به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل ازنسیم قائن ، داستان دیوارهای مهربانی برای اولین بار از طریق فضای مجازی و سپس بوسیله رسانه ها به جامعه معرفی شد .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نسیم قائن,الگویی وارداتی که بدون هیچ آسیب شناسی و بومی سازی و صرفاً بر اساس احساسات و عواطف انسان دوستانه به سرعت همه شهرها را درنوردید و در شهرستان قاین نیز دارای چندین جایگاه تبلیغاتی شد .
,طرح دیوار مهربانی از آن جهت که کمک مستقیم افراد و شرمندگی نگاه دیگران را به همراه نداشت در بدو امر طرحی قابل قبول می نمود هرچند در فرهنگ اسلامی و شیوه ائمه و معصوم (ع) و سنت های حَسنه گذشتگان جایگزین های مناسب تری داشت اما بدلیل آنچه گفته شد و نیز تبلیغات گسترده و از طرفی استفاده تبلیغی غیر مستقیم مؤسسات خصوصی از آن به سرعت جایگاه خود را بر در و دیوار شهر پیدا کرد .
,این طرح که متولی مشخصی نداشت اما از همان ابتدا از حمایت برخی دستگاه ها و افراد ذی نفوذ در مؤسسات خصوصی و عام المنفعه برخوردار شد و علی رغم امکانی که در تأثیر عمیق فرهنگی – بهداشتی – اجتماعی و تربیتی داشت هیچ کدام از دستگاه های مسئول به آن ورود پیدا نکردند و با گذشت قریب یک سال فعالیت، همچنان بدون متولی و بر اساس سلایق شخصی و عاطفی که برآن حاکم است فعالیت می کند .
,طرحی که انتظار می رفت برخی دستگاه های حمایتی – فرهنگی – آموزشی و بهداشتی به حکم وظیفه در آن ورود پیدا کنند اما مدیران مسئول این دستگاه ها براحتی از کنار آن عبور کردند و مسئولیت سنگین این اتفاق که دارای آثار فرهنگی- تربیتی و بهداشتی فراوانی است را دریافت نکرده یا از مسئولیت آن شانه خالی کردند .
,البسه، کیف و کفش دست دوم که عمده کالای موجود و عرضه شده در این مکان ها می باشد کاملاً روشن است که دارای قابلیت انتقال انواع بیماری و آفت ها می تواند باشد و خانواده های نیازمند را بشدت دچار آسیب نماید و همچنین تحقیری که در ارائه کالاهای واقعاً نامناسب وجود دارد برای این خانواده ها علاوه بر آسیب های فرهنگی - تربیتی و بهداشتی دارای تأثیرات مخرب و تحمیل هزینه های مادی و معنوی فراوانی است که از تدبیری مسئولانه برخوردار نشد .
,با بررسی ابزار و وسایل استفاده شده در ایجاد و آماده سازی این دیوارها در شهرستان بوضوح مشخص می شود که اقدام کنندگان نیز با استفاده از وسایل اسقاطی و دست دوم ازهمان ابتدا به مخاطب چنین القا نموده اند که ارائه وسایل اضافی دست دوم نیز بلامانع است و در این امر مسئولیت دارند .
,البته دستگاه های فرهنگی – آموزشی و مؤسسات عام المنفعه نیز در مدت طولانی فعالیت این طرح به همان شعار کلیشه ای روی دیوارها بسنده کردند و آیین و آداب انفاق و کمک به مستمندان در فرهنگ اسلامی و آیات و روایات وارده در چگونگی و شیوه مشارکت در کمک به نیازمندان را تبیین و تبلیغ نکردند و شهروندان مشارکت کننده در این طرح نیز از آیه کریمه (( لَن تَنالوا البرّ حتی تُنفِقوا مِمّا تُحبّون)) غافل شدند و بهره ای نبردند .
,همچنین چهره نازیبایی که اینگونه وسایل و کالاهای دست دوم برای معابر ایجاد نموده است و به نحوی مبلمان شهری را مخدوش و بر روحیه عابرین دارای تأثیرات منفی می باشد اندکی از مسئولیتی است که متوجه شورای اسلامی شهر و شهرداری می شود .
,در پیگیری موضوع و اطلاع از نقش دستگاه های حمایتی در این خصوص، کمیته امداد امام خمینی (ره) معتقد بود این دیوارها هیچ تأثیری در تأمین نیازهای واقعی مددجویان و نیازمندان نداشته و راه های بهتری از جمله اقدام از طریق نهادهای متولی این امر را پیشنهاد می کند و می گوید دیوارهای مهربانی هیچ ارتباطی با این نهاد ندارد .
, کمیته امداد امام خمینی (ره) ,اداره بهزیستی نیز کارکرد فعلی این دیوارها را فاقد اثر مثبت ارزیابی می کند اما معتقد است ارائه و عرضه لوازم خانگی و ابزار و وسایل کار از آسیب کمتری برخوردار است و برای نیازمندان ضروری تر می تواند باشد و البته مسئولیتی در فعالیت این دیوارها با این اداره نیز نمی باشد .
, اداره بهزیستی,این دو نهاد که آمادگی کامل خود را در جذب و توزیع کمک های خیرین و بویژه افطار نیازمندان در ماه مبارک رمضان در هر نقطه از شهرستان و با حضور خیرین را اعلام داشتند، مشخص بودن متولی و آسیب شناسی تأثیرات حمایتی- فرهنگی – آموزشی و بهداشتی آنرا خواستار شدند .
,کارشناسان مطلع شبکه بهداشت و درمان شهرستان نیز اثرات نامطلوب بهداشتی که البسه و وسایل دست دوم برای شهروندان می تواند داشته باشد را تأیید می کند اما علت غفلت و تأخیر در پرداختن به این موضوع را متوجه مسئولان حوزه بهداشت محیط می دانند .
, کارشناسان مطلع شبکه بهداشت و درمان شهرستان,و سخن آخر در چرایی و علت فعالیت بدون متولی، محروم از کمترین بررسی و ارزیابی و یا نپرداختن به آسیب های مختلف یک طرح یکساله – دیوارهای نامهربانی - و اموری اینچنین حکایت از مدیریت بخشنامه ای، انحصاری و غیر کلان نگر و نیز نشانه فقدان خلاقیّت، ابتکار و مسئولیت در دستگاه های مختلف مسئول و بویژه آموزشی – فرهنگی و بهداشتی در شهرستان می باشد که انتظار است مورد عنایت و توجه قرار گیرد .
,محمد رضا فرخی
]
ارسال دیدگاه