وقتی نخبه قرآنی را همانند قرآن به طاقچه ها سپردیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از دزفول امروز:پدیده فرار مغزها، مهاجرت نخبه ها و متفکران هر دیاری به سرزمینی دیگر است به امید آینده ای درخشان تر!.

اما روایت امروز من مسئله ی فرار مغزها نیست، قصه ی واقعی یکی از جوانان انقلابی دزفول است که توفیق خدمت به قرآن و مردم شهرش از او دریغ شده است. قصه ی نخبه ای قرآنی است که از ۸ سال پیش از فضای علمی و قرآنی شهر خودش جدا شد و به تدریس ریاضی! در یکی از مدارس شهر کوچک “لالی” پرداخت. جوانی خوش نام به اسم “محسن حاجی”.
او که سرشار از معنویات قرآنی است و همچون الماس کم یابی در میان نخبگان شهرم می درخشد، و من به این فکر می کنم که مسئولان دزفول باید هر چه زودتر برای بهره مندی بیشتر از این گنجینه قرآنی چاره ای بیندیشند.

چند روز پیش، محسن حاجی با همان تواضع همیشگی دعوت مصاحبه با “دزفول امروز” ر ا پذیرفت و به سوالات خبرنگار ما پاسخ داد.

(برای مشاهده متن مصاحبه اینجا کلیک کنید.)

او از مسائلی گفت که بسیار جای تأمل داشت، مصاحبه ای خواندنی که بازتاب گسترده ای در فضای مجازی به همراه داشت و جوانان و نخبگان فرهنگی دزفول را بر آن داشت تا خواستار مهیا کردن شرایط مناسب تری برای بهره مندی هر چه بیشتر از این گنجینه های قرآنی شوند و فرصتی فراهم شود تا نخبگان فرهنگی ای همچون محسن حاجی، علی زمانی‌راد و… دانسته های علمی و قرآنی خویش را به جوانان شهر خود بیاموزند.

فرزند خادم مسجد نجفیه ی دزفول، در سن نوجوانی توانست قاری قرآن شود و در حال حاضر هم قاری، استاد و داور قرآنی برجسته استان خوزستان به حساب می آید. محسن حاجی دارای مدرک تحصیلی کارشناسی آمار و ریاضی و کارشناسی ارشد الهیات، گرایش قرآن و حدیث از دانشگاه معارف قرآن و عترت(ع) اصفهان، اکنون در شهری با کیلومترها فاصله از زادگاه و خانواده اش، به تدریس ریاضی مشغول است.

وقتی پای صحبت های محسن حاجی نشستم با خود اندیشیدم چرا نباید راهکار های قرآنی امثال او در شهر خودش استفاده شود؟! چرا نباید علم قرآنی خویش را به همشهریانشان بیاموزند؟! و چرا شرایط لازم برایشان فراهم نشده است؟

قاری ممتاز قرآن و جوان فاخر دزفول مشتاق آن بود تا خالصانه زکات علم و دانسته های خویش را در شهر خودش دزفول بپردازد، اما تا به امروز، عدم توجه کافی و وافی به این پتانسیل های فرهنگی مانع این امر مهم شده است.

و اینک جا دارد صدای خود و دیگر جوانان شهرم را به گوش مسئولان دزفول برسانم و خواستار پیگیری این مطالبه ی عمومی شوم:

ترویج فرهنگ و معارف قرآنی از چه اولویتی نزد شما برخوردار است؟
چقدر به محافل قرآنی و تربیت نیروی قرآنی اهمیت می دهید؟!
راهکار شما برای ترویج معارف قرآنی و تربیت قاری و حافظ قرآن چیست؟!
آیا تخصصی در این زمینه دارید؟
چرا باید این حنجره طلایی در سرمای استخوان سوز زمستان با موتورسیکلت، کیلومترها مسیر را با وجود خطرات جاده ای تردد کند و حنجره اش آسیب ببیند؟

روی صحبت اصلی من شخص محسن حاجی نیست، تأسف بارترین جای قصه اینجاست که اجازه می دهیم این پتانسیل های عظیم فرهنگی بعضا تا آخر عمر ناشناخته باقی بمانند، در حالی که ما برای رشد و ارتقای فرهنگی شهرمان به آنها نیازمندیم!

وقتی یک ظرفیت فرهنگی می تواند جوان ما را از خیابان گردی های بی هدف، به پای مکتب غنی قرآن بنشاند، چرا از آن دریغ می کنیم؟
چرا فضای آرام فکری و روحی برای قاریان فاخر فراهم نمی شود؟
چرا با توجه به تاکید رهبر معظم انقلاب مبنی بر برپایی جلسات قرآنی از وجود اساتید محرزی همچون محسن حاجی در دارالقران شهرمان استفاده نمی شود؟

تحقیقات صورت گرفته نشان می دهد مهم ترین مؤلفه ی پیشرفت و منبع رشد هر شهر، استفاده بهینه از نیروی انسانی کارآمد و متخصص آن است، ولی افسوس و هزار افسوس که مسئولین ذیربط همتی بر به کارگیری این استعدادها ندارند.

حداقل اگر از استعداد و تخصص امثال محسن حاجی در شهر محل خدمت آنها استفاده مناسب می شد، آنقدرها هم دلمان نمی سوخت!! اما…

لطفا محسن حاجی های شهرمان را به ما بازگردانید، ما برای اعتلا و رشد و توسعه ی علمی، فرهنگی و قرآنی شهرمان به آنها نیاز داریم.

فاطمه دقاق نژاد