راه‌اندازی "کارخانه تولید مدرک" با "آموزش آنلاین دکترای حرفه‌ای فیزیوتراپی"

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از خبرگزاری سینا، چند ماهی از مطرح شدن بحث آموزش آنلاین دکترای حرفه‌ای فیزیوتراپی و حواشی مربوط به آن می‌گذرد؛ این درحالیست که باتوجه به مصوبه هیئت مدیره انجمن فیزیوتراپی و استعلام از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مورخ اول اسفند ۱۳۹۳ مبنی بر اینکه «در حال حاضر مدارک دوره‌های غیرحضوری بطور کلی توسط وزارت بهداشت ارزیابی و تایید نمی‌شوند» و از طرفی انتشار این مدرک با عنوان دکترای حرفه‌ای فیزیوتراپی یا DPT سوالات زیادی را در فضای مجازی، بین فیزیوتراپیست‌ها برانگیخته است.

صاحبان فن معتقدند این دوره حلال مشکل نیست و تنها راه حل راه‌اندازی این دوره در کشور است. به نظر می‌رسد مشکلات آینده برگزاری این دوره آنلاین از چشم کسانی که در کوس تبلیغ آن می‌دمند، نادیده گرفته شده است.

گذشته از اعتبار مدرک؛ این سوال‌ها پیش می‌آید که آیا تا به امروز وزارت مطبوع مدرکی را به صورت آنلاین تایید کرده است یا خیر؟! آیا این دوره باعث نمی‌شود که ارز زیادی از کشور خارج شود؟! اگر بطور میانگین به ازای هر نفر ٣٠ میلیون تومان هزینه شود به ازای ٢٠٠ نفر این عدد می‌شود ۶ میلیارد تومان و این تنها هزینه کاغذی می‌شود که فیزیوتراپ‌ها آن را قاب می‌کنند و به دیوار کلینیک‌های خود می‌زنند و عملا هیچ ارزش دیگری غیر از آن ندارد؟!

همچنین اگر دوره دی پی تی در ایران راه اندازی بشود، یک فضای دوگانه و نفاق را در بین فیزیوتراپ‌ها ایجاد می‌کند و افرادی که برای این دوره هزینه کرده‌اند مدعی می‌شوند؛ این درحالی است که فضای حاکم بر جامعه به گونه دیگری است.

اما فاجعه بار‌ترین پیامد این اتفاق این است که تمامی نیروهای صنفی و علمی فعال در این عرصه به جای اینکه تمام توان خود را برای راه اندازی این دوره در ایران به کار گیرند مشغول تحصیل در این دوره به صورت آنلاین می‌شوند و وقت آن‌ها به این شکل آموزش گرفته خواهد شد و همچون تشنه‌ای که آب دریا پیدا کرده است برای ارضای این نیاز خود به این سبک آموزش روی می‌آورند که این دقیقا محقق شدن خواسته دشمن است تا با ایجاد فاصله بین همه تلاش‌های صورت گرفته، به این نهال نوپا در کشور ضربه بزند.

اینکه چرا قبل از مطرح شدن این دانشگاه درجامعه فیزیوتراپی، این دانشگاه در کمیته دکترای حرفه‌ای انجمن و همچنین کمیته آموزش آن مورد بررسی قرار نگرفته، سوال بسیار مهم و اساسی دیگری است؛ چون تمامی پیشنهادات به این کمیته‌ها ارجاع و نسبت به آن اظهار نظر می‌شده و اینکه چرا این‌بار این اتفاق نیفتاده و اینچنین جو رسانه‌ای برای آن ایجاد شده است. سوال اینجاست که واقعا کسانی که شبانه روز دغدغه‌شان تبلیغ این مسئله است، چه منافعی را در این مسئله دنبال می‌کنند؟

امروز جامعه پزشکی دچار یک پارادوکس بزرگ شده است، از یک طرف به این دوره‌ها اعتماد ندارد و از یک طرف دیگر چون فعالین صنفی و علمی در آن ثبت نام نموده‌اند، تصور می‌شود که حتما دوره، دوره خوبی است که افرادی در آن ثبت نام کرده‌اند.

از یک رو انجمن تایید نمی‌کند و از روی دیگر مسئولین شعب و اعضای کمیته‌های‌‌‌ همان انجمن در آن دوره‌ها ثبت نام می‌کنند و معلوم نیست که گناه بی‌خبران در این مورد چیست و باید در این معرکه چه تصمیمی بگیرند و این مسئله بی‌شک صدمه بزرگی به انجمنی که ۵٠ سال برای آن زحمت کشیده شده، می‌زند و مشروعیت و مقبولیت آن را مورد هجمه قرار می‌دهد.

اگر بگوییم که خدمت به دی پی تی است که قطعاً این چنین نیست و این کار پشتوانه عقلی ندارد، از یک طرف عده‌ای به بد‌ترین جای دنیا فرستاده‌ می‌شوند و بعد گفته می‌شود؛ دی پی تی آنلاین بدون هیچ سختی هم وجود دارد؟!

شعار اصلی در دکترای حرفه‌ای، تقویت قدرت دست فیزیوتراپ‌ها بود که اکنون با این دوره بهانه به دشمنان داده شده و کارخانه تولید مدرک راه اندازی شده است و در واقع شعور خود را هدف قرار دادیم.

قطعا این حق مسلم جامعه فیزیوتراپی است که این دوره در کشور خودمان برگزار شود؛ لذا باید از انجمن فیزیوتراپی خواست با افرادی که اینچنین موجب آسیب به منافع این رشته به خاطر منافع لامعلومشان می‌شوند، برخورد شود و منافع اکثریت به خاطر خودخواهی‌های عده‌ای نادیده گرفته نشود. بی‌شک برای درمان یک تومور در سر نباید سر فرد را قطع کرد و جواب تشنگی را با آب دریا نمی‌دهند.

انتهای پیام/خ