هفته خبرنگار؛ نیم نگاهی هم به خبرنگاران دیگر شهرهای همدان را می‌طلبید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آوای سیدجمال؛ با شهادت شهید محمود صارمی خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی مستقر در مزار شریف افغانستان در سال 1377، شورای فرهنگ عمومی کشور در اولین سالگرد این رخداد، هفده مرداد را به پاس قدردانی از این مقام «روز خبرنگار» نامید و این روز در تقویم به نام «خبرنگار» جا خوش کرد.

به بهانه این روز قلم به دست شدم تا از مظلومیت جماعت خبرنگار شهرم بنگارم چرا که تاکنون کسی نبوده که مظلومیت آنان را نگاشته باشد.

با اینکه یک خبرنگارم و تاکنون برای توسعه شهرم قلم زدم اما نتوانستم برای قشری قلم به دست و بی‌مزد بنگارم.

اگر چه قلم این خبرنگاران در دفاع از جامعه ممکن است هر مسوؤلی را به چالش بکشد اما قلمش برای نگاشتن از خود نبوده تا مسوؤلی به مشکلات این جماعت بی‌مزد و یا حقوق ناچیز بپردازد.

در استان همدان مسوؤلان خانه مطبوعات روز مناسبتی خبرنگار را به صورت یک هفته می‌گیرند و برنامه‌های مختلفی را برای این هفته تدوین می‌کنند.

از جمله این برنامه‌ها  تور یک روزه بازدید اهالی رسانه از سراب گاماسیاب نهاوند، دیدار با نماینده ولی فقیه در همدان، اهدای خون، همایش پیاده‌روی، مسابقات ورزشی و اجرای جنگ شادی است.

این در حالی است که خبرنگاران استان تنها به خبرنگاران مرکز استان یعنی همدان اطلاق می‌شود چرا که دیگر خبرنگاران شهرستان‌ها برای این برنامه‌ها دعوت نمی‌شوند.

سوالی پیش می‌آید استان همدان مگر تنها یک شهرستان است که دیگر شهرستان‌های استان در برنامه‌های این هفته نمی‌گنجند.

البته ناگفته نماند که خبرنگاران دیگر شهرستان‌های استان در یک برنامه که در روز ۱۷ مردادماه گرفته می‌شود، دعوت می‌شوند که آن هم چون در عصر روز تدارک دیده شده و تا شب ادامه می‌یابد، خبرنگاران دیگر شهرستان‌ها  از این برنامه جا می‌مانند و یا رغبتی برای آمدن ندارند.

خبرنگاران دیگر شهرستان‌های همدان در روز انتخابات خانه مطبوعات دعوت می‌شوند و انتظارها از آنان زیاد می‌شود در حالی حتی در اعزام آنان به نمایشگاه مطبوعات و کتاب در تهران حرف و حدیث‌ها پیش می‌آید که باز هم رغبت برای حضور آنان گرفته می‌شود.

مشکلات خبرنگاران به این برنامه‌ها  ختم نمی‌شود چرا بسیارری از آنان در درگیرودار مشکلات بیمه هستند و هنوز رسانه یا متولی پیدا نشده که حق بیمه آنان را واریز کند، حتی حقوق ناچیز آنان اجازه نمی‌دهد که حداقل خودشان با پرداخت حق بیمه آینده شان را تضمین کنند .

در شهر اسدآباد کمتر از انگشتان دست خبرنگار وجود دارد که هر کدام در رسانه‌ای قلم می‌زنند.

امید آن داریم که روزی برسد که هیچ خبرنگاری با مشکلات دست و پنجه نرم نکند تا بتواند به خوبی در انجام رسالت خود گام بردارد.

لیلا نظری فرهودی/خبرنگار

انتهای پیام/