به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ صغری علیخانی روانشناس کودکان در گفت و گو با زنان خبر با اشاره به رفتار های غلط با کودکان عنوان کرد: ریشه و پایه تربیت غلطی که وجود دارد دستاورد این تفکر است که کودک را مانند بزرگسالان دانسته و بر اساس این باور غلط، والدین از کودکشان توقع رفتارهای بالغانه دارند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان خبر,وی افزود: در حالیکه کودک فاقد ابزارهای بزرگسالی است و نمیتواند بسیاری از انتظارات بزرگسالان را برآورده کند و هرگاه انتظار و توقع منطبق بر واقعیت نباشد، فاصله مابینشان را خشم پر میکند. که خشم تولید شده در پدر و مادر باعث میشود آنها از تکنیکهایی همچون تـرس، کنترل، کتک، زندان، تهدید، سرزنش، دعوا کردن و نصیحت و… استفاده کنند.
,علیخانی ادامه داد: اما در تربیت مدرن، تاریخ مصرف این نوع تکنیک ها به سر آمده و منقضی شده است زیرا ما امروزه چهار خروجی اصلی و مهم برای کودک خود در نظر میگیریم.
,این روانشناس گفت: این خروجی‌ها شـامل عزت نفس، خلاقیت و مسئولیت پذیری است که در تربیت مدرن برای رسیدن به این خروجی ها، تکنیک هایی همچون بازی، شنیدن حرفها، تشویق، پاداش، مرزگذاری، اطاعت از قوانین، بیاعتنایی، صندلی یا گوشه تنهایی، جبران، تذکر، محروم سازی و… جایگزین تکنیکهای مخرب گذشته شده است.
,وی اظهار داشت: کودک تا هفت سالگی ابزاری به نام تعقل ندارد و بدیهی است که در عدم حضور تعقل بسیاری از ابزارها همچون منطق و زمان و قرض و مالکیت و رعایت نوبت و مشارکت و درک موقعیت و… نیز در او به وجود نیامده اســت.
,علیخانی یادآور شد: فقدان تعقل تا هفت سالگی باعث بروز رفتارهایی در کودک میشود که برای والدین آموزش دیده قابل تحمل نیست که به عنوان مثال به دلیل نداشتن منطق، میخواهد لباسهای تابستانه را در زمستان و لباسهای زمستانه را در تابستان بپوشد یا هنگامی که به او گفته میشود دو روز دیگر به پارک میرویم نیم ساعت بعد اصرار میکند که دو روز شده و باید مرا به پارک ببرید و یا دائما وارد صحبتهای پدر و مادر میشود و به هیچ قیمتی حاضر به رعایت نوبت نیست.
,این روانشناس مطرح کرد: والدین نیز چون انتظار دارند کودک مانند بزرگسال رفتار کند با تکنیک ترساندن، تحقیر کردن، نصیحت و کتک زدن وارد عمل میشوند. به کارگیری این تکنیکها منجر به باال رفتن فشار تربیتی در کودک میشــود و از آنجا که کودکان ظرفیت تربیتی محدودی دارند اگر این فشار بیشتر از ظرفیت شود کودک از حالت تعادل روانی خارج شده و دچار ناامنی میشود.
,وی در پایان افزود: اگر امنیت که مهمترین نیاز کودک است از دست برود، کودک برای جبران کمبود امنیت خود مجبور است قدرت را وارد سیستم کند و کســب قدرت نیز از طریق کنترل محیط به دست میاید و کنترل نیز در کودک، چیزی نیست جــز بهانه گیری و لج بازی های زیاد و غیر قابل تحمل. بنابراین برای پیشگیری از به وجود آمدن چنین وضعی سعی کنید طرز فکر خود را تغییر دهید: کودک با بزرگسال فرق دارد!
,
ارسال دیدگاه