پوشش محلی زنان هرمزگانی اعجازی از هنر ایران کهن+تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از فرهنگ کده ، پوشاک سنتی مردم هرمزگان یکی از گونه­ های صنایع دستی است که حاصل هنر زنان و مردان با ذوق و صاحب تجربه و اهل فن و فرهنگ این دیار است.

کشور ایران از شهرهایی متشکل شده که مردمانش را می توان به واسطه ی سنت و فرهنگی که دارند میتوان  شناخت و هر کدام از مردم ایران دارای قبایل و قومیت های گوناگونی هستند که سنت تاریخی خودشان را همواره در همه ی زمینه ها حفظ کرده اند از زبان گرفته تا گویش؛ لهجه و پوشش. هر چند به این ها محدود نمی شود.

نوع غذا؛ طرز برخورد و مهمان نوازی هر کدام از این مردم سرزمین کهن با یکدیگر تفاوت دارد و شاید ملموس ترین تفاوت فرهنگی مردم را بتوان از روی پوشش آن ها تشخیص داد به واقع همان لباسی که به تن می کنند.

" شلوار بندری" نماد پوشش زنان هرمزگانی است لباس دست سازی است که  رده سنی خردسال به بالا را شامل می شود شلوار بندری نه تنها بین زنان استان هرمزگان رواج دارد بلکه حتی به شهرهای هم جوار استان هم راه پیدا کرده است و زنان استان کرمان و فارس هم در پوشش خود از آن استفاده می کنند.

تَلی؛ زَری؛ شَک؛ گُلابتان؛ خوس؛ علب و... از وسایل بکار رفته در ساخت شلوار است.

زیبایی؛ تنوع در رنگ و طرح و وسایل پر زرق و برق بکار رفته در آن باعث شده این لباس عمومیت خاصی پیدا کند از همین رو این لباس به واسطه ی جلوه ی خاصی که دارد در همه ی مکان ها و فضاها از آن استفاده می شود یعنی هم لباس راحتی ( خانگی) است؛ هم در بیرون از آن استفاده می شود و هم لباس مجالس عروسی است.

شلوار بندری چون کار دست است ساخت آن بسیار وقت گیر است و ظریف کاری های زیادی را می طلبد به همین سبب قیمت شلوار بندری بسیار بالاست و از صد هزار تومان شروع می شود و به مرز دو تا سه میلیون هم می رسد معمولآ چند نفر در ساخت شلوار بندری نقش دارند ؛ کسی که مصالح یا وسایل آن را آماده می کند مثل تَلی ؛ کسی که طرح یا نقشه ی آن را  می ریزد؛ کسی که از روی نقشه وسایل های کاربردی را به روی پارچه با استفاده از وسیله ای به نام ( کَم )  انجام می دهد یا به اصطلاح شلوار را پولک کاری می کند و در نهایت دوزنده ی شلوار می شود .

با راه اندازی کارگاه های زود بازده و تجهیز کردنشان به دستگاه های سنتی و مکانیزه به تولید انبوه این محصول دست زد با این کار نه تنها این لباس زیبا وسنتی به مرزهای خارج از استان و حتی خارج از ایران راه پیدا می کند بلکه باعث اشتغال زایی هم می شود.