فعالیت فرهنگی سرمایه‌گذاران جوان در زمینه اقتصاد مقاومتی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از تسنیم شبکه نمایش خانگی چند سالی است با ارائه مجموعه های داستانی و فیلم های عموما 90 دقیقه ای، توانسته جایگاه نسبتا قابل توجهی در سبد خرید فرهنگی مردم باز کند هر چند که ضعف های متعدد ساختاری و نمایشی تا به امروز مانع آن شده که ظرفیت این شبکه به طور کامل برای همگان عیان شود،‌ در واقع نقدهای بسیاری نیز در زمینه محصولات حاضر در این شبکه مطرح شده که برخی به خاطر کیفیت پایین و محقق نشدن انتظار مشتریان این محصولات و بسیاری هم ناشی از تنگ نظری و رقابت های ناصحیح در این عرصه به وجود آمده است.

در این میان چند ماهی است که سریالی در فضای شبکه های نمایش خانگی سر بلند کرده است که به اذعان بسیاری از کارشناسان امر؛ تحول شگرفی از اقبال مردمی را نسبت به آثار نمایش خانگی ایجاد کرده است و پای کار آمدن یک تیم قوی اقتصادی و سینمایی مجموعه ای را تولید کرده که از هر نظر ذائقه مخاطب را در دست گرفته است .
سریال شهرزاد که چند ماهی است مهمان خانه های مردم ایران و حتی ایرانیان مقیم خارج از کشور شده است به دلیل ساختار بسیار قوی و سلیقه سرمایه گذاران خود و از طرفی با فیلمنامه ای به شدت جذاب از همان ابتدای حضور ؛ بسیاری را به این اعتقاد رساند که این اثر اعتباری جدید برای شبکه نمایش خانگی شده است و هر چه که این مجموعه داستانی جلوتر می رود بیشتر اقبال مردمی را با خود همراه می کند ؛ اما به محض موفقیت های مکرر این مجموعه ؛ به جای آنکه روش و تدبیرهای حمایتی از تیم موفق آن صورت پذیرد انتقادات بی پایه گسترده ای خارج از مقوله فنی و صرفا با پرداختن به مسائل حاشیه ای بی پایه در مورد آن کلید خورد .
به بیان دقیق تر از ابتدای پروژه سرمایه گذاران شهرزاد را با ترفندهای مختلف و تهمت و دروغ به سمت دلسردی هدایت میکردند و در آخرین دروغ هم گفتند که رضوی (یکی از سرمایه گذاران) بخاطر اختلافات خانوادگی از تهیه کنندگی شهرزاد حذف شده در صورتیکه رضوی سرمایه گذار بوده و تهیه کننده شخص دیگری است! به بیان ساده تر نقدهای بی اساس به تولیدکنندگان این سریال حقیقتی را روشن میسازد که این عزیزان انگار دوست دارند دغدغه مندان فرهنگی کشور را با هر روشی دلسرد کنند! یک روز با تهمت ضد ارزشی، روزی با انتساب و حکومتی بودن این سریال یا اینکه به یک جریان فمنیستی پشت این سریال قرار گرفته و حتی در صدد است عشق های ضربدری را در جامعه رواج دهد!
تمام این تهمت ها در شرایطی مطرح می شود که از ابتدای کلید خوردن این پروژه سازندگان آن به این حقیقت اذعان داشتند که یکی از عمده ترین اهداف ساخت این سریال نشان دادن فساد و ظلم در بستر تاریخی ویژه و خاص (پهلوی) است و اگر هم نکته ای که به زعم برخی‌ نامتعارف است در آن نشان داده می شود صرفا به خاطر نزدیک کردن داستان به اصل ماجراست و لاغیر!

سرمایه گذاران شهرزاد از ابتدای کار با دغدغه ایجاد ذائقه فرهنگی و با فضایی به دور از دلالی های معمول در عرصه فرهنگ و هنر پا به این عرصه گذاشتند و طبق نظر مردم و به اذعان بسیاری از کارشناسان امر؛ اثری را تولید کردند که از هر نظر با تفکرات مخاطب ایرانی سازگاری دارد اثری که بدور از فضای تخریبی علیه فرهنگ و تاریخ این مرز و بوم ( برخلاف آنچه معمول فیلم سازان به ظاهر موفق است) توانست هم از لحاظ سیاسی به خوبی فساد سیاسی و اقتصادی پهلوی را به یاد مخاطب بیاورد هم با داستانی جذاب و دراماتیک مخاطب عام را به خود جلب کند و هم با فضا های ساختاری و بصری قوی قشر فرهیخته را به خود جذب کند .

به واقع امروز شهرزاد را باید با پروژه های بزرگ بین المللی مقایسه کرد که با بودجه ای به مراتب کمتر ولی با هوش اقتصادی وشجاعت جوانان ایران زمین ساخته شد سرمایه گذارانی که با شعار (هنرمندان ایران باید با افتخار زندگی کنند و پول معیشتشان را به راحتی دربیاورند مثل همه هنرمندان دنیا) پا به این عرصه داشتند .

ذائقه شناسی سرمایه گذاران و تیم سازنده شهرزاد به حدی است که در روز های اخیر "روزنامه گاردین" که اغلب به تحلیل و تمجید سینمای "هالیوودی و بالیوودی" میپردازد مجبور می شود نام اثری در شبکه نمایش خاانگی ایران را بیاورد و اعترافی کند که خط بطلان به تمام اعتراض های داخل کشور باشد زمانی که گاردین با انتشار مقاله ای شهرزاد را دشمن قدرتمند شبکه های ماهواره ای فارسی زبان معرفی می کند و آن را بستری می خواند که میتواند سریال های بی پایه و اساس ماهواره ای را از دهن مخاطب پاک سازد؛ می شود گفت که سرمایه گذاران شهرزاد به هدف و دغدغه خود به خوبی رسیده اند .

حالا باید منتظر ماند و دید که این اقتصادیون فرهنگی و به اصطلاح گلادیاتورهای نوین جبهه اقتصادی فرهنگی امسال هم برنامه های دارند برای شکوفایی بیشتر یا خیر؟ اقتصادیونی که ریسک بالای کار فرهنگی را به یک فرآیند موفق تبدیل کرده اند اقتصادیونی که به جای کسب شهرت به دنبال حرکتی زیبا بودند و از سویی برای یکبار اثری ارایه شد که مردم با رغبت بریا تهیه آن هزینه کنند و به جای اینکه پول را از بازارهای کاذب در بیاورند ضمن ایجاد اشتغالی هر هفته پولی مستقیم از خود مردم کسب کردند.