به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه اطلاع رسانی پردیس خبر، مدتی بود وقتی از بومهن به سمت تهران حرکت می کردم وجود تعدادی پتوی آبی در کنار جاده حس کنجکاویم را تحریک می کرد، همراهی آتش از ابتدای سرما با این پتوها توجهم را به خودش جلب کرد و باعث شد جویای موضوع شوم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پردیس خبر,روزی در همان محل حاضر شدم دیدم جوانی با اندامی قوی روی پتوها دراز کشیده است، نزدیک تر شدم در حالی که مقداری نگران بودم سلام کردم و جلوتر رفتم. جوان هم بلند شد، با رویی گشاده پاسخم را داد و به یک هم نشینی دعوتم کرد.
,او در حال دم کردن چای بود یک قوری کوچک که بخاطر آتش سیاه شده بود، زیر اندازی کهنه اما بسیار تمیز و کوچک و دو کارتن موز که وسایلش را تمیز و مرتب در آنها چیده بود در کنارش به چشم می خورد. کمی آن طرف تر تعدادی دبه آب داشت که تمام امورش را با آنها انجام می داد.
,با او هم نشین و هم صحبت شده و احوالش را جویا شدم. نامش علی است. او می گوید سالها پیش از این در شهرداری بومهن مشغول به کار بوده است و بعد از اینکه از آنجا اخراج شده همسر، فرزند و پدر و مادرش او را ترک کرده اند و او هم ناگزیر در این مکان سکنا گزیده است.
,علی از ناراحتی اعصابش هم برایم تعریف کرد و گفت: با انجام کارهای روز مزد مثل کارگری و اسباب کشی امورش را می گذراند و البته کمک برخی از ساکنین منطقه به او نیز در پیشبرد زندگیش موثر است.
,خودش می گفت: زمانی که زندگی در آن محل را انتخاب کرده بود یکی از دوستانش چادری را به او داد تا راحت تر روزگار بگذراند اما کارکنان شهرداری چادرش را جمع کردند.
,او بیشتر نیاز خود را لباسهای گرم و پیدا کردن کارهای روزمزد عنوان کرد. او بخاطر ناراحتی اعصابش نمی تواند به یک کار ثابت بپردازد.
,علی که بعد از بومهن روبروی مرکز ماهواره بومهن و بین جاده قدیم و آزادراه زندگی می گذراند، اجازه تصویر برداری نداده و نخواست که تصاویرش منتشر شود.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه