به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از چشم برخوار، قطعنامه ها مطلقا کاغذ پاره نیستند از طرفی نمی شود از طریق سازمان ملل قطعنامه ای صادر کرد که کلیه قطعنامه های تنبیهی ایران را ملغی کرده و از این روند این نتیجه گیری حاصل بشود که سازمان ملل و قطعنامه های آن منجی اقتصاد ما هستند!
در واقع از زمانی که آخرین قطعنامه در قالب مذاکرات برجام برای ایران صادر شده است، نوعی آرامش خاطر در دولت به وجود آمده که رسالت خود را برای رونق اقتصادی انجام داده است؛ اما آنچه به شدت مورد غفلت دولت واقع شده، رونق تولید در داخل کشور است که مسبب کاهش فقر، بیکاری و خروج از رکود می شود و عامل سیاست خارجی فقط یک امر تسهیل کننده می باشد.
,
,
هرچند تراز تجاری ایران برای سال گذشته مثبت اعلام شده اما این نشانه رونق تولید ملی نیست چراکه؛ اولا نحوه سنجش میزان صادرات همانند دولت های سابق محاسبه می شود یعنی میعانات گازی و محصولات پتروشیمی در قالب صادرات غیر نفتی محاسبه می شوند، دوما ارزش کمی صادرات ایران رشد نداشته بلکه ارزش مالی و ارزی آنها بیشتر شده و سوما اینکه مثبت شدن تراز تجاری به معنای رشد صادرات نبوده بلکه به دلایل تحریم ارزی دولت نتوانسته واردات بیشتری داشته باشد.
,
می توان چالش های تحریم و قطعنامه و… را تبدیل به فرصت کرد؛ کمااینکه این اتفاق افتاد و امروز همه می دانند مهمترین و تنهاترین نسخه دائمی حل مشکلات اقتصادی و تضمین سلامت اقتصاد ایران در همه احوال؛ اجرای اصولی است که امروز اقتصاد مقاومتی خوانده می شود، امری که می تواند در عمل قطعنامه ها را کم اثر و در پاره ای از اوقات به کاغذ پاره نیز نازل کند.
در واقع می توان این چنین نیز بیان کرد که اگر فقدان تحریم و حتی فراتر از آن کمک ها و تسهیلات بلاعوض و … کارساز بود چرا یونان که تجربه میزبانی المپیک را هم دارد امروز برشکسته ترینِ کشورهای دنیاست؟ و یا اگر نئو لیبرالیسم و اقتصاد لیبرالی و ارتباط با آمریکا و غرب راه چاره است چرا بسیاری از کشورهای لیبرال و نئو کینزی اسیر چالش ها و در آستانه ورشکستگی هستند؛ به طوری که این چالش ها دامن گیر سومین اقتصاد برتر جهان ژاپن نیز شده است؟
,
,
از طرفی تجربه مکاتب مختلف اقتصادی از لیبرالیسم گرفته تا سوسیالیزم در گزار تاریخ دو سنه گذشته و ملاحظه دقیق آن در نسخه تدوین شده اقتصاد مقاومتی به مهمترین بسته مدون و موجود و البته غیرآزموده شده منتج می شود که به واقع متضمن احوال و اوضاع اقتصادی جامعه به خصوص انقلابیِ جمهوری اسلامی ایران می باشد.
در واقع متنوع کردن محصولات تولید داخلی و تقویت و سرمایه گذاری بر روی فرصت های مزیت دار و ضریب دار اقتصادی داخل در سایه احیاء، حمایت و تقویت بخش خصوصی، بنگاهای تولیدی و اقتصادی غیر نفتی است که می تواند تراز تجاری به واقع مثبت و موثر بر اقتصاد کشور را منتج شود. امری که می تواند هم کشور را ابتدا به ساکن از مشکلات معیشتی، اشتغال، مسکن، فقر، تامین نیازهای داخلی بیمه کند و هم در مسیر احقاق آرمان ها، استقلال ملی، سهم خواهی از بازار های منطقه ای و جهانی و مطالبه حقوق حداکثری خود در صحنه دیپلماسی بین المللی توفیق بخشد.
,
,
احمد معینی کربکندی
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه