به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ غلامرضا سیفی در آناج نوشت: روز شنبه زلزله تبریز را لرزاند. اینبار برخلاف سال های اخیر، کانون زلزله خودِ تبریز بود. همین امر کافی بود تا نگاه ها به سمت حاشیه نشینان بچرخد. حاشیه نشینانی که نزدیک نیم میلیون از جمعیت یک میلیون و هشتصد هزار نفری تبریز را شامل می شوند یعنی چیزی حدود 30 درصد از جمعیت شهری تبریز.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,فردای روز زلزله ، بارش شدید باران و تگرگ تبریز را زیر آب برد و این بار هم بیشترین آسیب متوجه حاشیه نشینان بود. هرچند عمق فاجعه بالا نبود اما می توان تصور کرد که در صورت بروز زلزله ی بزرگ و یا سیلاب های ویرانگر، حاشیه نشینان تبریز چه تاوان بزرگ و سنگینی را خواهند پرداخت.
مشکل حاشیه نشینی در تبریز، نقل امروز و دیروز نیست. بیش از سه دهه این مشکل بمانند وصله ای نازیبا بر تن تبریز بوده و همچنان باقی است. یعنی مدیران شهری و اجرایی در این سه دهه هیچ قدمی برای حل این مشکل بر نداشته اند.
نگارنده یک پیشنهاد و یا عبارتی بهتر یک درخواست ساده از مدیران شهری دو دهه اخیر تبریز دارم آنهم اینکه؛ میزان هزینه ای که برای مناطق محروم و حاشیه نشین خرج کرده اند را لیست کرده و در مقابل انظار عمومی قرار دهند. نباید کار سختی باشد. از درویش زاده گرفته تا فتح اللهی و حاجی پور و نوین و نجفی.
بدون تردید هیچ کدام از آقایان در این حوزه عملکرد قابل قبولی نداشته اند. البته اقداماتی در حوزه مسیر گشایی آنهم خیلی محدود انجام گرفته اما اصل حاشیه نشینی همچنان بر قرار است. تبریزِ امروز هیچ نشانی از یک شهر متوازن از لحاظ توسعه ندارد. یک شهر کاملاً دو قطبی. دو قطبی فقیر و غنی. یک شهر سیاه و سفید. یک شهر دارا و ندار. یک شهر آلونک ها و برج ها. آنوقت دلمان را خوش کرده ایم به عنوان پر طمطراق "تبریز توسعه یافته ترین شهر ایران!"
آنچه که تا به امروز در تبریز شاهد بوده ایم به تعبیر قرآن دست به دست شدن ثروت عمومی در بین ثروتمندان (شما بخوانید مناطق مرفه نشین) بوده است.
«تبریزِ نا برابر» عنوان برازنده ای است برای شهری که می گویند به عنوان شهر گردشگری انتخاب شده است. 2018 هم خواهد گذشت اما همچنان حاشیه نشینی به عنوان چالشی اساسی گریبانگیر تبریز خواهد بود.
از شورای شهر هم انتظاری نیست. آنها فقط هنگامه رای گیری گذرشان به مناطق حاشیه نشین می افتد. شورای شهر تبریز، چهار دوره برقرار بوده اما در این 16 سال جز سخنرانی ها پراکنده در مذمت حاشیه نشینی گامی برای رفع آن بر داشته نشده.
اولویت دار ترین موضوع شهری تبریز در سایه بی تدبیری مسئولین تبدیل به کم اهمیت دار ترین موضوع شده است. حتی انذارهای الهی نیز تاکنون نتوانسته پرونده خاک خورده حاشیه نشینی را روی میز تصمیم سازان بیاورد. فاعتبروا یا اولی الابصار
فردای روز زلزله ، بارش شدید باران و تگرگ تبریز را زیر آب برد و این بار هم بیشترین آسیب متوجه حاشیه نشینان بود. هرچند عمق فاجعه بالا نبود اما می توان تصور کرد که در صورت بروز زلزله ی بزرگ و یا سیلاب های ویرانگر، حاشیه نشینان تبریز چه تاوان بزرگ و سنگینی را خواهند پرداخت.
,مشکل حاشیه نشینی در تبریز، نقل امروز و دیروز نیست. بیش از سه دهه این مشکل بمانند وصله ای نازیبا بر تن تبریز بوده و همچنان باقی است. یعنی مدیران شهری و اجرایی در این سه دهه هیچ قدمی برای حل این مشکل بر نداشته اند.
,نگارنده یک پیشنهاد و یا عبارتی بهتر یک درخواست ساده از مدیران شهری دو دهه اخیر تبریز دارم آنهم اینکه؛ میزان هزینه ای که برای مناطق محروم و حاشیه نشین خرج کرده اند را لیست کرده و در مقابل انظار عمومی قرار دهند. نباید کار سختی باشد. از درویش زاده گرفته تا فتح اللهی و حاجی پور و نوین و نجفی.
,بدون تردید هیچ کدام از آقایان در این حوزه عملکرد قابل قبولی نداشته اند. البته اقداماتی در حوزه مسیر گشایی آنهم خیلی محدود انجام گرفته اما اصل حاشیه نشینی همچنان بر قرار است. تبریزِ امروز هیچ نشانی از یک شهر متوازن از لحاظ توسعه ندارد. یک شهر کاملاً دو قطبی. دو قطبی فقیر و غنی. یک شهر سیاه و سفید. یک شهر دارا و ندار. یک شهر آلونک ها و برج ها. آنوقت دلمان را خوش کرده ایم به عنوان پر طمطراق "تبریز توسعه یافته ترین شهر ایران!"
,آنچه که تا به امروز در تبریز شاهد بوده ایم به تعبیر قرآن دست به دست شدن ثروت عمومی در بین ثروتمندان (شما بخوانید مناطق مرفه نشین) بوده است.
,«تبریزِ نا برابر» عنوان برازنده ای است برای شهری که می گویند به عنوان شهر گردشگری انتخاب شده است. 2018 هم خواهد گذشت اما همچنان حاشیه نشینی به عنوان چالشی اساسی گریبانگیر تبریز خواهد بود.
,
از شورای شهر هم انتظاری نیست. آنها فقط هنگامه رای گیری گذرشان به مناطق حاشیه نشین می افتد. شورای شهر تبریز، چهار دوره برقرار بوده اما در این 16 سال جز سخنرانی ها پراکنده در مذمت حاشیه نشینی گامی برای رفع آن بر داشته نشده.
,
اولویت دار ترین موضوع شهری تبریز در سایه بی تدبیری مسئولین تبدیل به کم اهمیت دار ترین موضوع شده است. حتی انذارهای الهی نیز تاکنون نتوانسته پرونده خاک خورده حاشیه نشینی را روی میز تصمیم سازان بیاورد. فاعتبروا یا اولی الابصار
,]
ارسال دیدگاه