چرا سرمربی نایب قهرمان آسیا خانه‌نشین شده است؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از میدان نیوز، نگاهی به نیمکت سرمربیان حاضر در رقابتهای لیگ پانزدهم نشان از یک جوانگرایی ویژه در بین تیم های لیگ برتری دارد که ثابت می کند بعد از حضور بازیکنان جوان و جویای نام در لیست تیم ها این جوانگرایی به نیمکت تیمها هم سرایت کرده است. یحیی گل محمدی، عبدالله ویسی، مهدی تارتار، حمید استیلی، علی دایی، فراز کمالوند، علیرضا منصوریان و علی حنطه لیستی از این مربیان هستند که سالهای آنچنان زیادی از پایان دوران بازیگریشان نگذشته و خیلی از آنها هنوز به مرز 50 سال نرسیده اند و امروز در لیگ پانزدهم مشغول مربیگری هستند.

در شرایط فعلی پانزده دوره از رقابتهای لیگ پشت سر گذاشته شده و سال ها بود که یک چرخه ثابت در بین مربیان لیگ برتری باعث شده بود تا مربیان جوان توانایی شکافتن این دایره بسته را نداشته باشند. از طرف دیگر امروز تنها مربیان باتجربه ای توانایی کار کردن در فوتبال ایران را دارند که از لحاظ سابقه و رزومه کاری شرایط بهتری نسبت به بقیه داشته باشند وگر نه به مانند بسیاری از مربیان خانه نشین از این چرخه خارج می شوند.
اما سوال اصلی اینجاست که فوتبال اصفهان با وجود موفقیت های بی شماری که در طی این سال ها بدست آورده چرا سهمی در این سیستم مربیگری فوتبال ایران ندارد و مربیان اصفهانی که روزگاری نه چندان دور در فوتبال ایران جولان می دادند امروز حتی در بین کاندیداهای تیم های اخراجی لیگ هم قرار نمی گیرند.

محمود یاوری، حسین چرخابی، رسول کربکندی، بهرام عاطف ،ناصر پور مهدی از مربیان قدیمی تر فوتبال اصفهان هستند که در مقاطعی در بازی های لیگ حضور داشتند و امروز تنها به عنوان کارشناسان تلویزیونی در برنامه های ورزشی حاضر می شوند اما سوال مهمتر اینجاست که چرا منصور ابراهیم زاده بعد از نزدیک به 7 سال حضور موفق در لیگ برتر فوتبال ایران امروز به مانند بقیه مربیان اصفهانی مشتری پروپا قرصی ندارد.

ابراهیم زاده در بین مربیان ایرانی یک رکورد منحصر به فرد دارد و یکبار به عنوان مربی با سپاهان و بار دیگر به عنوان سرمربی با ذوب آهن حضور در فینال لیگ قهرمانان آسیا را تجربه کرده است و از این لحاظ نسبت به تمامی مربیان حاضر در فوتبال ایران رکورد موفق تری در اختیار دارد. ابراهیم زاده بعد از سالها دستیاری در ابتدای لیگ هشتم هدایت تیم فوتبال ذوب آهن را بر عهده گرفت و در همان سال اول تیمش را هم نایب قهرمان لیگ کرد و هم به عنوان قهرمانی جام حذفی رسید تا شروعی طوفانی را تجربه کرده باشد. این موفقیتها برای 4 سال ادامه پیدا کرد و در نهایت مشکلات ایجاد شده بین خسرو ابراهیمی و منصور ابراهیم زاده راه سرمربی ذوب آهن را از فوتبال اصفهان جدا کرد تا او ابتدا سرمربی نفت تهران شود و سال بعد هم هدایت راه آهن را بر عهده بگیرد.
اما به نظر می رسد که بزرگترین اشتباه دوران حرفه ای منصور ابراهیم زاده درست زمانی اتفاق افتاد که در ابتدای لیگ چهاردهم هدایت تیم آسانسوری پیکان را پذیرفت و با جذب بازیکنان گرانقیمت و البته بی کیفیت نسبت به قیمتشان به نوعی رزومه کاری خودش را زیر سوال برد تا در نهایت در نیم فصل محترمانه از پیکان جدا شود.

اما در شرایطی که امروز نزدیک به یکسال از غیبت منصور ابراهیم زاده در فوتبال ایران گذشته در بین هیچکدام از نیمکت های ایرانی نامی از او شنیده نشده است و سرمربی اصفهانی فوتبال ایران به جز مقطعی که به عنوان مشاور مدیرعامل باشگاه گیتی پسند انتخاب شد، همچنان در حال استراحت است.

شاید فلسفه کاری ابراهیم زاده در انتخاب تیم و البته قیمت بالای او مانعی برای پیشنهاد تیم های لیگ برتری به او باشد اما نباید این نکته را هم فراموش کرد که مربیان خارج از چرخه فوتبال ایران خیلی زود فراموش می شوند و ابراهیم زاده که روزگاری نه چندان دور در سطح قاره اسیا آقایی می کرد و حتی در لیست برترین سرمربیان قاره کهن هم قرار می گرفت تنها به واسطه یک اشتباه محاسباتی در انتخاب تیم، امروز از فوتبال ایران دور شده و بعید به نظر می رسد که به این زودی ها هم قصد بازگشت داشته باشد تا اصفهانی ها بر خلاف تیم های فوتبالشان در زمینه مربیگری در لیگ، حرفی برای گفتن نداشته باشند.

انتهای پیام/