شادی های هستی سوز /چهارشنبه سوزی در راه است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُرددانش،به آخر سال که می رسیم روزها جنب و جوش بیشتری پیدا می کنند و مناسبت های سال با طی شدن روزها جان می گیرند.در این بین چهارشنبه سوری که در آخرین هفته ی سال زنده می شود، بعضی از زندگی ها را تحت تاثیر قرار می دهد، چهارشنبه ایی که گاهی به آخرین چهارشنبه عمر منتهی می شود.

با نزدیک شدن به روز چهارشنبه سوری، بار دیگر ترس و وحشت از حوادث تلخ این روز به جان ها می افتد و عده ای به بهانه شادی و سرور سودای مرگ می کنند.

ترقه ای که از شیشه اتومبیلی داخل می شود و بانویی پشت فرمان از هوش می رود، درهای شیشه ای فروشگاهی که منفجر می شود و به سر و روی عابران می ریزد، زن بارداری که بچه اش را سقط می کند، خانه ای که در آتش می سوزد و دست و چشم هایی که ناقص می شوند و...این سناریوی چهارشنبه سوری آخر سال است.

چند سالی است که همین روز چنان ترسی در دل مردم به وجود می آید که نمی توان آن را توصیف کرد. آری ترس... ترس از سوختن... ترس از کور شدن... ترس از آتش گرفتن...ترس از ....

آتشی که در سال‌های نه چندان دور مردم در این روز از روی آن می‌پریدند و با اشعاری زیبا به صورت نمادین همه گناهان و آلودگی‌هایشان را در آتش می‌ریختند و از گرما و نور آتش، روزهای پر از امید و امیدواری را برای خود آرزو می‌کردند امروز به آتش بازی و انفجار بمب های با صدای مهیب تبدیل شده است گویی میدان، میدان جنگ است و نبرد، اما جوانان این سرزمین سطح شهر را با میدان نبرد اشتباه گرفته اند و شاید هم سطح شهرهایمان در این روز چیزی از میدان نبرد کم نداشته باشد چون که بر اساس آمار سازمان های متولی از جمله فوریت های پزشکی و آتش نشانی تلفات روز چهارشنبه سوری بسیار بیش از آن چیزی است که می توان تصور کرد و با اطمینان می توان گفت جشن چهارشنبه سوری ما ایرانیان پر تلفات ترین جشن در سراسر جهان است.

چند کشته، تعدادی قطع عضو، چندین مورد تخلیه چشم و بیش از صدها مجروح با سوختگی های شدید،فقط گوشه ای کوچک از تلفات چهارشنبه سوری سال گذشته است،خیالی بیهوده و عبث است که گمان کنیم امسال شاهد چنین حوادثی نخواهیم بود،خوش خیالی که اگرچه شیرین است اما متاسفانه نزدیک به محال است.

بی شک عید نوروز و مراسم و جشن های این عید باستانی ریشه در تاریخ و فرهنگ ما ایرانیان دارد و با پوست و گوشت ما عجین شده است اما رسوخ عادت ها و مراسم نامیمون و خطر آفرین از جمله چهارشنبه سوری به این جشن ها هر ساله باعث تلخ کامی و به سوگ نشستن خانواده های بسیاری در ایران شده است.

چند سالی است که شهرهایمان  پر از دود و باروت شده، فریادهای دلخراش، دست های زخمی، تاریکی چشم های قشنگ، سفره های هفت سین مردمان مان را به هم می ریزد و لباس های بهاری بچه ها را آغشته به درد می سازد..... انفجار باروت در هیچ جای آیین های ایرانی نشانی ندارد. آتشی که خرمن مردم را بسوزاند حرمتی بر خود نیافته اما این سالها بوی تلخ باروت ساقه شادی هایمان را می خشکاند بیایید دست در دست هم بدهیم و چهارشنبه آخر سال را پیش هم باشیم، چشم از هم برنداریم خطر در چند قدمی به کمین نشسته تا طومار عیدمان را به آتش بکشد و خنده هایی را از گوشه لب هایی بدزدد. به حرمت فرهنگ آسمانی مان و آداب بهاری مان دست به پشت آتش نزنیم و بگذاریم کوچه باغهای شهرمان پر از نسیم و باران بماند.

دوست من با سلامتی یک شب فاصله هست. می دانی که سلامتی من و تو مثل جامی پر از آب گواراست اگر بشکند چه می شود؟ پس بیا پا به پای پلیس از این شب بگذریم و بهار را تجربه کنیم.

انتهای پیام/م