مشت آهنین فقر بر سر روستائیان جازموریان/تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از“رودبار ما“،تصور کنید یک روز را بخواهید بدون آب بگذرانید،این کار چقدر برایتان دشوار است؟! حالا تصور کنید در هزاره سوم و بیخ گوش ما مردمانی کل ایام خود را بدون آب می گذرانند، اصلأ اغراقی در کار نیست. ساکنان روستای حیدر آباد،چاه ابراهیم،چاه بهمن…وچندین روستای دیگرجازموریان دقیقأ با این شرایط زندگی می کنند.

آری عمق محرومیت را می توان از خلال درد دل های مردم  روستاهای جازموریان دریافت هنگامی که از  دغدغه بی آبی می گویند و هرچقدر بیشتر داخل روستاها می رویم، محرومیت بیشتر به چشم می خورد به طوریکه کودکان آن در میان گرد و غبار محرومیت فراموش شده اند.

با خود می گویم عمق محرومیت را می توان با دیدن دبه های رو سر زنانی که برای یافتن آب مسیر دوکیلومتر شاید هم بیشتر راطی کنند و شنیدن حرف های آن ها دریافت.

از این که همه چیزهایی که آرزوی دست نیافتنی این مردم است برای من امکاناتی پیش پا افتاده است، شرمنده می شوم از دردهایشان که می گویند، آب می شوم از شرمندگی و کلمه چرا؟ می خواهم از یکی از این زنان نشانی شورای روستا را بپرسم منصرف می شوم. با خود می گویم محرومیت که نشانی نمی خواهد به هر جای این روستا که سر بزنی محرومیت دیده می شود.

برایم خیلی سخت است و نمی دانم حرف های کدام یک از این اهالی رنج کشیده را بنویسم. یکی از کمبود آب می گوید و دیگری از بیکاری، یکی از نبود بهداشت و دیگری از نداشتن حمام …

وقتی یک سرویس بهداشتی نداشته باشی، آب لوله‌کشی ندیده باشی و هنوز مجبور باشی دو کیلومتر آب روی سرت بگذاری و به سختی بیاوری تا آب خوردن داشته باشی و جلوی عطش بچه‌هایت را بگیری، “لطافت زنانه” چه معنی دارد!

هضم این حرف‌ها برای گوش‌هایمان سخت است، شاید چون واقعیت است،شنیده بودم واقعیت تلخ است، اما تلخی این زندگی باورنکردنی تمام زندگی را به کامم تلخ کرده است. تعارف که نداریم؛ همه در یک کشور زندگی می‌کنیم پس این همه فاصله چرا؟!

وضعیت آب که این باشد، بهداشت چه معنی دارد!

ز.م یکی از زنان روستایی در حالی که یک دبه آب بر روی سر خود داشت به خبر نگار رودبار ماگفت: مردم روستاهای جازموریان به دلیل نبود آب و عدم  آب لوله کشی همگی از یک حمام مشترک که در کنار موتور پمپ ها که از شاخ و برگ درختان درست شده است استفاده می کنند.

وی با اظهار گلایه از نبود آب و استفاده از حمام  عمومی در این روستا گفت: با آغاز فصل سرما مشکل ما دوچندان می شود سوز سرما از یک طرف و روشن نبودن موتور پمپ ها از طرف دیگر که گاهأمجبور می شویم از آبی که در حوض این موتور ها جمع شده است برای استحمام استفاده کنیم.

سمیه می گوید: به خاطر نبود آب سالم، خیلی از خانم ها دچار عفونت و نازایی شده اند، آب مصرفیمان هم که تصفیه شده نیست؛ به خاطر همین خانم ها مریض می شوند.

آقای مسئول باور کن این زن هم مانند همسر و خواهر شماست. باور کن این زن هیچ فرقی با همسر فلان متهم فساد مالی که اعتراف می‌کند ماهانه ۲۵ میلیون تومان خرج همسرش است، ندارد! اما چه دردناک است که خرجی ماهانه همسر یک نفر در این مملکت می‌تواند طعم آب شیرین آشامیدنی را به ده‌ها خانوار بچشاند.

براستی محرومیت جازموریان را چه درمانی است؟

انتهای پیام/