کمک به مدرسه؛ اجباری یا اختیاری؟!/وقتی که مدارس دست به دامان جیب اولیا می شوند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، هر ساله وزارت آموزش و پرورش به منظور تامین هزینه های مدارس، بودجه ای تحت عنوان "سرانه" به آنها اختصاص می دهد.

طبق آمار اعلام شده بودجه اختصاص داده شده به مدارس در سال 94 نسبت به 2 سال گذشته بیش از 50 درصد افزایش پیدا کرده است.

با این وجود بسیاری از مدیران مدارس دولتی برای تامین هزینه های مدارس دست به دامان جیب اولیا دانش آموزان شده و دانش آموزان را در مواقع بسیاری مجبور به پرداخت آن می نمایند.

البته مدیران دلیل این کار خود را این می دانند که سرانه اختصاص داده شده به مدرسه، کفاف مخارج مدرسه را نداده و دانش آموزان باید بخشی از هزینه ها را متقبل شوند.

از طرف دیگر وزارت آموزش و پرورش بارها و بارها در رسانه ها اعلام کرده است که دریافت هزینه از دانش آموزان ممنوع بوده و کمک های اهدایی به مدارس از سوی اولیا دانش آموزان کاملا اختیاری می باشد.

چندی پیش وزیر آموزش و پرورش بیان کرد: دولت بابت هر دانش‌آموز علاوه بر هزینه‌های سرمایه‌ای مثل فضا و تجهیزات که در اختیار دانش‌آموزان قرار داده بیش از ۲ میلیون تومان برای هر دانش‌آموز هزینه می‌کند که این رقم کفایت نیاز مدارس را ندارد.

با توجه به اظهارات وزیر آموزش و پرورش می توان دریافت دولت بودجه کافی در اختیار وزارت آموزش و پرورش قرار نمی دهد و در نتیجه آموزش و پرورش هم توانایی پرداخت سرانه مدارس را در حد کافی ندارد.

در این میان جبران هزینه های مدارس و بی پولی آنها بر دوش دانش آموزان و خانواده هایشان می افتد.

البته باید مسئولین کلیه جوانب را در نظر بگیرند که برخی از دانش آموزان که بضاعت مالی ندارند را نباید تحت فشار قرار دهند و اگر پرداخت هایی از سوی اولیا صورت می گیرد باید کاملا داوطلبانه باشد.

فراهم سازی امکانات و شرایط لازم برای آموزش و ادامه تحصیل در جامعه به ویژه در مقاطع اولیه تحصیلی یکی از نیازهای ضروری و ابتدایی هر جامعه است که دولت موظف به هموارسازی مسیر آن است.

اما متاسفانه با شرایطی که هزینه های مدارس از تهیه ماژیک، تخته و صندلی گرفته تا پرداخت قبوض آب و برق مدارس بر دوش دانش آموزان قرار می گیرد بسیاری از خانواده های بی بضاعت توان پرداخت آن را نداشته و فرزندانشان از حضور در مدارس محروم می مانند.

انتهای پیام/