تکیه مجدد بر صادرات نفتی تنها دستاورد برجام بعد از یک سال!؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، روحانی در آخرین گفتگوی تلویزیونی خود اعلام داشته بود: میانگین تولید نفت خام و گاز کشور در 10 ماه نخست سال 94 به میزان سه میلیون و 250 هزار بشکه در روز و میزان صادرات آن یک میلیون و 348 هزار بشکه در روز بوده است.

وی همچنین اذعان داشته بود: در سال جاری تولید روزانه چهار میلیون و 122 هزار بشکه بوده و صادرات روزانه 2 میلیون و 382 هزار بشکه بوده است.

در حالی که در سال های اخیر تلاش ها برای کاهش وابستگی به فرآورده های نفتی بوده اما متاسفانه در سال جاری تمام رشته های چند سال اخیر پنبه شد.

در نتیجه اثربخشی برجام و ثمرات ارزشمند پسابرجامی آن در سال جاری وابستگی به صادرات نفت دو برابر قبل شده و بعد از تحریم وارد عرصه جدیدی از صادرات و اقتصاد متکی بر نفت و فرآورده های آن شدیم.

این عمل برخلاف اظهار نظر دولتی ها نه تنها بازپسگیری بازار جهانی را نشان نمی دهد بلکه نشان از شکست در این بازارها دارد چرا که سرمایه و فرآورده گرانمایه نفتی را از کشور بدون هیچ دستاورد و حتی هیچ واردات ارزشمندی خارج می کند.

در حقیقت باید یادآور شد که کاهش صادرات نفت خام نشان از اقتدار و عظمت اقتصادی دارد، چرا که نفت خام در داخل کشور باقی بماند بهتر است تا اینکه بدون هیچ دستاورد و هیچ اشتغال و درآمدی به کشورهای ثالث صادر و در نهایت محصول فرآوری شده آن با چند برابر قیمت به داخل بازگردد.

برخلاف گفته مقام عالی دولت، در حقیقت برجام بدون دستاورد بوده چرا که صادرات نفت نیاز کشورهای ثالث بوده و از ما هیچ رفع نیازی نمی کند، حداقل اینکه سرانه ای که با فروش و صادرات نفت خام به کشور باز می گردد به فیش های حقوقی اضافه می شود و هیچ دستاورد دیگری ندارد و این عملا هم افزایش صادرات نفتی و هم دستاوردهای برجام را بی نتیجه می کند.

در حقیقت این رشد فانتزی هیچ حرکت به جلویی، در اقتصاد کشور محسوب نمی شود و تنها اقتصاد بیمار ما را بیمارتر و وابستگی ما را به نفت و صادرات بی رویه آن و کشورهای استعماری افزایش می دهد.

اعتقاد دولتی ها بر این است که از آغاز اجرای برجام تاکنون یعنی دی ماه سال گذشته، صنعت نفت توانسته با رشد تصاعدی بخشی از بازارهای خود یعنی حدودا 80 درصد آن را در بازارهای آسیا و اروپا پس بگیرد.

البته باید یادآور شد که رشد صادرات نفت خام و میعانات گاز ایران در پسابرجام و رسیدن به شرایط پیش از تحریم ها در حقیقت ظلم به اقتصاد و ملت ایران است که همواره اقتصاد و ملت را نیازمند به دست بالاتر از خود نگه می دارد و اجازه پیش رفت به سوی جلو را به آنها نمی دهد.

اقتصاد کشور نیاز به یک خانه تکانی اساسی دارد که در این حوزه لازم است که دولت محترم به جای افزایش وابستگی به صادرات نفتی، که رفع نیاز از کارخانه های اروپایی است، اقتصاد کشور را بر مدار اقتصاد مقاومتی، خودمحور و وابسته به داشته های خود کند تا نیازهای کشور را هم در پسابرجام رفع و رجوع کند.

در حقیقت معیشت کنونی ملت ایران نیاز به یک خانه تکانی اساسی دارد، چرا که نیازهای مردم با افزایش صادرات نفتی متحول نمی شود بلکه نیاز به خودباوری و تکیه بر داشته های خود دارد.

این امر تنها با کمک به اقتصاد درونگرا و متکی بر دانش، مواد اولیه و نیروی انسانی ایرانی تحقق می یابد.

انتهای پیام/ م