جوانان بهاری از مشکلاتشان می گویند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بهارانه، ماه شعبان یکی از ماههای عزیز خداوند است که بهترین و پاکترین بندگان خداوند در این ماه چشم به جهان گشوده اند بکی از این بندگان عزیز خدا حضرت علی اکبر(ع) است و چند سالی است که در کشور ما این روز به نام روز جوان نامگذاری شده و جشن های مختلفی به مناسبت این روز برای جوانان برگزار می شود؛ اما آیا تنها یک نامگذاری و برگزاری جشن به این مناسبت مشکلی از جوانان شهر و دیار ما حل می کند؟

آیا این روز تنها برای برگزاری جشن و شادی نامگذاری شده یا اینکه برای یادآوری جایگاه جوانان و رسیدگی به مشکلات آنان است؟

این روزها جوانان ما با مشکلات زیادی مواجه هستند که اگر پای صحبت و درد و دل آنها بشینیم مشکلاتشان تمامی ندارد. یکی از مشکل ازدواج میگوید و دیگری از شغل و آن یکی از بی انگیزگی. پای صحبت برخی از این جوانان نشستیم تا خود مشکلاتشان را بیان کنند.

علی در گفتگو با خبرنگار ما یکی از مشکلات جوانان شهر بهار را نبود مکان تفریحی بیان کرد و گفت: جوانان بهار جایی برای تفریح و بیرون رفتن ندارند و تحرک شاد جوانی از آن ها بریده شده و اگر پارکی باشد که زمین والیبال و میز تنیس و زمین فوتبال داشته باشد جوانان به آن محیط سالم میروند و در نتیجه جامعه خیلی شادتری خواهیم داشت.

سهراب دیگر جوانی بود که بزرگترین مشکل جوانان امروزی را بی انگیزگی و بی هدفی بیان کرد و گفت: جوانان درس  میخوانند بدون اینکه رشته ای را مد نظر داشته باشند و وقتی که دکتر و مهندس های با مدرک بالا اما بیکار را می بینند دیگر انگیزه ای برای درس خواندن در آنها باقی نمیماند.

سهراب ادامه داد: من دکتری را دیدم که راننده شده بود و وکیلی را دیدم که برای امرار معاش خانواده دست از وکالت برداشته و راننده وانت بود و خیلی از این مثال ها در اطراف ما زیاد است که افرادی با مدارک بالا مشاغل نامرتبطی دارند که اصلا نیازی به مدرک آنچنانی ندارد. ای کاش این دیدگاه که «هر کسی که درس می خواند موفق تر است» را می شد اصلاح کرد. به طور مثال همان دکتری که الان راننده شده اگر از همان اول به سراغ این شغل میرفت الان خیلی موفق تر بود.

سهراب با اشاره به نقش معلمین و والدین در ساختن آینده فرزندان گفت: ای کاش مربی ها، معلمین و والدین کمی بیشتر در امور ، همراه فرزندانشان، مخصوصا پسرها باشند تا آنها بتوانند بهتر آینده خود را بسازند.

سمیه یکی دیگر از جوانان بهاری بود که ازدواج را مهمترین مشکل جوانان بیان کرد و گفت: متاسفانه در شهر ما عواملی وجود دارد که باعث تشدید این مشکل می شود، یکی از این عوامل شیربهای سنگینی است که به تازگی بین خانواده ها رواج پیدا کرده است. دومین مشکل شغل جوانان است که اکثرا کشاورز هستند و متاسفنه با نامهربانی مواجه شده و این شغل را شغل مناسبی برای ازدواج نمی دانند.

سمیه گفت: چشم و هم چشمی و تشریفاتی که برای ازدواج انتظار دارند نیز باعث به تاخیر افتادن ازدواج خیلی از جوانان شده  و باید تلاش شود تا فرهنگ ازدواج آسان در بین خانواده ها رواج پیدا کند.

مصطفی جوان دیگری بود که بزرگترین مشکل جوانان شهرستان بهار را بیکاری آنها بیان کرد و گفت: همین بیکاری جوانان باعث میشود که بعضی از آنها در سطح شهر با موتور سیکلت های خود باعث اذیت و آزار دیگران شوند.

مصطفی راه حل مشکل بیکاری جوانان را ساخت کارخانه و مشغول به کار شدن جوانان بیان کرد و گفت: کشاورزی برای جوانان مناسب نیست چون این شغل فصلی است و در فصل هایی که موقع کشاورزی نیست همه جوانان بیکار میشوند

مسعود وابستگی مردم به شغل کشاورزی را بزرگترین مشکل شهر بیان کرد و گفت: مشکل بزرگ شهر ما فقط و فقط وابستگی شدید مردم به شغل کشاورزی است، به عبارت دیگر قمار با کشاورزی و مخصوصاً سیب زمینی. چقدر از جوانان با استعداد که ترک تحصیل کرده و سراغ قمار سیب زمینی میروند به امید اینکه سالی سود سرشار داشته باشند و وقتی هم که سود خوبی داشته باشند راه استفاده درست از آن را بلد نیستند.

قرار گرفتن در بین جوانان و شنیدن مشکلات آنها نشان می دهد که مشکلات این جوانان به طور زنجیروار به هم وصل شده و همه به بهبود وضع اقتصادی خانواده ها و بهبود کسب و کار در جامعه مرتبط است . امیدواریم که جوانان بتوانند با این مشکلات کنار آمده و مسئولین در عمل و نه فقط در آمار بتوانند به این مشکلات سامان دهند.

انتهای پیام/م