گلایه‌های رهایی یافته از دام اعتیاد/ ناپدید شدن ماحصل چهار سال زحمت

جدایی از خانواده و فشار روحی و روانی ناشی از شرایط آن زمان در مناطق عملیاتی موجب شد تا ناخواسته با مواد مخدر آشنا شود. پس از 18 ماه خدمت، از سربازی ترخیص می‌شود، فارغ از آنکه با پروراندن این دیو بدسرشت در وجود خود، چه آینده شومی را برای خود ترسیم کرده است.

در سال 73 باوجود اعتیاد به مواد مخدر اقدام به تشکیل زندگی مشترک کرد تا شاید با ورود همسر بتواند از دام این اهریمن رهایی یابد. لیکن نه‌تنها راه‌حل ازدواج در رهایی از چنگال اعتیاد مؤثر واقع نشد بلکه پس از چند سال و باوجود تولد فرشته‌ای بی‌گناه به‌عنوان فرزند، محیط گرم و صمیمی منزل به آوردگاهی جهت دعوا و نزاع همیشگی مبدل شد تا جایی که حکم طلاق به‌عنوان آخرین چاره، در زندگی آنان جاری شد.

در روزهایی که خود را در پایان مسیر زندگی مشاهده می‌کند، احساس پدری بار دیگر فرصت زندگی را در اختیارش قرار می‌دهد و از این فرصت طلایی برای داشتن یک زندگی آرام و بی‌دردسر استفاده کرده و مصرف مواد مخدر را کنار می‌گذارد.

به توصیه پدر و به‌منظور دوری از شرایط تلخ آن روزها و جلوگیری از بازگشت مجدد به سمت مصرف مواد مخدر، پیشنهاد مهاجرت به شمال کشور را پذیرفته و هم‌اکنون به‌عنوان سرایدار خانه‌ای در روستای پلت کله نشتارود سکنی گزیده است.

گلایه از ناباوری

کتاب از تغییر تا باور، ماحصل چهار سال زحمت رمزی است که چندی پیش جهت بررسی و ویرایش در اختیار اداره بهزیستی شهرستان تنکابن قرار گرفت.

پروسه واگذاری دست‌نوشته‌های باقر رمزی به اداره بهزیستی تنکابن، به‌منظور یافتن ناشری جهت چاپ این اثر، سه ماه به طول انجامید و درنهایت اصرار و پیگیرهای نویسنده این اثر جهت بازپس‌گیری دست‌نوشته‌های خود، به دلیل سهل‌انگاری مسئولین این اداره در حفظ و نگه‌داری از امانت، با شبهاتی همراه شده است.

باگذشت سه ماه از نخستین دیدار وی با رئیس اداره بهزیستی شهرستان تنکابن، پاسخی درباره مثبت یا منفی بودن نتیجه اقدامات صورت گرفته از سوی مسئولان این اداره اعلام‌نشده است.

رمزی معتقد است مسئولان اداره بهزیستی تنکابن با پاسخ‌های مبهم و گاه اظهار بی‌اطلاعی از درخواست مطرح‌شده، نگرانی‌های بسیاری را برای او به وجود آورده‌اند.

وی از سهل‌انگاری مسئولان بهزیستی تنکابن اظهار نارضایتی و گله کرد و خواستار پاسخی شفاف از سوی ریاست این اداره شد.

 

انتهای پیام/رض