به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانابه نقل از زرین خبر؛ عید نوروز یکی از ایامی است که شاید بیشترین میزان سفر در کشور را داشته باشد ودر این میان نیز استان‌ها و شهر های مختلف کشور سهمی را از میزان سفرها به خود اختصاص می‌دهند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, زرین خبر؛ ,تعطیلات نوروزی فرصت مناسبی است که با جذب گردشگر با شناساندن آثار تاریخی وجاذبه های گردشگری شهر خود را به دیگران معرفی نمود و هم با جذب گردشگر به رشد وتوسعه شهردر زمینه های مختلف گردشگری،اقتصادی وفرهنگی کمک نمود.
اما در این میان با توجه به اینکه هر استان وشهری در بخش خاصی مشهور است و مورد توجه مسافران نوروزی قرار می‌گیرد،این سوال مطرح است که آیا شهرستان میاندوآب این ظرفیت‌ها را ندارد که نمی‌تواند مقصد گردشگری باشد؟
تردیدی نیست که میاندوآبی ها به شهر خود به دیده یک شهر که محل گذر روزانه هزاران مسافر است نگاه می کنند تا یک شهر گردشگری،ولی از سوی دیگر استفاده حداکثری از سرمایه هایی بالقوه ای که در این شهرستان وجود دارد را که شاید در کمتر جایی از کشور عزیزمان وجود داشته باشد،حق خود می دانند واین امر را در گرو همت وتلاش برای ایجاد جاذبه گردشگری وتفریحی وشناساندن مناطق طبیعی زیبا و دشت های سرسبز این شهرستان می دانند.
آثار ومناطقی مانندپل تاریخی میرزا رسول،مسجد طاق،موزه،داش تپه،غار جبکلو،آبشار زیبای اوزان در روستان اوزون اوبه،مناطق سرسبز وزیبای روستاهای اطراف مانند قمیشلو،جا‌ن آقا،چاخیراحمد و.. که باید در جهت شناساندن آنها تلاش نمود وآنها را به مسافران شناساند واز سوی دیگر در جهت توسعه اقتصادی از آنها بهره برد.
یکی دیگر از آثاری که شاید سهم بیشتری در امر توسعه اقتصادی نیز داشته باشد،لزوم بهره گیری درست واصولی از نعمت خدادادی به نام رودخانه زرینه رود وسواحل آن است که یک ظرفیت عظیم گردشگری و توسعه اقتصادی را دارا می باشد و در این زمینه باید با اجرای هرچه سریعتر،طرح ساماندهی ساحل رودخانه زرینه رود و ایجاد مجتمع های ورزشی وتفریحی وتجاری را عملی نمود .
وارد شدن به جزئیات هر یک از این بخش‌ها می‌تواند بازگو کننده ظرفیت‌های گردشگری شهرستان میاندوآب باشد و به روشنی مشخص است که میاندوآب هیچ کمبود ظرفیتی برای تبدیل شدن به مقصد گردشگری ندارد. علاوه بر این برخی ظرفیت‌های میاندوآب نیز در سطح کشور منحصر به فرد است. مثلا اینکه شهرستان میاندوآب به عنوان یک چهارراه ارتباطی در شمالغرب کشور است واین زمینه ای برای حضور مسافران نوروزی است.
مشاهدات میدانی نیزنشان می‌دهد میاندوآب در نوروز 93به مانند سالهای گذشته در سکوتی تلخ بود،سکوتی که ناشی ازحضور کم وناچیز گردشگر ومسافرغیر بومی(به غیر از کسانی که برای دیدن اقوام خود به این شهر سفر کرده بودند) بود البته شاید عده ای از برخی از آثار تاریخی دیدن کرده اند ولی شناساندن واستفاده از این ظرفیت عظیم همت و توجه ویژه ای را می طلبد و می‌شود با توجه به این ظرفیت فرهنگی و وگردشگری یک اجتماع فرهنگی ایجاد کرد و سهم میاندوآب را از اقتصاد نوروزی به میزان قابل توجهی افزایش داد.
در پایان شاید بتوان گفت که عزم و اراده جدی برای عوض کردن شرایط در سالهای گذشته وجود نداشته است و نوروز 93 نیز همانند نوروزهای گذشته به اتمام رسید و سهم میاندوآب از اقتصاد گردشگری نوروز همچنان ناچیز بوده است که در این میان آمار بازدید دوهزار نفری در مقابل آمار میلیونی مسافرت در کشور و در مقابل آمار حضور مسافران وگردشگران در شهرهای مختلف کشور نشان دهنده سهم ناچیز میاندوآب از اقتصاد نوروزی است؛اقتصادی که می توانند در امر توسعه شهری نقش مهمی را ایفا کند.
انتهای پیام/
تعطیلات نوروزی فرصت مناسبی است که با جذب گردشگر با شناساندن آثار تاریخی وجاذبه های گردشگری شهر خود را به دیگران معرفی نمود و هم با جذب گردشگر به رشد وتوسعه شهردر زمینه های مختلف گردشگری،اقتصادی وفرهنگی کمک نمود.
,اما در این میان با توجه به اینکه هر استان وشهری در بخش خاصی مشهور است و مورد توجه مسافران نوروزی قرار می‌گیرد،این سوال مطرح است که آیا شهرستان میاندوآب این ظرفیت‌ها را ندارد که نمی‌تواند مقصد گردشگری باشد؟
,تردیدی نیست که میاندوآبی ها به شهر خود به دیده یک شهر که محل گذر روزانه هزاران مسافر است نگاه می کنند تا یک شهر گردشگری،ولی از سوی دیگر استفاده حداکثری از سرمایه هایی بالقوه ای که در این شهرستان وجود دارد را که شاید در کمتر جایی از کشور عزیزمان وجود داشته باشد،حق خود می دانند واین امر را در گرو همت وتلاش برای ایجاد جاذبه گردشگری وتفریحی وشناساندن مناطق طبیعی زیبا و دشت های سرسبز این شهرستان می دانند.
,آثار ومناطقی مانندپل تاریخی میرزا رسول،مسجد طاق،موزه،داش تپه،غار جبکلو،آبشار زیبای اوزان در روستان اوزون اوبه،مناطق سرسبز وزیبای روستاهای اطراف مانند قمیشلو،جا‌ن آقا،چاخیراحمد و.. که باید در جهت شناساندن آنها تلاش نمود وآنها را به مسافران شناساند واز سوی دیگر در جهت توسعه اقتصادی از آنها بهره برد.
,یکی دیگر از آثاری که شاید سهم بیشتری در امر توسعه اقتصادی نیز داشته باشد،لزوم بهره گیری درست واصولی از نعمت خدادادی به نام رودخانه زرینه رود وسواحل آن است که یک ظرفیت عظیم گردشگری و توسعه اقتصادی را دارا می باشد و در این زمینه باید با اجرای هرچه سریعتر،طرح ساماندهی ساحل رودخانه زرینه رود و ایجاد مجتمع های ورزشی وتفریحی وتجاری را عملی نمود .
,وارد شدن به جزئیات هر یک از این بخش‌ها می‌تواند بازگو کننده ظرفیت‌های گردشگری شهرستان میاندوآب باشد و به روشنی مشخص است که میاندوآب هیچ کمبود ظرفیتی برای تبدیل شدن به مقصد گردشگری ندارد. علاوه بر این برخی ظرفیت‌های میاندوآب نیز در سطح کشور منحصر به فرد است. مثلا اینکه شهرستان میاندوآب به عنوان یک چهارراه ارتباطی در شمالغرب کشور است واین زمینه ای برای حضور مسافران نوروزی است.
,مشاهدات میدانی نیزنشان می‌دهد میاندوآب در نوروز 93به مانند سالهای گذشته در سکوتی تلخ بود،سکوتی که ناشی ازحضور کم وناچیز گردشگر ومسافرغیر بومی(به غیر از کسانی که برای دیدن اقوام خود به این شهر سفر کرده بودند) بود البته شاید عده ای از برخی از آثار تاریخی دیدن کرده اند ولی شناساندن واستفاده از این ظرفیت عظیم همت و توجه ویژه ای را می طلبد و می‌شود با توجه به این ظرفیت فرهنگی و وگردشگری یک اجتماع فرهنگی ایجاد کرد و سهم میاندوآب را از اقتصاد نوروزی به میزان قابل توجهی افزایش داد.
,در پایان شاید بتوان گفت که عزم و اراده جدی برای عوض کردن شرایط در سالهای گذشته وجود نداشته است و نوروز 93 نیز همانند نوروزهای گذشته به اتمام رسید و سهم میاندوآب از اقتصاد گردشگری نوروز همچنان ناچیز بوده است که در این میان آمار بازدید دوهزار نفری در مقابل آمار میلیونی مسافرت در کشور و در مقابل آمار حضور مسافران وگردشگران در شهرهای مختلف کشور نشان دهنده سهم ناچیز میاندوآب از اقتصاد نوروزی است؛اقتصادی که می توانند در امر توسعه شهری نقش مهمی را ایفا کند.
,انتهای پیام/
,,
ارسال دیدگاه