به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ فرزانه اسکندری کارشناس حوزه زنان در گفت و گو با زنان خبر با اشاره به اهمیت وجود خانواده در ازدواج عنوان کرد: ما در ایران زندگی می کنیم و در فرهنگ ما، ازدواج انتخاب یک شریک برای زندگی نیست؛ بلکه انتخاب یک خانواده و یک قوم است و به همین دلیل است که خانواده نقشی بسیار مهم را در آینده زندگی مشترک بازی می کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان خبر,وی افزود: خانواده ها می توانند در ازدواج هم نقش مثبت و هم نقش منفی داشته باشند و قبل از هر چیز خانواده ها باید بدانند که با توجه به رشد فرهنگی و اجتماعی، اصول مورد نظر آنان در ازدواج خودشان نمی تواند در مورد فرزندان آنها معیارهای صحیحی باشد و مقایسه خود با فرزندشان کاری نادرست است.
,اسکندری ادامه داد: زمانهای قدیم گرچه ازدواج ها طوری انجام میگرفت که زوجین کمترین شناخت را از یکدیگر داشتند اما آغاز زندگی آنان با مهری بود که ضامن پایداری سالهای طولانی زندگی مشترک میشد و این مهر و محبت آنچنان دوام و قوام داشت که هیچ نیرویی توان مقابله با آن را نداشت و زاده‌ی این مهر و محبت، عشقی پایدار بود.
,کارشناس حوزه زنان مطرح کرد: تناسب فرهنگی در بین خانواده های زوجین از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است به گونه ای که آینده و سرنوشت یک ازدواج را به مخاطره می اندازد و فرهنگ یعنی بایدها و نبایدهایی که به ما می‌گوید چه چیزی درست است و چه چیزی غلط. فرهنگ به معنای مجموعه آداب و رسوم، سنت‌ها، اخلاقیات، مراسم‌ها و… یک قوم و ملت است. از آنجا که فرهنگ‌ها با هم متفاوت هستند، بایدها و نبایدهای آنها نیز فرق می‌کند. حتی گاهی نباید یکی، باید دیگری است.
,وی یادآور شد: در بحث آسیب شناسی ازدواج به دلایل مختلف علمی جامعه شناسی، روان شناختی توصیه کارشناسان این است که نباید پیوند ازدواج، با ساختار و چارچوب خانواده قطع شود و این یعنی تصمیم جوانان برای ازدواج باید با مشورت خانواده همراه باشد زیرا این کار از بسیاری از مشکلات بعدی جلوگیری می کند و شیفتگی های افراطی در جوانان به تصمیمات ناگهانی منجر می شود و خانواده ها را هم درگیر مشکل خودخواسته ای می کند که تبعات زیادی دارد.
,اسکندری اظهار داشت: ازدواج موفق ضامن می خواهد و خانواده در موفقیت ازدواج جوانانشان نقش بسزایی دارند و والدین باید توجه داشته باشند که بین ویژگی های رفتاری پدر و مادر و فرزند آن ها باید تعادلی وجود داشته باشد، محبت کردن همراه با آماده کردن او برای مقابله با مشکلات باشد. لذا فرزندی که محبت دریافت می کند باید صمیمیت را هم تجربه کرده باشد، باید مهارت های مختلف زندگی را یاد گرفته باشد.
,این کارشناس گفت: محبت تامین بی حد و حصر نیازهای فرزندان نیست بلکه باید آموزشی باشد. پدر و مادر باید بتوانند شخصیت فرزند را به طور همه جانبه پرورش دهند و مسائل اخلاقی، اجتماعی، فرهنگی و روانی را با نوعی آگاهی و دانش درآمیزند تا بتوانند فرزند عاقل و دانایی تحویل جامعه دهند.
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه