به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصر بهبهان :اساسا سخن گفتن از اصلاح اوضاع و بهبود شرایط در هر زمان و مکانی، تابع در نظر گرفتن و رعایت اصول و معیارهایی ست که مهمترین آن ها اصل و عنصر «شناخت» است. پس
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, عصر بهبهان :,از شناخت است که می توان به بررسی و واکاوی سایر عناصر و راهکارها پرداخت و برای ایجاد تغییرات مثبت برنامه ریزی کرد.
,
شوربختانه شهر بهبهان در حال حاضر، در شرایط مطالعه برای ارتقاء نبوده و نام این محدوده در قلم و زبان عام و خاص، بیشتر با عناوین مشکلات و معضلات مورد تحلیل قرار می گیرد. بنابراین در چنین شرایطی، برخلاف روال منطقی بحث (لزوم
بررسی زمینه های ارتقاء و پیشرفت) ناگزیر باید عناوین آسیب شناسانه، با جهت گیری تغییر بنیادین در نظر گرفته شود.
«سیاسی بازی» سال های سال و دوره های پی در پی است که در رگ شهر بهبهان جاری ست. گرچه به نظر می رسد مردم از این جریان خسته شده و گاه دیده می شود که نخبگان و فعالان سیاسی-اجتماعی نیز به اشکال مختلف،
نگرانی خود را به نارضایتی عموم مردم گره زده و اعتراضشان را ابراز داشته اند. اما زخم آنجا عمیق است و درد آنجا سخت که این بازی های نازیبای سیاسی، در رفتار، گفتار و اندیشه ی اجتماعی – سیاسی مردم نهادینه و جای خود را با
اتکا بر ریشه های چندین ساله در جان جامعه محکم کرده و به عنوان یک سلسله عادت، ملکه ی اذهان شده است.
بر همگان روشن است که کلید اختلافات و جناح بازی سیاسی در دوره ششم و هفتم مجلس شهر بهبهان زده شد ، اتفاقی تلخ که در سالهای آغازین آن آثار مخرب و مدت دارش هیچ گاه نمایان نبود و با تعمیم هدایت شده در آن مقطع ،
بهبهان علنا ناخواسته به فضایی آغشته به بداخلاقی اجتماعی و سیاسی ورود کرد و موجی از توهین و تخریب ها علیه شخصیت ها و چهره های شاخص نظام و مسئولان عالیرتبه اجرایی راه افتاد .
نماینده این دوره ها که در ابتدا با بیرق پرهیز از قوم گرایی و شعار همدلی به میدان آمده بود توانست با ترفند مقبول سیاسی گوی اعتماد را از سایر رقبا برباید و خود را آنچنان در دل مردم جا کند که گویا او تنها منجی بهبهان است ، اما غافل
از اینکه نقشه راه نماینده در پایتخت و توسط انسانهای معلوم الحالی که دل در گرو تئوریسین های بیگانه داشتند طراحی شده بود ، ترسیم شد.
مردم بهبهان اعم از کارگر و کارمند ، کشاورز و دامدار ، دانش آموز و دانشجو ، فعال سیاسی و اجتماعی که تا پیش از این دوره مجلس همگی در یک آرامش منحصر به فرد به گذران زندگی خود مشغول بودند به یکباره و با تحمیل سیاسیت
های نابخردانه برخی سیاسیون پایتخت نشین آرامش از این شهر گرفته شد ، دیگر خبری از معیشت و کسب و کار مردم نبود تا چشم و گوش کار میکرد کلکسیونی از تقابل مشدد گروهها و مشاجرات مخرب سیاسی در بدنه اجتماعی شهر
بهبهان به وضوح نمایان بود .
براستی مبدع این سیاست چه کسی بود و حامیان آن چه کسانی بودند که اینچنین بر سرمایه ها و فرصت هایی طلایی این شهر در آن سالها تاختند و ارجحیت جناج بندی سیاسی را بر معیشت مردم محروم بهبهان نهادینه کردند و امروز باز
با نقاب دلسوزی و مردم داری در مقام خدمت گزاری بر آمدند ، آیا این همه فرصت سوزی و تاخت و تاز بر سرمایه های شهر بهبهان کم نبود که باز در گوشه و کنار جلسه منعقد میکنند و دوباره در حال گستراندن فضای مسموم و ملتهب
سیاسی در این شهر هستند !
ترکش های سیاسی دوره ششم و هفتم مجلس که مملو از اتفاقات تلخ تاریخی در سالهای پس از انقلاب بود خفقان عجیبی را در شهر بهبهان مستولی کرد به طوری که دامنه های بحث های متشنج اجتماعی نیز به این نقاط کشیده شد ،
حتی در روستاهای دور دست این شهر دیگر خبری از همدلی سابق نبود ، برادر با برادر بر سر مسائل پوچ سیاسی به مجادله روی آوردند و این همان میراث اصلاح طلبانی است که همزاد پنداری را قربانی منفعت سیاسی خود کردند و امروز
باری دیگر آمده اند تا بر اریکه قدرت جولان دهند اما نمی دانند که دیگر نه سرمایه ای و نه فرصتی بر جای مانده تا به تاراج ببرند!
امروز اصلاح طلبی با چه رویی دم از توسعه میزند ، آیا قریب به 16سال سکانداری مدیریت این شهر فرصت توسعه نداشتید ؟ به کدام طرح یا پروژه عام المنفعه در کارنامه خود افتخار میکنید ؟ آیا ایجاد فضای تقابل و مجادله دیگر برای این شهر
بزرگ کافی نیست ؟ حضور زیباکلام ها و مطهری ها چه دردی از الام مردم این سامان دوا کردند ؟
اصلاحات در شورای شهر چه گُلی بر سر مردم بهبهان زدند ؟
نرخ بیکاری 17/5 درصد نتیجه کدام سیاست های نسخه شده این جریان در طول 16 سال تکیه بر کرسی مدیریت بهبهان است ؟
نماینده اصلاح طلب کدام دغدغه و مطالبه مردمی را بر آورده کرده است که امروز مردم تشان از بی آبی نایی برای ناله ندارند ، کشاورزی در بهبهان جز رنج کشاورز ثمری ندارد ، وضعیت جاده ها و جاذبه های این شهر چه حال روزی دارند ،
بهبهان بزرگ حتی یک بیمارستان بزرگ ندارد ، این شهر حتی از داشتن دیجیتال محروم است !
نخبگان اصلاح طلبی که امروز داعیه دار توسعه و رونق اقتصادی هستند تاکنون چه راهکارهایی را برای برون رفت از رکود کنونی حاکم بر شهر بهبهان ارائه کرده اند ؟
مسئولین اصلاح طلب این شهر در مدت دو سال چند ماه کدام پروژه و طرح عام المنفعه و سودرسان را برای مردم شهر و روستا افتتاح کرده اند؟
اگر همین روند و روال تداوم داشته باشد، بی تردید امیدها برای اصلاح امور در حد شعار مانده و این معیارها و اصول هستند که قربانی جریان جاری خواهند شد و عادات عمومی غلط، دست و پای اندک اشخاصی را که بر اساس «وزنوا
بالقسطاس المستقیم» (با سنگ ترازوی درست و مستقیم بسنجید ) آمده اند، خواهد بست و این دور تسلسل مدام ادامه خواهد داشت.
لازم است که عناصر مطرح و برگزیده و نخبگان بدانند، در تحلیل ها و اظهار نظرها، در شناساندن مسائل و بررسی امور نباید کم فروشی کنند. مباحث جامعه، مباحث مردم است. «اشیاء مردم را به آنها کم ندهید». این مسئولیت سنگین
محوریت و مدیریت، فقط با معیارها و اصول ارزشی دینی روا داشته می شود و عدم توجه به آن نارواست.
اما؛ بازی های سیاسی تنها آفت و آسیب منطقه و دیار ما نیست، بلکه همان طور که اشاره شد، از دیدگاه نگارنده ، مهم ترین آسیب است که آسیب های بزرگ و کوچک دیگرمان، تابعی از آن به شمار می آیند.
در پایان باید گفت سوال های زیادی در ذهن کنشگران سیاسی این شهر وجود دارد که جواب های جسته گریخته ای نیز به آنها از سوی تئوریسن های سیاسی این جریان داده می شود اما همچنان مردم حلقه مفقوده به شمار می آیند.
شوربختانه شهر بهبهان در حال حاضر، در شرایط مطالعه برای ارتقاء نبوده و نام این محدوده در قلم و زبان عام و خاص، بیشتر با عناوین مشکلات و معضلات مورد تحلیل قرار می گیرد. بنابراین در چنین شرایطی، برخلاف روال منطقی بحث (لزوم
,
,
بررسی زمینه های ارتقاء و پیشرفت) ناگزیر باید عناوین آسیب شناسانه، با جهت گیری تغییر بنیادین در نظر گرفته شود.
,
,
«سیاسی بازی» سال های سال و دوره های پی در پی است که در رگ شهر بهبهان جاری ست. گرچه به نظر می رسد مردم از این جریان خسته شده و گاه دیده می شود که نخبگان و فعالان سیاسی-اجتماعی نیز به اشکال مختلف،
,نگرانی خود را به نارضایتی عموم مردم گره زده و اعتراضشان را ابراز داشته اند. اما زخم آنجا عمیق است و درد آنجا سخت که این بازی های نازیبای سیاسی، در رفتار، گفتار و اندیشه ی اجتماعی – سیاسی مردم نهادینه و جای خود را با
,اتکا بر ریشه های چندین ساله در جان جامعه محکم کرده و به عنوان یک سلسله عادت، ملکه ی اذهان شده است.
,,
بر همگان روشن است که کلید اختلافات و جناح بازی سیاسی در دوره ششم و هفتم مجلس شهر بهبهان زده شد ، اتفاقی تلخ که در سالهای آغازین آن آثار مخرب و مدت دارش هیچ گاه نمایان نبود و با تعمیم هدایت شده در آن مقطع ،
,بهبهان علنا ناخواسته به فضایی آغشته به بداخلاقی اجتماعی و سیاسی ورود کرد و موجی از توهین و تخریب ها علیه شخصیت ها و چهره های شاخص نظام و مسئولان عالیرتبه اجرایی راه افتاد .
,,
نماینده این دوره ها که در ابتدا با بیرق پرهیز از قوم گرایی و شعار همدلی به میدان آمده بود توانست با ترفند مقبول سیاسی گوی اعتماد را از سایر رقبا برباید و خود را آنچنان در دل مردم جا کند که گویا او تنها منجی بهبهان است ، اما غافل
,از اینکه نقشه راه نماینده در پایتخت و توسط انسانهای معلوم الحالی که دل در گرو تئوریسین های بیگانه داشتند طراحی شده بود ، ترسیم شد.
,,
مردم بهبهان اعم از کارگر و کارمند ، کشاورز و دامدار ، دانش آموز و دانشجو ، فعال سیاسی و اجتماعی که تا پیش از این دوره مجلس همگی در یک آرامش منحصر به فرد به گذران زندگی خود مشغول بودند به یکباره و با تحمیل سیاسیت
,های نابخردانه برخی سیاسیون پایتخت نشین آرامش از این شهر گرفته شد ، دیگر خبری از معیشت و کسب و کار مردم نبود تا چشم و گوش کار میکرد کلکسیونی از تقابل مشدد گروهها و مشاجرات مخرب سیاسی در بدنه اجتماعی شهر
,بهبهان به وضوح نمایان بود .
,,
براستی مبدع این سیاست چه کسی بود و حامیان آن چه کسانی بودند که اینچنین بر سرمایه ها و فرصت هایی طلایی این شهر در آن سالها تاختند و ارجحیت جناج بندی سیاسی را بر معیشت مردم محروم بهبهان نهادینه کردند و امروز باز
,با نقاب دلسوزی و مردم داری در مقام خدمت گزاری بر آمدند ، آیا این همه فرصت سوزی و تاخت و تاز بر سرمایه های شهر بهبهان کم نبود که باز در گوشه و کنار جلسه منعقد میکنند و دوباره در حال گستراندن فضای مسموم و ملتهب
,سیاسی در این شهر هستند !
,,
ترکش های سیاسی دوره ششم و هفتم مجلس که مملو از اتفاقات تلخ تاریخی در سالهای پس از انقلاب بود خفقان عجیبی را در شهر بهبهان مستولی کرد به طوری که دامنه های بحث های متشنج اجتماعی نیز به این نقاط کشیده شد ،
,حتی در روستاهای دور دست این شهر دیگر خبری از همدلی سابق نبود ، برادر با برادر بر سر مسائل پوچ سیاسی به مجادله روی آوردند و این همان میراث اصلاح طلبانی است که همزاد پنداری را قربانی منفعت سیاسی خود کردند و امروز
,باری دیگر آمده اند تا بر اریکه قدرت جولان دهند اما نمی دانند که دیگر نه سرمایه ای و نه فرصتی بر جای مانده تا به تاراج ببرند!
,,
امروز اصلاح طلبی با چه رویی دم از توسعه میزند ، آیا قریب به 16سال سکانداری مدیریت این شهر فرصت توسعه نداشتید ؟ به کدام طرح یا پروژه عام المنفعه در کارنامه خود افتخار میکنید ؟ آیا ایجاد فضای تقابل و مجادله دیگر برای این شهر
,بزرگ کافی نیست ؟ حضور زیباکلام ها و مطهری ها چه دردی از الام مردم این سامان دوا کردند ؟
,,
اصلاحات در شورای شهر چه گُلی بر سر مردم بهبهان زدند ؟
,,
نرخ بیکاری 17/5 درصد نتیجه کدام سیاست های نسخه شده این جریان در طول 16 سال تکیه بر کرسی مدیریت بهبهان است ؟
,,
نماینده اصلاح طلب کدام دغدغه و مطالبه مردمی را بر آورده کرده است که امروز مردم تشان از بی آبی نایی برای ناله ندارند ، کشاورزی در بهبهان جز رنج کشاورز ثمری ندارد ، وضعیت جاده ها و جاذبه های این شهر چه حال روزی دارند ،
,بهبهان بزرگ حتی یک بیمارستان بزرگ ندارد ، این شهر حتی از داشتن دیجیتال محروم است !
,,
نخبگان اصلاح طلبی که امروز داعیه دار توسعه و رونق اقتصادی هستند تاکنون چه راهکارهایی را برای برون رفت از رکود کنونی حاکم بر شهر بهبهان ارائه کرده اند ؟
,,
مسئولین اصلاح طلب این شهر در مدت دو سال چند ماه کدام پروژه و طرح عام المنفعه و سودرسان را برای مردم شهر و روستا افتتاح کرده اند؟
,,
اگر همین روند و روال تداوم داشته باشد، بی تردید امیدها برای اصلاح امور در حد شعار مانده و این معیارها و اصول هستند که قربانی جریان جاری خواهند شد و عادات عمومی غلط، دست و پای اندک اشخاصی را که بر اساس «وزنوا
,بالقسطاس المستقیم» (با سنگ ترازوی درست و مستقیم بسنجید ) آمده اند، خواهد بست و این دور تسلسل مدام ادامه خواهد داشت.
,,
لازم است که عناصر مطرح و برگزیده و نخبگان بدانند، در تحلیل ها و اظهار نظرها، در شناساندن مسائل و بررسی امور نباید کم فروشی کنند. مباحث جامعه، مباحث مردم است. «اشیاء مردم را به آنها کم ندهید». این مسئولیت سنگین
,محوریت و مدیریت، فقط با معیارها و اصول ارزشی دینی روا داشته می شود و عدم توجه به آن نارواست.
,,
اما؛ بازی های سیاسی تنها آفت و آسیب منطقه و دیار ما نیست، بلکه همان طور که اشاره شد، از دیدگاه نگارنده ، مهم ترین آسیب است که آسیب های بزرگ و کوچک دیگرمان، تابعی از آن به شمار می آیند.
,,
در پایان باید گفت سوال های زیادی در ذهن کنشگران سیاسی این شهر وجود دارد که جواب های جسته گریخته ای نیز به آنها از سوی تئوریسن های سیاسی این جریان داده می شود اما همچنان مردم حلقه مفقوده به شمار می آیند.
,,
]
ارسال دیدگاه