به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از جهانگیریه،دانیال سالارنسب کارشناس تربیت بدنی بستک گفت: ایجاد کشور ی که بتواند صادر کننده تمدن فرهنگی باشد به ابزار متعددی نیاز دارد تا بتواند یک مملکت را از وجود راههای نفوذ حفظ کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از جهانگیریه،, جهانگیریه,سالار نسب اپهار کرد: تمام کشورهایی که به فکر توسعه اقتصاد خود هستند تا بتوانند کشور خود را از موضع ضعف در جامعه جهانی نجات و در موضع قدرت قرار دهند به فکر توسعه فرهنگ خود نیز هستند.
,
وی افزود: بی شک اگر ما می خواهیم طبق سند چشم انداز به کشور تراز اول حوزه های مختلف در منطقه و جهان تبدیل شویم بنابراین باید به فکر توسعه مبانی فرهنگ خود و صدور ابزار فرهنگی خود باشیم.
,
این کارشناس تربیت بدنی تصریح کرد: کشور چین قبل از توسعه یافتگی و برای اینکه نام خود را در جهان مطرح کند در فکر ثبت رشته های ورزشی بخصوص در حوزه ورزش های رزمی به نام خود کرد، و توسعه خود را از فرهنگ چین و با ابزار ورزش های بومی محلی که بعدها به ورزش های بین المللی تبدیل شدند شروع کرد و نگاه بسیاری را به این کشور معطوف کرد به گونه ای که برای یاد گرفتن بسیاری از ورزش ها باید برخی کلمات چینی را آموخت و در ابتدای امر هر ورزشکاری در آن حوزه خود را و آموزه های خود را مدیون ورزشکاران ابتدایی و اساتید چینی می داند .
,
سالارنسب افزود : اما در کشور ما در این حوزه کم کاری بسیار شده است، مثلا اکتشاف باستان شناسان در شمال غربی کشور نشان می دهد در نقاشی بر روی یک ظرف گلی دو نفر مشغول به ورزشی هستند که شباهت زیادی به ورزش بوکس دارد این درحالی است که ورزش بوکس ثبت شده به نام کشور ما نیست، باید نزدیکتر شویم و از دوره باستان به معاصر برگردیم، ورزش چوگان که دارای نام ایرانی و پیشینه ایرانی است در حال حاضر به نام کشور ترکیه ثبت شده است، یا ورزش کبدی که در ایران به ورزش زوو معروف است و ورزشی متداول در سیستان می باشد امروزه پاکستان و هند در سودای ثبت آن به نام خود هستند.
,
وی گفت: این اتفاقات در خصوص ورزشهای بومی و محلی استان هرمزگان هم مشهود است همانطور که در سال های گذشته دیدیم چند بازی بومی و محلی استان ما توسط اماراتی ها به سرقت رفت و آنها این بازی ها را به نام خود ثبت کردند و یا بسیاری از ورزش های دیگر که به نام استان های دیگر ثبت شده است.
,
کارشناس تربیت بدنی گفت: در گذشته در برخی شهرستان های استان پس از برداشت خرما جشنی با نام جشن خرما به پاس شکر گذاری از خالق یکتا انجام می شد که در این جشن جوانان هر قبیله به رقابت در ورزش های مختلف با یکدیگر می پرداختند و قدرت جسمی و فکری خود را به رخ دیگران می کشیدند، یکی از آن ورزش ها (پشتا) بود که همان کشتی با چوخه است، در این ورزش که فنون و قوائد مخصوص به خود را داشت در هیچ جایی از ورزش های استان هرمزگان به آن اشاره نشده است و به نام این استان ثبت نیست ، حتی در مسابقات کشتی با چوخه که در کشور برگزار می شود ما هیچ ورزشکاری را نداریم.
,
وی تاکید کرد: ما در استان هرمزگان در فرهنگ عامه مردم ورزش ها و بازی هایی داریم که قابلیت عرضه نه تنها در کشور بلکه برای ثبت جهانی شدن دارند این در حال است که این فرهنگ غنی رو به فراموشی است، شاید آیندگان ما هیچ نشانی از این فرهنگ را در کتاب های ما پیدا نکند و قطعا آنها رو بسوی فرهنگ مهاجم که حرف هایی نویی را در تمام زمینه ارائه می دهند می کنند ، افسوس که مسئولین این استان و حتی مسئولین ورزشی وفرهنگی کشور گرفتار روزمرگی و بوروکراسی اداری شده اند، البته در این امر برخی تشکل های مردم نهاد نیز باید ورود کنند که کم کاری بسیار شده است.
,
دنیال سالارنسب گفت: قطعا اگر روند سال های اخیر را در غنی کردن فرهنگ کشورمان در اینده نیز در پیش بگیریم نمی توانیم در حوزه فرهنگ تبدیل به یک صادر کننده باشیم و باید انتظار ورود کالاهای غریبه فرنگی و چینی در حوزه فرهنگ را به کشور خود داشته باشیم.
,
وی عنوان کرد: برخی از ورزش های بومی در استان هرمزگان از جمله شامل: درا ، رمازا، پشتا، چیم دربنکا،توپیا دارا، کل بندریا ، سه پرا، لتنگا، آزادکا، خط خطا، انواع بازی با سنگ مانند پنج توا، ده توا،بیست توا و...، می باشند که نیاز به احیا و ثبت دارند .
,
این کارشناس تربیت بدنی علت اصلی سرقت بازی های بومی و محلی کشور و استان هرمزگان را سهل انگار در ثبت این بازی ها و وجود مرزها و قومیت های مشترک با کشورهای همسایه عنوان کرد .
,
,
,
انتهای پیام/
,,
]
ارسال دیدگاه