به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل ازشوشترروز: در حد فاصل شوشتر و دزفول خیمه ای کوچک در دل دشت با پرچم سه رنگ کشورمان رخ در رخ خورشید بر پا بود. بر خلاف دبستان های معمول درشهر و روستا ؛اینجا خبری از ساختمان، دفاتر اداری،سرویس های بهداشتی،وسایل سرمایشی و گرمایشی و…نبود تا چشم کار می کرد بیابان بود و بیابان،و دشت مهربان طبیعت آغوش خود را برای بچه ها باز کرده بود و دانش آموزان دبستان امام مهدی (عج) را برای یادگیری و کسب علم و دانش پذیرفته بود،توصیف فضای مدارس سیار و معلمان دلسوز عشایر کاری بس سخت و دشوار است.
, شبکه اطلاع رسانی دانا,
معلمان عشایری انسان های فداکار و بی توقعی هستند که ازجوانی و جان خویش برای آموزش و تعلیم و تعلم فرزندان عشایر محروم مایه می گذارند؛آنان به معنای کلمه، به شغل معلمی عشق می ورزند و همین امر است، که معلمان عشایر را در مواجهه با زندگی سخت و طاقت فرسا و در شرایط نامساعد جوی از قبیل باد و باران و طوفان و دیگر محرومیت های رفاهی وفرهنگی،در دل کوه ها و دره های گاه صعب العبور و در دورافتاده ترین مناطق، باحداقل حقوق و مزایا؛همچنان به آنها نیرو و انگیزه می دهد تا هر روز مشتاق تر و پر انرژی تر از قبل در کلاس درس حاضر باشند.
موسوی معلم این دبستان در خصوص شرایط تعلیم و تربیت در این دبستان می گوید:بازگشایی مدارس عشایری به خاطر شرایط ویژه کوچ با مدارس عادی،متفاوت است اما آموزگاران عشایری خوزستان از یکم مهر برای حضور به موقع در کلاس آماده اند و در هر منطقه که ایل عشایر از کوچ برگشته است، بلافاصله دانش آموز،معلم خود را در کلاس حاضر دیده است. البته در مدارس عشایری،حضور دانش آموز به تشکیل و شروع کلاس ها رسمیت می بخشد و تا زمانی که مرحله کوچ به پایان نرسیده باشد معمولا دبستان دایر نمی شود.
دانش آموزان این دبستان ۱۲ نفر پسر و دختر، پایه اول تا ششم را باید در همین مدرسه سپری کنند اما به نظر می رسد پایه ششم که یادگار وزیرآموزش و پرورش دولت دهم است، برای تدریس برخی از دروس مانند «کار و فناوری» به تجهیزات خاص مانند«رایانه» نیاز است، اما چگونه می توان در زیر چادر عشایری رایانه هم داشت، بعضی از معلمان عشایری معتقدند که دانش آموز عشایر با تمام تلاش و کوشش هایی که معلمان عشایرمی نمایند؛در مقایسه با دانش آموزان شهر و روستا به علت فقدان امکانات مدرن و نیمه مدرن از سواد پائین تری برخوردارند و بی شک دانش آموز پایه ششم عشایر با مشکلات متعددی وارد مقطع بعدی تحصیل خواهد شد.
و سخن آخر اینکه، مدارس عشایری که کل امکانات آن یک تخته چادر، شش عدد میز و نیمکت و یک عدد تخته سیاه است ؛در مقایسه با مدارس عادی، محروم است محروم است محروم است و اگر عشق و ایثار و ازخودگذشتگی معلمان شجاع و دلسوز عشایر نباشد…
معلمان عشایری انسان های فداکار و بی توقعی هستند که ازجوانی و جان خویش برای آموزش و تعلیم و تعلم فرزندان عشایر محروم مایه می گذارند؛آنان به معنای کلمه، به شغل معلمی عشق می ورزند و همین امر است، که معلمان عشایر را در مواجهه با زندگی سخت و طاقت فرسا و در شرایط نامساعد جوی از قبیل باد و باران و طوفان و دیگر محرومیت های رفاهی وفرهنگی،در دل کوه ها و دره های گاه صعب العبور و در دورافتاده ترین مناطق، باحداقل حقوق و مزایا؛همچنان به آنها نیرو و انگیزه می دهد تا هر روز مشتاق تر و پر انرژی تر از قبل در کلاس درس حاضر باشند.
موسوی معلم این دبستان در خصوص شرایط تعلیم و تربیت در این دبستان می گوید:بازگشایی مدارس عشایری به خاطر شرایط ویژه کوچ با مدارس عادی،متفاوت است اما آموزگاران عشایری خوزستان از یکم مهر برای حضور به موقع در کلاس آماده اند و در هر منطقه که ایل عشایر از کوچ برگشته است، بلافاصله دانش آموز،معلم خود را در کلاس حاضر دیده است. البته در مدارس عشایری،حضور دانش آموز به تشکیل و شروع کلاس ها رسمیت می بخشد و تا زمانی که مرحله کوچ به پایان نرسیده باشد معمولا دبستان دایر نمی شود.
دانش آموزان این دبستان ۱۲ نفر پسر و دختر، پایه اول تا ششم را باید در همین مدرسه سپری کنند اما به نظر می رسد پایه ششم که یادگار وزیرآموزش و پرورش دولت دهم است، برای تدریس برخی از دروس مانند «کار و فناوری» به تجهیزات خاص مانند«رایانه» نیاز است، اما چگونه می توان در زیر چادر عشایری رایانه هم داشت، بعضی از معلمان عشایری معتقدند که دانش آموز عشایر با تمام تلاش و کوشش هایی که معلمان عشایرمی نمایند؛در مقایسه با دانش آموزان شهر و روستا به علت فقدان امکانات مدرن و نیمه مدرن از سواد پائین تری برخوردارند و بی شک دانش آموز پایه ششم عشایر با مشکلات متعددی وارد مقطع بعدی تحصیل خواهد شد.
و سخن آخر اینکه، مدارس عشایری که کل امکانات آن یک تخته چادر، شش عدد میز و نیمکت و یک عدد تخته سیاه است ؛در مقایسه با مدارس عادی، محروم است محروم است محروم است و اگر عشق و ایثار و ازخودگذشتگی معلمان شجاع و دلسوز عشایر نباشد…
معلمان عشایری انسان های فداکار و بی توقعی هستند که ازجوانی و جان خویش برای آموزش و تعلیم و تعلم فرزندان عشایر محروم مایه می گذارند؛آنان به معنای کلمه، به شغل معلمی عشق می ورزند و همین امر است، که معلمان عشایر را در مواجهه با زندگی سخت و طاقت فرسا و در شرایط نامساعد جوی از قبیل باد و باران و طوفان و دیگر محرومیت های رفاهی وفرهنگی،در دل کوه ها و دره های گاه صعب العبور و در دورافتاده ترین مناطق، باحداقل حقوق و مزایا؛همچنان به آنها نیرو و انگیزه می دهد تا هر روز مشتاق تر و پر انرژی تر از قبل در کلاس درس حاضر باشند.
موسوی معلم این دبستان در خصوص شرایط تعلیم و تربیت در این دبستان می گوید:بازگشایی مدارس عشایری به خاطر شرایط ویژه کوچ با مدارس عادی،متفاوت است اما آموزگاران عشایری خوزستان از یکم مهر برای حضور به موقع در کلاس آماده اند و در هر منطقه که ایل عشایر از کوچ برگشته است، بلافاصله دانش آموز،معلم خود را در کلاس حاضر دیده است. البته در مدارس عشایری،حضور دانش آموز به تشکیل و شروع کلاس ها رسمیت می بخشد و تا زمانی که مرحله کوچ به پایان نرسیده باشد معمولا دبستان دایر نمی شود.
دانش آموزان این دبستان ۱۲ نفر پسر و دختر، پایه اول تا ششم را باید در همین مدرسه سپری کنند اما به نظر می رسد پایه ششم که یادگار وزیرآموزش و پرورش دولت دهم است، برای تدریس برخی از دروس مانند «کار و فناوری» به تجهیزات خاص مانند«رایانه» نیاز است، اما چگونه می توان در زیر چادر عشایری رایانه هم داشت، بعضی از معلمان عشایری معتقدند که دانش آموز عشایر با تمام تلاش و کوشش هایی که معلمان عشایرمی نمایند؛در مقایسه با دانش آموزان شهر و روستا به علت فقدان امکانات مدرن و نیمه مدرن از سواد پائین تری برخوردارند و بی شک دانش آموز پایه ششم عشایر با مشکلات متعددی وارد مقطع بعدی تحصیل خواهد شد.
و سخن آخر اینکه، مدارس عشایری که کل امکانات آن یک تخته چادر، شش عدد میز و نیمکت و یک عدد تخته سیاه است ؛در مقایسه با مدارس عادی، محروم است محروم است محروم است و اگر عشق و ایثار و ازخودگذشتگی معلمان شجاع و دلسوز عشایر نباشد…
معلمان عشایری انسان های فداکار و بی توقعی هستند که ازجوانی و جان خویش برای آموزش و تعلیم و تعلم فرزندان عشایر محروم مایه می گذارند؛آنان به معنای کلمه، به شغل معلمی عشق می ورزند و همین امر است، که معلمان عشایر را در مواجهه با زندگی سخت و طاقت فرسا و در شرایط نامساعد جوی از قبیل باد و باران و طوفان و دیگر محرومیت های رفاهی وفرهنگی،در دل کوه ها و دره های گاه صعب العبور و در دورافتاده ترین مناطق، باحداقل حقوق و مزایا؛همچنان به آنها نیرو و انگیزه می دهد تا هر روز مشتاق تر و پر انرژی تر از قبل در کلاس درس حاضر باشند.
,
موسوی معلم این دبستان در خصوص شرایط تعلیم و تربیت در این دبستان می گوید:بازگشایی مدارس عشایری به خاطر شرایط ویژه کوچ با مدارس عادی،متفاوت است اما آموزگاران عشایری خوزستان از یکم مهر برای حضور به موقع در کلاس آماده اند و در هر منطقه که ایل عشایر از کوچ برگشته است، بلافاصله دانش آموز،معلم خود را در کلاس حاضر دیده است. البته در مدارس عشایری،حضور دانش آموز به تشکیل و شروع کلاس ها رسمیت می بخشد و تا زمانی که مرحله کوچ به پایان نرسیده باشد معمولا دبستان دایر نمی شود.
,, دانش آموزان این دبستان ۱۲ نفر پسر و دختر، پایه اول تا ششم را باید در همین مدرسه سپری کنند اما به نظر می رسد پایه ششم که یادگار وزیرآموزش و پرورش دولت دهم است، برای تدریس برخی از دروس مانند «کار و فناوری» به تجهیزات خاص مانند«رایانه» نیاز است، اما چگونه می توان در زیر چادر عشایری رایانه هم داشت، بعضی از معلمان عشایری معتقدند که دانش آموز عشایر با تمام تلاش و کوشش هایی که معلمان عشایرمی نمایند؛در مقایسه با دانش آموزان شهر و روستا به علت فقدان امکانات مدرن و نیمه مدرن از سواد پائین تری برخوردارند و بی شک دانش آموز پایه ششم عشایر با مشکلات متعددی وارد مقطع بعدی تحصیل خواهد شد.
,و سخن آخر اینکه، مدارس عشایری که کل امکانات آن یک تخته چادر، شش عدد میز و نیمکت و یک عدد تخته سیاه است ؛در مقایسه با مدارس عادی، محروم است محروم است محروم است و اگر عشق و ایثار و ازخودگذشتگی معلمان شجاع و دلسوز عشایر نباشد…
,]
ارسال دیدگاه