حکایت «آفتابه لگن» خوشا شیراز و «نان شب» مقام اول تولید گندم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل از شیرازه، «نگاه بخشی»؛ یکی از مسائل مهمی است که اگرچه می‌تواند پیشرفت در یک زمینه را البته در صورت برنامه‌ریزی و اقدام درست، فراهم سازد اما در صورت عدم وجود یک نگاه جبهه‌ای و فراگیر که این نگاه‌های بخشی را در کانال پیشرفت استان رصد و ساماندهی کند، عملا این نوع نگاه می‌تواند منجر به معضل و یا در سطحی بالاتر بحران شود. بر این اساس، توسعه نامتوازن و رشد کاریکاتوری دامن استان را خواهد گرفت چرا که یک بخش به گونه‌ای پیشرفت می‌کند که دیگر بخش‌ها در سایه آن قرار می‌گیرند. متاسفانه مصادیقی در این خصوص در استان فارس وجود دارد که حالا کار را به جای باریک رسانده است. در ادامه دو مثال از نگاه بخشی به حوزه‌های فرهنگی و کشاورزی در استان آورده شده است.

این که از قدیم می گفتند: «با حلوا حلوا دهن شیرین نمی شود» یــا «آفتابه لگن هفت دست، نان شب هیچی» شده است حال و روز استانی که با برخی واژه ها و افتخارات سطحی سر خودش را کلاه می‌گذارد! بخوانید:

خوشا شیراز؛ نمای کاریکاتوری از فرهنگ شیراز

خوشا شیراز به عنوان یکی از برنامه‌های اصلی سیمای مرکز فارس که حالا در سطح کشور هم بیننده پیدا کرده، یکی از مصادیق نگاه بخشی در حوزه فرهنگ است که در شرایط کنونی به نمادی ناقص از فرهنگ شیراز تبدیل شده است. خوشا شیراز در بهترین حالت فقط یک بعد از شیراز را نشان می‌دهد که اگرچه مهم است اما همه ابعاد شیراز نیست. «توسعه گردشگری» با هدف شناساندن شیراز، هدفی است که برنامه‌ریزان و مجریان، مستقیم و غیرمستقیم به آن اشاره می‌کنند. این در بهترین حالت است. واقعیت اما این‌گونه نیست. خوشا شیراز حتی در روایت همان بعد گردشگری شیراز نیز آن‌قدر ناشیانه حرکت می‌کند که دیگر ابعاد را زیر سوال می‌برد. در این برنامه وقتی از مهمانان پرسیده می‌شود که چه نظری در خصوص شیراز دارید؟ معمولا همگی از این می‌گویند که شیراز شهر خوبی برای تفریح و سپری کردن اوقات فراغت و خوش‌گذرانی است و من همیشه دوست دارم که تعطیلاتم را شیراز باشم و ...! اما این قرائت از شیراز آن‌قدر روی گردشگری و بُعد تفریحی استان اصرار دارد که ابعاد دیگر از مذهبی و سومین حرم اهل بیت بودن گرفته تا تاریخ پرافتخار علمی، ادبی و هنری، اقتصادی و ... را به فراموشی سپرده یا به صورت کلیشه ای و شعاری به آن ها پرداخته می شود؛ ابعادی که اتفاقا در صنعت توریسم نیز موثر هستند. خوشا شیراز که حالا کشوری شده، به دلیل نگاه بخشی و غیرجامع به حوزه فرهنگ، با ارائه یک برنامه ظاهری و بدون عمق، نمایی کاریکاتوری و مصرفی از شیراز را به مردم ایران معرفی می‌کند. وقتی از شیراز تنها باغ های با صفا و سرسبز و مجتمع های تجاری سر به فلک کشیده به چشم می آید و فقط بازیگران و خوانندگان چهره های دوست داشتنی و مفید جامعه معرفی می شوند یعنی تولید، اشتغال، کارآفرینی، علم، ایمان و سایر مولفه های برتری از نگاه استراتژیک تعطیلند.

آبی که قربانی نان شد!

سال‌ها است که استان فارس خود را مفتخر به کسب رتبه برتر تولید گندم در سطح کشور می‌داند و مدیران این بخش از قِبَل این «گندم»، «نــان» برترین و بهترین مدیران کشوری را خوردند! این مساله آن‌قدر جدی است که حتی برخی غیرفارسی‌ها وقتی می‌خواهند از پیشرو بودن استان فارس سخن بگویند، اول از همه به سراغ تولید بالای گندم آن می‌روند. اما این افتخار حالا به عنوان یکی از معایب جدی نگاه بخشی در استان معرفی می‌شود؛ چرا که افزایش تولید گندم دقیقا برابر شده است با کاهش میزان آب‌های منابع زیرزمینی. افتخار دیروز، حالا زمینه ساز بحران امروز شده است، بحرانی که دردش، بسیار عمیق تر است از عمق آن خوشحالی. این مساله چندین بار از سوی مسئولان و نمایندگان استان فارس مورد اشاره قرار گرفته است به‌گونه که آیت‌الله ایمانی نماینده ولی فقیه در استان فارس و امام جمعه شیراز صریحا این مساله را به خانم ابتکار رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست یادآوری کرد: «طی سال های گذشته به مسئولین تذکرات فراوانی در این خصوص داده ام؛ اما حفر چاه‌های غیر مجاز و از بین بردن آب‌های زیر زمینی برای تولید گندم باعث از بین رفت تالاب ها شده است». آیت الله ایمانی با اشاره به اینکه تشویق برای تولید گندم عمق آب‌های زیر زمینی را به 300 متر رسانده، گفته‌ است: «بیش از 80 دشت استان فارس خط قرمز آب‌های زیر زمینی شده زیرا طی این سال‌های از منابع خود گذشتیم تا رتبه اول تولید گندم را داشته باشیم در حالی‌که این کار هیچگونه توجیه اقتصاد معیشتی و یا تجاری نداشته است».

این در صورتی است که اگر یک نگاه کلان‌نگر و غیربخشی در سطحی بالاتر، هم تولید بیشتر گندم را مد نظر قرار می‌داد و هم میزان منابع آبی استان را لحاظ می‌کرد، اکنون یک موازنه در میزان گندم – آب در استان وجود داشت.

انتهای پیام/