چه کنیم روابطمان با اطرافیان خراب و بیمار نشود؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زرخبر، امروزه پرونده های موجود در محاکم قضایی نشان می دهد تعداد طلاقها در ازدواج فامیلی به طور چشمگیری کمتر است، ولی متاسفانه در پژوهش‌ها به این موضوع کمتر پرداخته شده است. بنابراین باید آفت‌های روابط خویشاوندی را با رویکردی نو مورد کاوش قرار داد و به حساسیت مسائل عاطفی توجه بیشتری کرد.

در مطالعه روابط بین فردی عواملی از قرار زیر تاثیرگذار هستند.

1- ضعف در مهارت‌های ارتباطی افراد

2- پرداختن به حاشیه های زندگی و کاهش چشمگیر فرصت‌های همدلی و صله رحم

3- نداشتن نشست‌های دورهمی در خانواده ها برای حل تعارضات

4- عدم آشنایی به قوانین گفتگو و مذاکره اصولی

5- جایگزین کردن توهمات فکری در تنهایی، پیرامون اختلاف نظرها، به جای راه حل منطقی و در نتیجه تولید افکار بیمار

6- افتادن فاصله بین خانواده ها، در نتیجه بعد مسافت در شهرها و مشغله ها و افزایش تشریفات زندگی به عنوان مانع بزرگ زندگی

7- افزایش توقعات از یکدیگر و ...

حال چه کنیم روابطمان با اطرافیان خراب و بیمار نشود؟

همانگونه که برای پیشگیری از پوسیدگی و خراب شدن دندان هر شش ماه و یا یک سال باید به دندانپزشک مراجعه کنیم، باید خانواده ها هم هر هفته، هر ماه و یا هر دوماه سمینار خانوادگی داشته باشند در آن جلسه ضمن دلجویی به حل تعارضات، و ترمیم خرابی های رابطه خود بپردازند.

در نشست‌های حل تعارض باید انعطاف داشت و در صورت لزوم داورانی بی طرف حرف آخر را بزنند و موضوعات چالش زا را ببندند.

یادمان باشد سیاه و سفید نبینیم، یعنی به محض بروز یک رفتار ناخوشایند از طرف مقابل روی خوبی‌هایش خط نکشیم.

در حضور بچه ها از اقوام خود بد گویی نکنیم، و شخصیت اقوام را در ذهن بچه ها تخریب نکنیم.

باید به تفاوت‌های فردی احترام بگذاریم و افراد را با ویژگی هایشان بپذیریم و این موضوع را به کودکانمان نیز بیاموزیم.

در حضور بچه ها با نزدیکانمان گله گذاری نکنیم، زمینه بد بینی را از بین ببریم، بگذاریم بچه ها به اقوامشان عشق بورزند، احساس بچه ها را خراب نکنیم.

در امور مالی شفاف وصریح و منصفانه عمل کنیم.

حتما مسائل و تعهدات مالی مان را در جلسات خانوادگی مکتوب شود و از حضور ومیان جگیری افراد بی طرف و دانا در مسائل مورد بحث استفاده شود.

جلسات خانوادگی رسمی حتما صورت جلسه شوند، به فرزندانمان هم قانون مندی و قاطعیت را بیاموزیم.

دائم خدا را ناظر ببینیم، از اینکه حق خواهر برادر همسر و اعضای دیگر خانواده را تضییع کنیم! یادمان باشد در جلسات ما عضو دیگری هم وجود دارد که بصیر و عادل است.

از آنجا که ارتباط سالم عاطفی با نزدیکان باعث سلامت روان و سلامت خانواده و به تبع آن سلامت جامعه می شود به جای رقابت در تشریفات زندگی رقابت در میزان جوانمردی و بزرگمنشی، بخشش، مهربانی و گذشت را تمرین کنیم.

باور داشته باشیم آنچه باقی ست آثار اعمال نیک ماست، نه دارایی‌های مادی.

زهرا قبادی_مشاور و کارشناس ارشد علوم تربیتی

انتهای پیام/