معبد هندوها تنها گنبد هرمزگان با سبک ایرانی - هندی/ غربت معبد هندوها میان پاساژهای تازه به دوران رسیده

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز، معبد هندوها یکی از آثار تاریخی و جالب توجه شهر بندرعباس است که در خیابان امام خمینی و روبروی بازار روز قرار دارد .

ساختمان این معبد ، در سال 1310 ه.ق در زمان حکومت محمد حسن سعد المالک حاکم وقت بندرعباس ، از محل جمع آوری هدایای هندوها ، توسط تجار هندی ساخته شده است .

از آنجایی که معبد هندوها معماری منحصر به فرد دارد و تنها گنبدی است که در بندرعباس می توان یافت  با معماری ایرانی - هندی ساخته شده است .

معبد هندوها را شیکارپور ها ساختند ، آنها از غرب هند آمده بودند و بنیاد معبدی را گذاشتند که بعدها فصل مشترک فرهنگی ایران و هند شد اما وقتی شیکارپورها ایران را ترک کردند ، معبد اسیر دست غربت شد و به دست ناخوشی ها افتاد .

گنبد مقرنس روی یک اتاق چهارگوش میانی چشم نواز است ،معبدی که نه در هند بلکه در سواحل خلیج فارس  و در میان پاساژهای تازه به دوران رسیده گیر کرده است .

معبد هندوها در بندرعباس طبق موقعیت جغرافیایی در زمان ساخت از لاشه سنگ ، ملات گل ، ساروج ، سنگ های مرجانی خاک ، گچ های ضخیم و گچ لویی استفاده شده است

. اساس ساخت این معبد  عبارت است از یک اتاق چهارگوش میانی که بر روی آن گنبد قرار گرفته ، سبک معماری این گنبد را مقرنس های پیرامون آن نه تنها از دیگر گنبدهای موجود در سواحل خلیج فارس ، بلکه گنبد های سراسر ایران متفاوت می سازد .

به طور کلی 72 علمک در چهارسوی گنبد قرار دارد ، تعداد این عملک ها و نحوه قرار گرفتن آنها ریشه در آیین هندوها دارد . در داخل تالارهایی وجود دارد که در این حد تالار نقاشی های مختلفی به چشم می خورد که هر کدام از آن ها بیانگر فلسفه ی خاصی از اعتقادات مختلف مردم هند است .

بنا به گفته استاد باستان شناسی ایران ، این معبد برای نیازهای هندوهای مقیم شهر بندرعباس که از سال های 1300 تا 1344 خورشیدی سکونت داشته و به کارهای تجاری پرداخته شده است .

پرستشگاه هندوها نشانه ای زنده از روابط تجاری با شکوه میان هندی ها و ایرانی هاست، نشانه  زنده ای که امروز آنچنان مورد بی محلی است که کمتر کسی به آن توجه دارد . مردم بومی هم با ویژگی های تاریخی این بنا بیگانه اند ، چون اطلاعات زیادی از این بنا و معماری معبد هندوها ندارند .

در سال 1302 خورشیدی که بندرعباس را شیکارپورها ترک کردند ، بت هایی که در معبد هندوها و در طاقچه ی محراب بود نیز با خود بردند و این بنا کم کم مخروبه شد.

دست فروش ها گوشه و کنار آن چنان گرم مشغول کسب و کارند که برایشان بنایی که کنارش نشسته اند و در غربت افتاده است ، چندان اهمیتی ندارد و دیگر نه هندی ها و نه ایرانی ها به آن نیم نگاهی می کنند.

متاسفانه گذشت زمان دردش را التیام نبخشید ، ترک های عمیقی بر پیکرش نقش بست ، نقاشی های زیبایی که نقاشان ایرانی و هندی بر در و دیوارش کشیده بودند ، رنگ هایشان بر هم آمیخت و پوسته پوسته شد با وجود آنکه این معبد از طریق سازمان میراث فرهنگی در چند نوبت تعمیر  شده  هم اکنون عملیات مرمت این معبد به دلایل نا معلومی متوقف شده است.

انتهای پیام/پ