حاشیه نشینی در شهر زنجان معضلی که هنوز ادامه دارد/ کسی به مناطق حاشیه نشین توجه ندارد+ تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  مهرزنجان ،در دهه های اخیر پدیده حاشیه نشینی و اسکان غیررسمی به یکی از معضلات مهم شهرها به ویژه شهرهای بزرگ و صعنتی تبدیل شده است که استان و شهر زنجان نیز از این قاعده مستثنی نیست و حاشینه نشینان زیادی را در خود جای داده است.

با رشد شهرنشینی، تمایل روستا نشینان برای حضور در شهرها و در نتیجه مهاجرت های بی رویه از روستا به شهرهای بزرگ و عدم توانایی شهرهای بزرگ برای اسکان این جمعیت عظیم و هم چنین ساکنین شهرها به دلیل اشتغال در مشاغل کاذب و عدم تامین هزینه های مسکن در داخل شهرها به ناچار به حاشیه نشینی و به اسکانی غیراصولی روی آورده اند.

مهرزنجان،در این گزارش به کوی فاطمیه برای تهیه گزارش رفته که در ادامه می بینید.

یک شهروند حاشیه نشین زنجانی در گفت وگو با  مهرزنجان، با اشاره به وضعیت زندگی خود در این محل گفت: از سال 1354 ما در این محل سکونت داریم که جزئی ترین امکانات و حتی صندوق صدقات و سطل آشغال در اینجا وجود ندارد.

وی ادامه داد: در این منطقه مدرسه، خانه بهداشت و نانوایی وجود ندارد و ما فرزندان خود را برای ادامه تحصیل به شهرک های دیگر می بریم.

این حاشیه نشین با بیان اینکه زنان برای خرید نان به داخل شهر می روند گفت: عمر خود را در این مکان تلف می کنیم و این وضعیت ظاهری ساختمان است که اگر بخواهم به آن رسیدگی کنم کسی آن را نمی خرد و با اینکه سند داریم مجوز ساخت و ساز نمی دهند.

 این شهروند با بیان اینکه در فصل سرما نیز شهرداری برای برف روبی به این مکان وسیله نمی فرستد اظهار داشت: خیابان ها پر از آشغال است و در این مکان امنیت نداریم.

وی در ادامه تاکید کرد: در بعضی مواقع افراد خلاف کار در این مکان جمع می شوند و من بخاطر امنیت خانه مجبور می شوم شب ها همیشه در خانه باشم.

وی افزود: تمام سکنه این محل کاسب هستند و از 186 خانوار موجود در این محل کارمندی وجود ندارد که در ارگان دولتی مشغول باشد.

این شهروند ضمن بیان اینکه من برای ساخت خانه در آمد کافی را ندارم حتی با وام هم نمی توان خانه ساخت گفت: شهرداری نیز برای ساخت و ساز در این مناطق مجوز نمی دهد و چند نفر در اجرائیات شهرداری من را بخاطر تعمیر قسمتی از پایه دیوار که فرو ریخته بود کتک کاری کردند.

وی ادامه داد: اجرائیات مانع گذاشتن پنجره دیوار منزل من شده و با این حالت زندگی می کنم که در مقابل مهمانانی که به خانه می آیندشرمنده می شوم.

این شهروند از مسئولین خواست تا تکلیفشان را مشخص کنند و به این منطقه که وردی شهر است و چشم شهر محسوب می شود رسیدگی کنند.

وی گفت: پل هوایی دارای اشکال است و مردم را با مشکل مواجه کرده و هنگام رفت و آمد با ماشین مجبور می شویم برویم از شهر بابایان دور بزنیم.

این حاشیه نشین با اشاره به وضعیت تحصیلی دانش آموزان گفت: در این مکان عذاب می کشم و سرویس مدارس به دلیل بن بست بودن به این مکان نمی آیند .

وی اظهار داشت : قبل از ساخت شهرک هایی چون علی آباد و انصاریه اهالی اینجا سکونت داشته اند ولی این منطقه همچنان با وضعیت قبل خود باقی مانده است.

این شهروند گفت:مسئولین به این مناطق فکر کنند زیرا ما و فرزندانمان در این مناطق آینده و آسایش نداریم و این مناطق نه مصداق شهر است و نه مصداق روستا و ما جدیدا به این مناطق هجوم نیاورده ایم که بگوییم خودمان وضعیت را قبول کرده ایم بلکه از سال 54 در این محل سکونت داریم.

یک شهروند دیگر در گفت و با مهرزنجان، گفت در این منطقه خانه بهداشت وجود ندارد و کسی به مناطق حاشیه ای توجه نمی کند.

وی ادامه داد:من به عنوان زن فقط می توانم اطراف خانه خود را تمیز نگه دارم و خیابانها بر عهده شهرداری است و کارگران شهرداری نیز در تمیز کردن این مناطق تلاش نمی کنند و آشغالها بیشتر وقت ها در خیابانها ریحته می شود.

این حاشیه نشین ضمن تاکید بر اینکه سکونت ما در این محل به 27 سال رسیده است گفت:جدول های کنار خیابان مناسب نیستند و باعث می شود هنگام بارش ها آب به زیر زمین رفته و به خانه ها رسوخ کند.

وی با بیان اینکه در این منطقه فقط یک خوار و بار فروش وجود دارد ادامه داد : در این منطقه وسیله عمومی وجود ندارد و تاکسی تلفنی نیز به این منطقه نمی آید.

این خانم گفت:در جامعه شغل نیست و پسر من به دلیل نبود شغل با اینکه 32 سال دارد مجرد است.

این شهروند اظهار داشت : ما 8 نفر هستیم که در دو اتاق زندگی می کنیم و اگر پول و در آمد داشتیم در این منطقه سکونت نمی کردیم.

شهروند دیگر گفت: ظلم به عرش رسیده و کسی به کارها رسیدگی نمی کند و فرزند تحصیل کرده من دست خالی است و زندگی فشار آورده است.

لازم است مسئولین در رابطه با حل مشکل حاشیه نشینان و جلوگیری از رشد روز افزون این معضل اقدامات لازم را انجام دهند به امید روزی که همه بتوانند از حق شهروندی خود بهترین استفاه ممکن را ببرند.

انتهای پیام/