان مطالبی به شرح ذیل ارائه داد :
شیخ بهایی دانشمندی است که با وجود گستردگی وجوه شخصیتی اش کمتر در میان عامه شناخته شده است. او دانشمندی است که در حوزه های مختلف علمی تحقیق کرده و در تمامی حوزه های مختلف علمی صاحب تخصص و تبحر است.
بهاءالدین محمدبن عزالدین حسین بن عبدالصمدبن شمس الدین محمدبن علی بن حسین بن محمدبن صالح حارثی همدانی عاملی جعبی، معروف به شیخ بهایی، حکیم و فقیه و عارف و منجم و ریاضی دان و ادیب و شاعر و مورخ بزرگ، در سال 953 قمری در بعلبک از توابع جبل عامل دیده به جهان گشود. ناحیة «جبل عامل» همواره یکی از مراکز شیعه در مغرب آسیا بوده است و پیشوایان و دانشمندان شیعه که از این ناحیه برخاسته اند، بسیارند
پدر بزرگوارش شیخ حسین فرزند عبدالصمد حارثی از علمای فقه و اصول و از اعاظم روزگار خود بوده است.
,
,
,
بهاءالدین در کودکی به همراه پدرش به ایران آمد و پس از اتمام تحصیلات، شیخ الاسلام اصفهان شد. او پس از فراگیری مقدمات علوم نزد پدر بزرگوار خود وارد حوزه های مختلف علوم زمان خویش شد و در بسیاری از علوم روزگارش متبحر گشت به طوری که گفته اند او از هر علمی به میزان کفایت و مهارت گلی چیده بود. فقه، فلسفه، ریاضیات، اصول، هندسه، نجوم، طب، ادبیات و... همگی از علومی بودند که شیخ بزرگوار شم دانش پژوهی خود را در آنها آزموده بود.
سپس خانم حسن زاده مسئول کانون ادبی کتابخانه های شهرستان افزود :شیخ بهایی را در ایران به عنوان یک مهندس و معمار نیز می‌شناسند. معماری مسجد امام در اصفهان، تقسیم آب زاینده‌رود، مهندسی حصار نجف و ابداع نان سنگک از مهم‌ترین کارهای او بود. شیخ همچنین با تعیین اوقات شبانه‌روز از روی سایه‌ی آفتاب و تعیین سمت قبله‌ی مسجد امام به یکی از مهم‌ترین و قدیمی‌ترین اختلافات دانشمندان عصر خود پایان داد. بناهای کم‌نظیر اصفهان که معماران در ساخت و ساز آن از همفکری شیخ بهایی بهره‌مند شده‌اند، نیز از دیگر کارهای مهندسی اوست که کتیبه‌های مساجد اصفهان، پل الله وردی‌خان (سی‌وسه پل)پل خواجو، چهارباغ، میدان نقش جهان و مسجد شیخلطف‌الله، از این جمله‌اند.
یکی از اعضای جلسه مطالب خود را اینگونه ارائه داد:
شیخ بهایی از کسانی است که تألیفات متعددی در علوم مختلف داشته و دارای شخصیت ادبی برجسته‌ای است. «کشکول» شیخ بهایی از آثار معروف اوست. منظومه‌های «نان و حلوا» و «شیر و شکر» هم از مهم‌ترین شعرهای اوست.
از مهم‌ترین کتاب‌های شیخ بهایی به نثر، کتاب «جامع عباسی» است که به دستور شاه عباس اول نگاشته شده است. این کتاب برآیند خط مشی مذهبی دولت صفوی و اداره و اجرای امور سیاسی - مذهبی در زمان شاه عباس اول است. البته شیخ قبل از به پایان رساندن کتاب از دنیا رفت و شاگردش، نظام‌الدین ساوجی، کار تکمیل و نگارش آن را برعهده گرفت. «مفتاح‌الفلاح»، «حبل‌المتین» و «حدائق‌الصالحین» هم از دیگر تألیفات این نویسنده و فقیه است.
ملاصدرای شیرازی و ملا محسن فیض کاشانی از معروف‌ترین شاگردان بهایی بودند که در بیش‌تر اندیشه‌ها و تألیفات خود از او تاثیر گرفته‌اند.
شیخ بهایی در سال 1000 هجری شمسی در اصفهان درگذشت. پیکر او مطابق وصیت خودش، به خراسان برده و در کنار آرامگاه امام هشتم (ع) به خاک سپرده شد. به گفته‌ی مورخان، بیش از 50هزار نفر از مردم اصفهان در تشییع جنازه‌ی او شرکت کردند و ملا محمدتقی مجلسی بر پیکر او نماز خواند.
انتهای پیام/
بهاءالدین در کودکی به همراه پدرش به ایران آمد و پس از اتمام تحصیلات، شیخ الاسلام اصفهان شد. او پس از فراگیری مقدمات علوم نزد پدر بزرگوار خود وارد حوزه های مختلف علوم زمان خویش شد و در بسیاری از علوم روزگارش متبحر گشت به طوری که گفته اند او از هر علمی به میزان کفایت و مهارت گلی چیده بود. فقه، فلسفه، ریاضیات، اصول، هندسه، نجوم، طب، ادبیات و... همگی از علومی بودند که شیخ بزرگوار شم دانش پژوهی خود را در آنها آزموده بود.
سپس خانم حسن زاده مسئول کانون ادبی کتابخانه های شهرستان افزود :شیخ بهایی را در ایران به عنوان یک مهندس و معمار نیز می‌شناسند. معماری مسجد امام در اصفهان، تقسیم آب زاینده‌رود، مهندسی حصار نجف و ابداع نان سنگک از مهم‌ترین کارهای او بود. شیخ همچنین با تعیین اوقات شبانه‌روز از روی سایه‌ی آفتاب و تعیین سمت قبله‌ی مسجد امام به یکی از مهم‌ترین و قدیمی‌ترین اختلافات دانشمندان عصر خود پایان داد. بناهای کم‌نظیر اصفهان که معماران در ساخت و ساز آن از همفکری شیخ بهایی بهره‌مند شده‌اند، نیز از دیگر کارهای مهندسی اوست که کتیبه‌های مساجد اصفهان، پل الله وردی‌خان (سی‌وسه پل)پل خواجو، چهارباغ، میدان نقش جهان و مسجد شیخلطف‌الله، از این جمله‌اند.
یکی از اعضای جلسه مطالب خود را اینگونه ارائه داد:
شیخ بهایی از کسانی است که تألیفات متعددی در علوم مختلف داشته و دارای شخصیت ادبی برجسته‌ای است. «کشکول» شیخ بهایی از آثار معروف اوست. منظومه‌های «نان و حلوا» و «شیر و شکر» هم از مهم‌ترین شعرهای اوست.
,
,
,
از مهم‌ترین کتاب‌های شیخ بهایی به نثر، کتاب «جامع عباسی» است که به دستور شاه عباس اول نگاشته شده است. این کتاب برآیند خط مشی مذهبی دولت صفوی و اداره و اجرای امور سیاسی - مذهبی در زمان شاه عباس اول است. البته شیخ قبل از به پایان رساندن کتاب از دنیا رفت و شاگردش، نظام‌الدین ساوجی، کار تکمیل و نگارش آن را برعهده گرفت. «مفتاح‌الفلاح»، «حبل‌المتین» و «حدائق‌الصالحین» هم از دیگر تألیفات این نویسنده و فقیه است.
,
ملاصدرای شیرازی و ملا محسن فیض کاشانی از معروف‌ترین شاگردان بهایی بودند که در بیش‌تر اندیشه‌ها و تألیفات خود از او تاثیر گرفته‌اند.
شیخ بهایی در سال 1000 هجری شمسی در اصفهان درگذشت. پیکر او مطابق وصیت خودش، به خراسان برده و در کنار آرامگاه امام هشتم (ع) به خاک سپرده شد. به گفته‌ی مورخان، بیش از 50هزار نفر از مردم اصفهان در تشییع جنازه‌ی او شرکت کردند و ملا محمدتقی مجلسی بر پیکر او نماز خواند.
,
,
انتهای پیام/
,
]
ارسال دیدگاه