معنای انقلاب چیست؟ و خصوصیات یک انقلاب چگونه باید باشد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از “موج چهارم”، در پی اظهارات اخیر دکتر روحانی در باب مفاهیم انقلاب، انقلابی بودن، آزادی، استقلال، جمهوریت و اسلامیت، که به نظر وی باید

تفاسیر جدیدی را در خصوص این واژگان ارائه دهیم، ما را بر آن داشت که بار دیگر و از ابتدا، انقلاب و خصوصیات آن بویژه انقلاب اسلامی ایران، آرمان ها، ارزش ها، اهداف و همچنین ویژگی های

فرد انقلابی را جهت تنویر افکار کسانی که گویی در مفاهیم ابتدایی انقلاب گیر کرده اند، باز تعریف دوباره نمائیم.

حال در ابتدا باید پرسید که معنای انقلاب چیست؟ و یک انقلاب باید چه خصوصیاتی داشته باشد؟

معنای انقلاب در لغت، برگشتن از حالی به حالی دیگر، دگرگون شدن، تغییر و تحول است و در اصطلاح رایج جهان، تلاش عده ای برای واژگون کردن حکومت و ایجاد حکومتی نو به منظور تغییرات

اساسی و بنیادین در تمام نهادها، مناسبات ساختار سیاسی و اجتماعی و جایگزینی سازمان نوین و مطلوب در چهارچوب اهداف و آرمان های خاص.

اصول انقلاب را به عنوان لوازم قطعی آن، می توان چنین دانست: تغییر بنیادها و نظام اجتماع، نوگرایی و  آرمان خواهی خشونت سیاسی یا نظامی در مقابل نظام حاکم، با توجه به معنی و

مفهوم کلی فوق می توان گفت که انقلاب دارای انواعی است به نام: انقلاب فرهنگی، انقلاب اداری، انقلاب سیاسی، انقلاب اجتماعی و … .

حضرت محمد (ص) بزرگترین انقلاب گر و یک انقلابی تمام عیار بود که به منظور تحقق خواسته های جاودانه ی بشر یعنی آزادی، عدالت، مساوات و یگانگی، اخلاق، رشد و کرامت فردی آدمیان،

صلح و صفا بین انسان ها و برای برانداختن شرک نظری و عملی برانگیخته شد.

ایشان خود در دوران کوتاه بعثت، نمونه ای مشهور و مطلوب از جامعه ی اسلامی پدید آوردند اما پس از رحلت این پیامبر عظیم الشان، میراث و راهش دچار تزلزل و پس از آن گرفتار انحطاط و

انحراف شد، به شکلی که از همان اولین ساعات، انحراف عده ای برای جلوگیری از آن، گاه به صورت مسالمت آمیز و گاه بسیار خونین و خشن، گاه به صورت فردی و گاه جمعی در تمام جهان

اسلام و در طول چهارده قرن به انقلاب و اصلاح پرداختند.

اعتراض های پنهان و آشکار حضرت فاطمه (س) و حضرت امام علی (ع) و بسیاری از اصحاب متقی پیامبر (ص) در آغاز و جنبش های فکری، سیاسی، انقلابی امامان در ادامه و پیدایش نهضت

های زیدیان و اسماعیلیان و سربداران، استمرار همان انقلاب عظیم اولیه است.

نکته ی مهم این است که این حرکت ها از همان آغاز تحت عنوان اصلاح (رفرم) انجام شده است و به همین جهت شخصیت بزرگ انقلاب امام حسین (ع)، هدف اساسی قیامش را اصلاح در

دین جدش می داند.

براساس تعاریف فوق و تعمق در انقلاب اسلامی ایران که در سال ۱۳۵۷ شمسی به وقوع پیوست، نشانگر آن است که این انقلاب با ویژگی های اسلامی بودن، معنویت گرایی، مردمی بودن، و

رهبری امام خمینی (ره) با اهداف نفی سیاست های ضد دینی، فساد سیاسی اجتماعی، تبعیض و بی عدالتی، بر رژیم طاغوتی و وابسته ی سابق پیروز شده است و هم اکنون نیز با همان

آرمان و ارزش و هدف، و با استواری کامل در حال حرکت است.