به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بلاغ، مذاکرات هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران با گروه 1+5، پس از یک دوره درازمدت و فرسایشی در مسیر جمع‌بندی نهایی قرار گرفت و با ابراز رضایت ازسوی طرفین مذاکره نسبت به رسیدن به این نقطه مهم در مذاکرات، شرایط مناسبی برای نزدیک شدن به توافق هسته‌ای فراهم شد.
اگرچه به‌دلیل لزوم بررسی و تأیید این جمع‌بندی در مجلس شورای اسلامی و کنگره آمریکا، هنوز نیز نمی‌توان عنوان پایان را بر این چالش نهاد، اما دستیابی به این مرحله از توافق می‌تواند آغاز روندی برای بسته شدن پرونده هسته‌ای کشورمان باشد.
با اینکه هنوز جزییات دقیقی از این توافق و ضمائم آن منتشر نشده در واقع نمی‌توان نگاهی کارشناسانه و منصفانه به آن داشت، اما همان‌طور که طرفین مذاکره از این روند حاصله احساس رضایت کردند، باید به شکل‌گیری توافق نهایی در مرحله بعدی خوشبینانه نگریست. هرچند شاید در این جمع‌بندی صورت گرفته نقاط ضعفی هم وجود داشته باشد اما در یک نگاه جامع این حرکت قابل تأمل و تقدیر است.
از آنجایی که تلاش چهره‌های مختلف ملی طی این 12سال مذاکره با گروه 1+5 مثبت و تأثیرگذار بوده، باید اذعان کرد که نتیجه به‌دست آمده در این مرحله از مذاکرات محصور و منحصر در عملکرد یک مجموعه خاص نیست و متغیرها و پارامترهای متعددی در شکل‌دهی آن ایفای نقش کردند.
بی‌گمان هدایت‌ها، راهبری‌ها و مراقبت‌های رهبر معظم انقلاب و در کنار آن پارلمان، دولت، رسانه‌ها، مراکز مطالعاتی و نخبگان و تحمل، پایداری و مجاهدت مردم بوده است که در جهاد نظامی و دیپلماتیک پا‌به‌پای تیم مذاکره کننده از ابتدای شکل‌گیری آن تا به امروز حرکت کرده‌اند و آمریکا و غرب را مجبور به اعتراف در فقدان گزینه‌های روی میز، از تحریم تا حمله نظامی کردند.
این کرنش اجباری دشمن در مقابل اراده ملی ایران، تجلی یک الگوی موفق و عملکرد اندیشمندانه و پیروزمندانه است و باید به این اصل پایبند بود و باور داشت که، تنها می‌توان با مقاومت و داشتن مجموعه‌ای منسجم به این حاصل رسید.
متأسفانه در این مدت اخیر شاهد بوده‌ایم که برخی از رسانه‌ها و گروه‌های خاص با ذوق‌زدگی وصف‌ناپذیر، چنان در فکر و خیال توافق غرق شدند و قهرمانانه بر طبل توافق کوبیدند که گویی مذاکرات هسته‌ای فقط مختص این زمان و این دو سال اخیر است، موضوعی که در اساس، یک خوشبینی و خوش‌خیالی باطل بوده است.
به بیان بهتر، این جریانات و گروه‌ها، خود نیز به‌خوبی واقفند که 12 سال است، نظام جمهوری اسلامی با برنامه‌ها و شیوه‌هایی گاه متفاوت از هم در حال گفت‌وگو حول پرونده هسته‌ای بوده و عوامل متعددی این وظیفه ملی را بر دوش خود کشیده و کار مذاکرات را به‌پیش می‌بردند، بنابراین رفتارها و گفتارهای سهم‌خواهانه آنان در این مسیر کاری ناپسند و غیرمنصفانه است چرا که همه مردم ایران در مجاهدت چندین ساله هسته‌ای سهیم بوده و هستند.
مردم بوده‌اند که در قبال محاصره‌ها و تحریم‌های ظالمانه مبارزه کردند و در طول این سال‌ها، هزینه‌های مقاومت و استقامت بسیاری را در برابر زیاده‌خواهی دشمنان پرداخته‌اند. اگر نبود نقش هدایت‌گرانه و تعیین کننده مقام معظم رهبری و مشخص کردن خطوط قرمز و راهبردهای کلان برای طرف ایرانی در مقابل جبهه غربی آمریکایی، شاید از سر غفلت عده‌ای، منافع همیشگی ملی، قربانی منافع زودگذر می‌گردید.
به‌راستی که این مرحله از توافق و توافق نهایی احتمالی، هرگز پاداش اختصاصی سیاست‌ها و راهبردهای این جریانات نبوده و باید این باور اشتباه را از ذهن خود بیرون کنند که نمی‌توانند از نمد توافق برای جناح خود کلاه خوبی بدوزند و پرچمدار توافق نهایی احتمالی باشند.در هر صورت، نباید به حرف و حدیث‌ها و موج‌آفرینی‌های پیروزمندانه، دل خوش داشت و از مجلس شورای اسلامی و شورای عالی امنیت ملیة همچنین از نخبگان جامعه هوشیاری، برخورد دقیق و عمیق و روشنگری را مطالبه نداشت. رسالت تاریخی‌ای که آیندگان بر کارکرد نخبگان امروز قضاوت خواهند کرد.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/ج
]
ارسال دیدگاه