به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از فراهان خبر، فراهان آداب و رسوم دیرینه دارد که تعدادی از این آداب و رسوم کم کم به فراموشی سپرده شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, فراهان خبر, فراهان خبر,
در گذشته مردم فراهان، سرمای زمستان را به چله بزرگ، چله کوچک تقسیم می‌کردند. در مناطق سردسیر فراهان به سبب سرمای شدید زمستان از اول آذر شروع می‌شود، درست است که این ماه از فصل پاییز است اما سرمای آن شبیه سرمای فصل زمستان بوده و به این ماه را قوس می‌نامند.
,
مردم فراهان در چله بزرگ و چله کوچک آداب و رسوم خاصی را داشتند، آداب و رسوم چله بزرگ یا همان شب یلدا نه تنها در فراهان، بلکه در بین ایرانیان یکی از آداب و رسوم قدیمی رایج که از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است.
,
آداب و رسوم چله کوچک اینگونه بود که چهل روز بعد از شروع زمستان چند نفر با لباس مبدل در سطح روستا حرکت می‌کردند که به یکی ازاین افراد ناقالدی می گفتند.
,
این افراد با توبره هایی همراه ناقالدی در روستا حرکت می کردند و ناقالدی با چرخاندن چوب و رقصیدن به مردم مژده می‌داد که زمستان روبه پایان و سرمای زمستان در حال فروکش است.
,
ناقالدی و توبره‌دار با گفتن جمله «ناقالدی گنده گنده، چهل رفته پنجاه مانده» به مردم گوشزد می‌کردند که 40 روز از زمستان رفته و پنجاه روز دیگر باقی مانده است.
,
گذشتگان فراهان بر این باور بودند که سرمای زمستان در 50 روز باقی مانده از زمستان کمتر از 40 روز گذشته است.
,
یکی دیگر از باورهای مردم فراهان، رسم قدیمی «چهار-چهار» مختص به 4 روز قبل و بعد از زمستان است. گذشتگان فراهان بر این باور بودند که پیرزنی که نام فرزندش «کردک» است در اثر سرمای شدید در قله کوه به یخ چسبیده است. پیرزن با روشن کردن آتش، یخ‌های کوه آب می کند و کردک به طرف روستا حرکت می‌کند.
,
یکی دیگر از رسوم قدیمی فراهان رسم «پنجاه و چهار» بود که مردم معتقد بودند که زمستان در پنجاه و چهارمین روز خود به پایان می‌رسد و سرمای آن فروکش می‌کند و با جمله معروف «پنجاه و چهار، یک گل از بهار» به یکدیگر مژده اتمام سرمای زمستان و شروع بهار را می‌دهند.
, انتهای پیام/ک
]
ارسال دیدگاه