به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از یزد هنر؛ شب گذشته جمعی از شاعران فضای مجازی اوج هنر یزد در پی اعدام «شیخ نمر» روحانی برجسته شیعیان عربستان اشعاری را در وصف این شهید والامقام سرودند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, یزد هنر,از خون شهید است که اسلام به پاست
باقی همه بیهوده و راهی به فناست
با کشتن ما سود نخواهید گرفت
این خون شهید است که منجر به بقاست
«ایمان شایق»
ما تجربه هاى خون و غربت داریم
شب را به امید صبحدم بیداریم
از خون به نا حقى که در غربت ریخت
یک دشت پر از سیاوشان میکاریم
«سید حامدحسینى»
سوسوی چراغ نفتشان کور است
در پنجه ی گرگ منطق زور است
سرخی سحر نشانی صبح است
چون خون نمرطلیعه ی نور است
«مصطفی ملاحسنی»
لب باز نمود و ناله زد مرغ سحر
پیچید میان آسمان موج خبر
از خون تو لاله ها غزل خیز شدند
گشتند ستاره های عاشق پرپر
«افسانه نوری»
بعد ازتو جهان دوباره برمی خیزد
از خواب گران دوباره برمی خیزد
در بین جهالت عرب یک جمعه
آوای اذان دوباره برمی خیزد
«نجمه بناییان»
با سرخى و خون، غزل درآمیخته است
در دامن شب، ستاره آویخته است
چون نخل تنومند به پا خواهد خاست
خونی که به ناحق به زمین ریخته است
«سید حامد حسینى»
خونین شده واژه واژه ی اشعارم
بر سینه غمی ز داغ دریا دارم
حال دلم از رنگ رخ من پیداست
زین اشک روان و دیده ی خونبارم
«صالح رحیمی»
این شهر، پر از گرگ و جهان در خواب است
ماه از غم این ستاره ها بی تاب است
این چهره ی درنده ی در پشت نقاب
چون چهره ی جاهلیت اعراب است
«صالح رحیمی»
هی لاله به لاله زخمها می کارد
باران غمش به سینه ها می‌بارد
در سوگ منا اگر چه مهلت دادیم
اینبار گمانم تنشان می خارد
«صالح رحیمی»
ما خسته ز انتظار و مولا در راه
می آید و میشود جهانی همراه
هنگامه ی برچیدنشان نزدیک است
لا حول و لا قوة إلا بالله
«صالح رحیمی»
خوشا آنان که با عشق به الله
لباس عشق پوشیدند ورفتند
به امید شهادت دل چوبستند
شراب ناب نوشیدند ورفتند
«فاطمه گذشتی»
تلخی خبر شد و زمان را پرکرد
پرواز قشنگش آسمان راپرکرد
بغضی که تمام کوه را می لرزاند
این بار گلوی یک جهان راپرکرد
«نجمه بناییان»
از خون شهید است که اسلام به پاست
باقی همه بیهوده و راهی به فناست
با کشتن ما سود نخواهید گرفت
این خون شهید است که منجر به بقاست
«ایمان شایق»
ما تجربه هاى خون و غربت داریم
شب را به امید صبحدم بیداریم
از خون به نا حقى که در غربت ریخت
یک دشت پر از سیاوشان میکاریم
«سید حامدحسینى»
سوسوی چراغ نفتشان کور است
در پنجه ی گرگ منطق زور است
سرخی سحر نشانی صبح است
چون خون نمرطلیعه ی نور است
«مصطفی ملاحسنی»
لب باز نمود و ناله زد مرغ سحر
پیچید میان آسمان موج خبر
از خون تو لاله ها غزل خیز شدند
گشتند ستاره های عاشق پرپر
«افسانه نوری»
بعد ازتو جهان دوباره برمی خیزد
از خواب گران دوباره برمی خیزد
در بین جهالت عرب یک جمعه
آوای اذان دوباره برمی خیزد
«نجمه بناییان»
با سرخى و خون، غزل درآمیخته است
در دامن شب، ستاره آویخته است
چون نخل تنومند به پا خواهد خاست
خونی که به ناحق به زمین ریخته است
«سید حامد حسینى»
خونین شده واژه واژه ی اشعارم
بر سینه غمی ز داغ دریا دارم
حال دلم از رنگ رخ من پیداست
زین اشک روان و دیده ی خونبارم
«صالح رحیمی»
این شهر، پر از گرگ و جهان در خواب است
ماه از غم این ستاره ها بی تاب است
این چهره ی درنده ی در پشت نقاب
چون چهره ی جاهلیت اعراب است
«صالح رحیمی»
هی لاله به لاله زخمها می کارد
باران غمش به سینه ها می‌بارد
در سوگ منا اگر چه مهلت دادیم
اینبار گمانم تنشان می خارد
«صالح رحیمی»
ما خسته ز انتظار و مولا در راه
می آید و میشود جهانی همراه
هنگامه ی برچیدنشان نزدیک است
لا حول و لا قوة إلا بالله
«صالح رحیمی»
خوشا آنان که با عشق به الله
لباس عشق پوشیدند ورفتند
به امید شهادت دل چوبستند
شراب ناب نوشیدند ورفتند
«فاطمه گذشتی»
تلخی خبر شد و زمان را پرکرد
پرواز قشنگش آسمان راپرکرد
بغضی که تمام کوه را می لرزاند
این بار گلوی یک جهان راپرکرد
«نجمه بناییان»
از خون شهید است که اسلام به پاست
,باقی همه بیهوده و راهی به فناست
,با کشتن ما سود نخواهید گرفت
,این خون شهید است که منجر به بقاست
,«ایمان شایق»
,,
ما تجربه هاى خون و غربت داریم
,شب را به امید صبحدم بیداریم
,از خون به نا حقى که در غربت ریخت
,یک دشت پر از سیاوشان میکاریم
,«سید حامدحسینى»
,,
سوسوی چراغ نفتشان کور است
,در پنجه ی گرگ منطق زور است
,سرخی سحر نشانی صبح است
,چون خون نمرطلیعه ی نور است
,«مصطفی ملاحسنی»
,,
لب باز نمود و ناله زد مرغ سحر
,پیچید میان آسمان موج خبر
,از خون تو لاله ها غزل خیز شدند
,گشتند ستاره های عاشق پرپر
,«افسانه نوری»
,,
بعد ازتو جهان دوباره برمی خیزد
,از خواب گران دوباره برمی خیزد
,در بین جهالت عرب یک جمعه
,آوای اذان دوباره برمی خیزد
,«نجمه بناییان»
,,
با سرخى و خون، غزل درآمیخته است
,در دامن شب، ستاره آویخته است
,چون نخل تنومند به پا خواهد خاست
,خونی که به ناحق به زمین ریخته است
,«سید حامد حسینى»
,,
خونین شده واژه واژه ی اشعارم
,بر سینه غمی ز داغ دریا دارم
,حال دلم از رنگ رخ من پیداست
,زین اشک روان و دیده ی خونبارم
,«صالح رحیمی»
,,
این شهر، پر از گرگ و جهان در خواب است
,ماه از غم این ستاره ها بی تاب است
,این چهره ی درنده ی در پشت نقاب
,چون چهره ی جاهلیت اعراب است
,«صالح رحیمی»
,,
هی لاله به لاله زخمها می کارد
,باران غمش به سینه ها می‌بارد
,در سوگ منا اگر چه مهلت دادیم
,اینبار گمانم تنشان می خارد
,«صالح رحیمی»
,,
ما خسته ز انتظار و مولا در راه
,می آید و میشود جهانی همراه
,هنگامه ی برچیدنشان نزدیک است
,لا حول و لا قوة إلا بالله
,«صالح رحیمی»
,,
خوشا آنان که با عشق به الله
,لباس عشق پوشیدند ورفتند
,به امید شهادت دل چوبستند
,شراب ناب نوشیدند ورفتند
,«فاطمه گذشتی»
,,
تلخی خبر شد و زمان را پرکرد
,پرواز قشنگش آسمان راپرکرد
,بغضی که تمام کوه را می لرزاند
,این بار گلوی یک جهان راپرکرد
,«نجمه بناییان»
,]
ارسال دیدگاه