فرو بردن علم در گرداب بن در صبح روز عاشورا

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زنگ خبر، فرو بردن علم در گرداب بن در صبح روز عاشورا یکی از کهن ترین مراسمات شهر بن بوده که در صبح گاه روز عاشورا صورت گرفته و پس از آن هیئات عزاداری شروع به عزاداری می کنند.

مردم شهر بن هر ساله مقدمات برپا کردن علم را قبل از ماه محرم آغاز می‌کنند و 4 تا 6 تکه چوب را به یکدیگر متصل کرده تا ارتفاع آن بین 5 تا 25 متر برسد سپس تکه‌های پارچه را به سطح علم می‌پیچانند.

مهمترین بخش علم را تنه آن تشکیل می دهد که بنابر اعتقادات مردم چوب مورد نیاز برای تنه علم می بایست از درختی که خود خشک شده است ( درخت دارخشک ؛ در زبان ترکی به معنای درخت خشک شده است) تهیه می گردد.

انتخاب چوب درخت کَبوده که در اطراف و در مزارع شهر بن به فراوانی دیده می شود به دلیل سبک بودن نوع چوب آن، برای استفاده در تنه علم صورت می گیرد.  

پس از تهیه چوب و تیرک مناسب برای تنه علم ، اتصال آنها به یکدیگر به ترتیب ضخامت با استفاده از سیم های فلزی، میخ ، طناب و چند تکه چوب کوچک انجام می شود.

یک یا سه طناب بلند را به منظور حفظ تعادل علم در زمان جابه جایی و حمل آن به میانه تنه علم می بندند. پیش از بستن تکه های پارچه به علم،  ابتدا پارچه ای را بر تمام سطح علم می پیچانند تا اسکلت آن کاملا پوشانده شود.

نذر پارچه در رنگ های و اندازه های مختلف برای گره زدن به تنه علم که اغلب شامل شال یا روسری بوده در چند سال گذشته  جای خود را به پارچه و پرچم های یکسان در رنگ های سبز، سیاه، قرمز و در مواردی زرد رنگ داده است.

نذر درخت از سوی باغداران برای استفاده در بستن علم نیز از رسومی بوده که در گذشته بیشتر از زمان حال مورد توجه مردم بن بوده است.

آخرین مرحله آماده‌سازی علم، نصب پرچم‌های قرمز، سفید و سیاه رنگ و یا پنجه حضرت عباس (ع) در بلندترین نقطه علم است که در گذشته به جای پرچم از خنجر استفاده می‌شد که امروزه منسوخ شده است.

مراسمی مانند دعوت مردم، قربانی کردن، پخت نذری، ذکر صلوات و دعا در زمان آماده کردن علم از رسوماتی بوده که مورد توجه مردم است.

یکی از اعتقادات مردم این شهر در هنگام برخورد علم به زمین لازم شدن قربانی کردن از سوی صاحب علم است.

از آنجا که آب در فرهنگ عاشورا جایگاه ویژه‌ای داشته و واقعه شهادت حضرت ابوالفضل (ع) به عنوان علمدار کربلا و جانبازی‌های وی از فضایل اخلاقی به شمار می‌رود، فرو بردن علم در آب به معنای رفع تشنگی و نشانه پیروزی نهایی حق بر باطل بوده است.

علمی با نام "علم چهل چراغ" در عزاداری‌های ماه محرم در پیشاپیش هیئات عزاداری این شهر حرکت داده می‌شود که در گذشته این علم برای تأمین روشنایی در مسیر انتقال علم‌ها در بامداد عاشورا به سمت گرداب بن مورد استفاده قرار می‌گرفت.

بعد از اجرای مراسم فروبردن علم در آب عزاداران به صورت و شانه‌های خود گِل می‌زنند که از خاک الک شده مرغوب و گلاب ناب تهیه می‌شود و هیئات ادامه مسیر را با سردادن نوای "ای واویلا، صد واویلا"  طی می‌کنند.

انتهای پیام/